انگور كه بر يكتنه قائم و برپا باشد .
ميس
(
mays
) م . ع . ماس ميسا و ميسانا ( از باب ضرب ) : خراميد و تبختر نمود و بىباكى كرد . و ماس الله فيه المرض : افزون كرد خداى مرض او را .
ميساب
(
mis b
) ا . ع . خرماى نزديك به رسيدن . و غوره خرماى نيم رسيده .
ميساق
(
mis q
) ا . ع . مرغى كه بال برهم زند هنگام پريدن . ج : مياسيق و مآسيق .
ميسان
(
mays n
) ا . ع . خرامنده و متبختر . و ستارهاى از جوزا و هر ستارهء درخشنده و روشنى . ج : مياسين . و يكى از دو ستاره هنعه كه منزل ششم از منازل قمر باشد و يا يكى از دو ستاره هقعه . و نام شهرستانى ميان بصره و واسط . و نام شب بدر .
ميسان
(
mis n
) ص . ع . خواب آلوده و خوابناك ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است . و امراة ميسان : زن بسيار خراب و نيز زنى كه از وقار و استوارى گويا در حالت چرت مىباشد .
ميسان
(
mayas n
) م . ع . ماس ميسا و ميسانا . ر . ميس .
ميسانة
(
mis nat
) ص . ع .
امراة ميسانة الضحى : زن بسيار خوابنده در وقت چاشت و اين مدح است زنان را .
ميستان
(
may - est n
) ا . پ .
ميكده و شرابخانه و خمخانه و جايى كه در آن شراب را حفظ كنند . و منگنه شراب گيرى . و جايى كه در آنجا شراب را سبيل كنند .
ميستى
(
misti
) ا . پ . ياى اول مجهول - جذام و مبتلا بجذام .
ميسر
(
maysar
) ا . ع . نام گياهى .
و نام موضعى .
ميسر
(
mayser
) ا . ع . بازى نرد و يا هر قمارى . و شتر كشتنى كه تازيان با ازلام بدان قمار مىكردند و معمولشان اين بود كه ابتدا شتر كشتنى بنسيه مىخريدند و مىكشتند و سپس آن را ببيست و هشت و يا بده قسمت تقسيم مىكردند پس هر كس كه باسم وى يكى از آن قسمتها بيرون مىآمد برده بود و نصيب او را مىدادند و آنكه تير بىنشان و بهره باسم وى در مىآمد علامت باخت آن بود و مىبايست توان بدهد .
ميسر
(
mayser
) م . ع . قمار كردن بازلام ، و الفعل من ضرب .
ميسر
(
moyassar
) ص . ع .
آسان كرده شده .
ميسر
(
moyassar
) ا . ع . نوالهاى كه از تخم مرغ و گوشت ترتيب مىدهند .
ميسر
(
moyassar
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - ممكن و هر چيز سهل و آسان كرده شده و هر چيز شدنى و ممكن الحصول و كردنى و قابل عمل و كار . و هر چيز يافتنى و دستياب و آماده و مهيا .
ميسر
(
moyasser
) ص . ع . سهل و آسانكننده . و رجل ميسر : مردى كه داراى ميش بسيار شير باشد .
ميسرة
(
maysar t
) ا . ع .
سوى دست چپ خلاف ميمة . و توانگرى و ثروت .
ميسرة
(
maysarat
) و (
mayserat
) و (
maysorat
) ا . ع . آسانى و سهولت .
ميسره
(
maysare
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوى دست چپ و جناح چپ لشكر .
و ميمنه ميسره : ر . ميمنه .
ميسم
(
meysam
) ا - ص . ع .
داغ آهن . و خوبى و زيبايى و جمال . يق :
امراة ذات ميسم : اى ذات جمال . ج :
مواسم و مياسم . و نام شخصى . و علامت و نشان . و يق : رايت ميسما من الامر اعرفه اى علامة . و علامتدار و نشاندار .
يق : رجل ميسم : مردى كه بر خود علامت و نشانى قرار داده كه بدان شناخته شود .
ميسور
(
maysur
) ص . ع . آسان كرده شده .
ميسور
(
maysur
) م . ع . آسان كردن .
ميسور
(
maysur
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز آسان و سهل و دستياب و دسترس .
ميسورات
(
maysur t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كارهاى آسان و دسترس .
ميسون
(
maysun
) ا . ع . كودك خوشقامت نيكو روى . و نام ملكهاى . و نام دختر بجدل مادر يزيد بن معاويه .
ميسيدن
(
misidan
) ف م . پ .
شستن و ماليدن . و نوازش كردن . و دوشيدن .
ميش
(
mayc
) ا . ع . آميزش و اختلاط .
ميش
(
mayc
) م . ع . ماش الصوف بالشعر ميشا ( از باب ضرب ) :
آميخت پشم را با موى . و ماش لبن الضان بلبن الماعز : درهم كرد شير ميش را با شير بز . و ماش الخبر : پنهان كرد بعضى از آن خبر را و آشكار كرد بعض ديگر را . و ماش ما فى الضرع : نيمه دوشيد آن پستان را .
ميش
(
mic
) ا . پ . ياى مجهول - گوسپند نر . و گوسپند ماده . و برج اول از برج دوازدهگانه كه برج حمل باشد .
ميشا
(
mic
) ا . پ . ياى مجهول - هميشه بهار كه بتازى حى العالم گويند .
مئشار
(
me'c r
) ا . ع . اره . و گره سردم ملخ . ج : مآشير .
ميشار
(
mic r
) ا . ع . اره .