شرع . و ظالم و ستمگر . و زيان و دروغ و كذب . و ناراستى و بىعدالتى . و عمل ناحق : ظلم و تعدى و زبردستى .
ناحقشناس
(
n - haq - cen s
) ص . پ . ناسپاس و بىوفا و نمك به حرام و بىداد .
ناحل
(
n hel
) ص . ع . لاغر شده از بيمارى و يا از سفر . ج : ناحلون . و جمل ناحل : شتر لاغر . و سيف ناحل :
شمشيرى كه تيغه آن از بسيارى كار كردن باريك شده باشد . ج : نواحل .
ناحلات
(
n hel t
) ع . ج . ناحلة .
ناحلة
(
n helat
) ص . ع . مؤنث ناحل : لاغر شده از بيمارى و يا از سفر . ج :
ناحلات .
ناحلون
(
n heluna
) ع . ج .
ناحل .
ناحى
(
n hi
) ص . ع . خميده و مايل شده . و رجل ناح : مرد نحوى . ج :
نحاة .
ناحية
(
n heyat
) ا . ع . كرانه .
ج : نواحى .
ناحيت
(
naheyat
)
ناحيه
(
n hiye
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ولايت و كشور و چكله و محال و ديار و بقعه و طرف و كرانه و كنار و ساحل و زيس .
ناخ
(
n x
) ا . پ . ناف .
ناخاست
(
n - x st
) ص . پ .
عاجز و ناتوان در برخاستن و بلند شدن و زمينگير .
ناخاسته
(
n - x ste
) ص . پ .
فطير و خميرور نيامده و تخمير ناشده .
ناخدا
(
n - xod
) ص . پ .
بىدين و ملحد و دهرى .
ناخدا
(
n - xod
) ا . پ .
خداوند كشتى و جهاز و ملاح و فرمانده كشتى و كشتيبان و ناخفراه .
ناخدا ترس
(
n - xod - tars
) ص . پ . كسى كه از خدا نمىترسد .
ناخذا
(
n xoz
) و
ناخذاة
(
n xoz t
) و
ناخذاه
(
n xoz h
) و
ناخذاى
(
n xoz y
) ا . ع . مأخوذ از فارسى - ناخدا و خداوند كشتى و جهاز .
ج : نواخذ .
ناخر
(
n xer
) ا - ص . ع . كهنه و پوسيده ريز ريز شده . و استخوان ميان كاواك كه بوزيدن باد آواز از وى برآيد .
و نيز ناخر : خوك حملهكننده . ج : نخر . و ما بالدار ناخر : نيست در خانه كسى .
ناخرة
(
n xerat
) ا - ص . ع .
مؤنث ناخر .
ناخردمند
(
n - xarad - mand
) ص . پ . نادان و بىعقل .
ناخس
(
n xes
) ص . ع . آنكه سيخ مىزند بر سرين و يا پهلوى ستور تا آن را براند . ج : ناخسون . و باصطلاح طب :
دردى كه صاحبش پندارد سوزن مىخلانند .
ناخس
(
n xes
) ا . ع . كفتگى بغل شتر . و جرب و گرى شتر و گرى در بن دنب شتر و بز كوهى جوان . و دائرة الناخس :
دايرهاى در زير هر دو ران اسب .
ناخسته
(
n - xeste
) ا . پ .
ريسمان باريك .
ناخشنود
(
n - xocund
) ص .
پ . ناراضى .
ناخشنودى
(
n - xocnudi
) ا .
پ . عدم رضائيت و ناپسندى .
ناخص
(
n xes
) ص . ع . عجوز ناخص : گنده پير لاغر ترنجيده پوست از پيرى .
ناخع
(
n xe '
) ص . ع . دانا و عالم .
ناخفته
(
n - xofte
) ص پ . بسته و فسرده ناشده .
ناخفراه
(
n - xafr h
) ا . پ .
ملاح و كشتيبان .
ناخل
(
n xel
) ص . ع . آنكه مىبيزد . و ناخل الصدر : ناصح و نصيحت كننده .
ناخلف
(
n - xalaf
) ص . پ .
فرومايهء بدنژاد و بدسرشت و بدكار و بد عمل و ناكس و شرير و بدذات .
ناخم
(
n xem
) ص . ع . رجل ناخم : مرد داناى در تغنى و سرود در قمار و بازى .
ناخن
(
n xon
) ا . پ . جزء قرنى كه مىپوشاند طرف فوقانى انتهاى انگشتان را و بتازى ظفر گويند . و نيز ناخن سمب ستور و چنگل حيوانات درنده و طيور . و ثاخن آفتاب : آتش و ناخن معشوق . و ناخن بدندان : افسوس و حسرت و حيرت . و متاسف و حيران و مغموم و مهموم . و ناخن بند كردن ستور : سر سم رفتن . و ناخن بويا و يا ناخن پريان و يا ناخن خوش و يا ناخن ديو : نوعى از صدف بسيار خوشبوى كه بتازى اظفار الطيب گويند .
و ناخن خامه : نوك قلم . و ناخن روز :
آفتاب عالمتاب . و ناخن بر دل زدن :
تصرف در مزاج كسى كردن . و ناخن چيدن و يا ناخن تراشيدن و يا ناخن گرفتن : از بن انگشتان ناخن برآمده را گرفتن . و ناخن زدن : برانگيزانيدن و جنك انداختن ميان دو كس .
ناخنان
(
n xon n
) ا . پ .
سختى و صلابتى كه در پوست پديد آيد .