ميراث
(
mir s
) ا . ع . آنچه را كه شخص براى وارث خود مىگذارد . ج :
مواريث .
ميراث
(
mir s
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ميهمن و مرده ريك و تراكه و گاو زاد و مالى كه از مرده به كسى رسد و پس افگند .
و ميراث خوردن و يا ميراث زدن :
مالك ميراث شدن .
ميراثخور
(
mir s - xor
) ا . پ .
واو معدوله - وارث . و ميراثخور .
شدن : مالك ميراث شدن .
ميراثدن
(
mir sdan
) ف . ل .
پ . داراى ارث شدن .
ميراثن
(
mir san
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دختر سرودگوى و مغنى .
ميراثى
(
mir si
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - مال موروثى و ارثى و منسوب و متعلق بميراث .
ميراثىدار
(
mir si - d r
) ص .
پ . دارنده ارث .
ميراثيدن
(
mir sidan
) ف ل . پ .
داراى ارث شدن .
ميراخور
(
mir - xor
) ا . پ .
واو معدوله - داروغه اصطبل .
ميراص
(
mir s
) ص . ع . امرأة ميراص : زنى كه هنگام جماع حدث كند .
ميرآلاى
(
mir - l y
) ا . پ .
سرهنك سپاه .
مئران
(
me'r n
) ا . ع . جاى باش و خوش . ج : مآرين .
ميران
(
mir n
) پ . ج . مير .
ميران
(
mir n
) ا . پ . حقى كه از اجرت اجزاى پستتر رييس اداره مىگيرد .
ميران قضا
(
mir n - qaz
) ا .
پ . حق و مزد قاضى .
ميرانيدن
(
mir nidan
) ف م .
پ . سبب مردن شدن و كشتن و تعذيب كردن .
ميراو
(
mir - v
) ا . پ . ميراب .
ميربار
(
mir - b r
) ا . پ . آنكه بمردم براى آمدن بحضور پادشاه بار مىدهد .
ميربحر
(
mir - bahr
) ا . پ . امير بحر و مباشر باج و خراج بحرى و مباشر كشتيها .
ميربحرى
(
mir - bahri
) ا . پ .
باج و خراجى كه در بندر از كشتيها مىگيرند .
ميربخشى
(
mir - baxci
) ا . پ .
رييس اداى حقوق اجزاى يك اداره .
مئرة
(
me'rat
) ا . ع . كينه و دشمنى و سخنچينى . ج : مئر (
me'ar
) و مير (
meyar
) .
ميرة
(
mirat
) ا . ع . خواربار و غله حمل شده از جايى بجايى دور .
ميرتن
(
mir - tan
) ص . پ . آنكه خود را بزرك مىسازد .
مير توزك
(
mir - tuzak
) و (
mir - tovzak
) ا . پ . واو مجهول - رييس تشريفات و سالار سپاه .
مير چوپان
(
mir - cup n
) ا . پ .
واو مجهول - رييس چوپانان و شبانان .
مير داد
(
mir - d d
) ا . پ .
رييس و پيشوا و رييس قضاوت و عدالت .
مير ده
(
mir - dah
) ا . پ .
رييس ده نفر و دهباشى . و رييس گرز برداران .
مير دينى
(
mir - dini
) ا . پ .
نوعى از گل خيرى بنفش . و نوعى از بافته ابريشمين كه زنان از آن پيراهن سازند .
ميرزا
(
mir - z
) ا . پ . مرزا و شاهزاده و اميرزاده . و مردم شريف و پاك نژاد . و مردم شاد و مغرور . و كاتب و نويسنده و منشى .
ميرزا كبيرى
(
mirz - kabiri
) ا . پ . نوعى از خربزهء اعلا .
ميرزا مزاج
(
mirz - mez j
) ص .
پ . مستغنى و گستاخ و مغرور و باريكبين .
ميرزا منش
(
mirz - manec
) ص .
پ . آنكه خوى و طبيعت اميرانه و شاهانه دارد . و آنكه با نزاكت و لطافت باشد .
ميرزا منشى
(
mirz - maneci
) ا .
پ . شرافت مزاج و بزرگى خوى و نزاكت و لطافت .
ميرزائى
(
mirz 'i
) ا . پ . قباى دراز با آستينهاى فروهشته و گشاد وجبه و بالا پوش دراز آستين بلند . و سلوك و رفتار ميرزا و پاكنژادى و شاهزادگى و اميرزادگى .
و گستاخى و غرور و تكبر .
مير سامان
(
mir - s m n
) ا . پ .
رييس ديوان .
ميرسين
(
mirsin
) ا . پ . درخت مورد .
ميرشكار
(
mir - cek r
) ا . پ .
مهتر شكارچيان و قوشچىباشى و بازدار و دارنده مرغان شكارى . و قرمساق .
ميرصد
(
mir - sad
) ا . پ . يوز باشى و رييس و سالار صد نفر .
ميرعلم
(
mir - alam
) ا . پ . بر دارنده لواى پادشاهى .
ميركة
(
mirakat
) ا . ع . بالشچه پيش پالان كه چون سوار مانده گردد پاى خود را بر آن گذارد .
مير لوا
(
mir - lev
) ا . پ . بر دارندهء لواى پادشاهى .
ميروارى
(
mir - v ri
) ا . پ .
باج و خراجى كه از راه مىگيرند .
ميروق
(
mayruq
) ص . ع . زرع ميروق : كشت سيكزده . و رجل ميروق : مرد گرفتار يرقان .