مجهول . و شاشيدن و بول كردن .
ميخچه
(
mix - ce
) ا . پ . ياى مجهول - مصغر ميخ يعنى ميخ كوچك و ميخ مانند . و نيز ماده كوچكى صلب و محدود كه در كف پا و ميان انگشتان پا متشكل مىگردد و گاه بقدرى موجع است كه شخص را عاجز از راه رفتن مىكند .
ميخدوز
(
mix - duz
) ص . پ .
يا و واو هر دو مجهول - ميخكردگى و ميخ زدگى و يا ميخ دوخته شده و مستحكم كرده شده . و ميخدوز كردن : ميخ زدن و محكم كردن با ميخ .
ميخط
(
mixat
) ا . ع . درآينده .
ميخ قدم
(
mix - qadam
) ص . پ .
ياى مجهول - لنك و پا شكسته كه نمىتواند راه رود .
ميخك
(
mixak
) ا . پ .
ياى مجهول - مصغر ميخ يعنى ميخ خرد و كوچك . و دارويى خوشبو كه قرنفل و فلفل دمبالهدار را نيز گويند .
ميخكده
(
mix - kade
) ا . پ .
ياى مجهول - ضرابخانه و دار الضرب .
ميخكوب
(
mix - kub
) ا . پ .
يا واو هر دو مجهول - تخماق و هر چه بدان ميخ در جايى فرو مىكنند .
مىخوار
(
may - x r
) ا . پ .
واو معدوله - شرابخواره .
مىخوارگان
(
may - x rag n
) پ . واو معدوله - ج . مىخواره .
مىخوارگى
(
may - x ragi
) ا . پ . واو معدوله - شراب خوارگى و باده پرستى .
مىخواره
(
may - x re
) ا . پ .
واو معدوله - شرابخواره و بادهپرست .
ج : مىخوارگان .
مىخور
(
may - xor
) ا . پ .
واو معدوله - شراب خور و بادهپرست و مى پرست . ج : مىخوران . و ابريق سفالين كه در آن شراب ريزند .
مىخوران
(
may - xor n
) پ .
واو معدوله - ج . مىخور .
مىخوش
(
may - xoc
) ص .
پ . واو معدوله - خوشمزه و كمى ترش و ترش شيرين .
ميخى
(
mixi
) ا . پ . ياى اول مجهول - جبه و نيز خرقهء درويشان و آن را هزار ميخى نيز گويند .
ميخى
(
mixi
) ا . پ . هر دو يا مجهول - ميخ نامعين و غير معلوم . و ميخى چند : يعنى چند عدد ميخ غير معلوم .
ميخى روپيه
(
mixi - rupie
) ا .
پ . ياى اول مجهول - روپيه لحيمدار .
ميد
(
mayda
) ا . ع . لغة فى بيد بمعنى غير . الحديث : انا افصح العرب ميدانى من قريش .
ميد
(
mayd
) م . ع . ماد الشئ ميدا و ميدانا ( از باب ضرب ) : حركت كرد و جنبيد آن چيز . و ماد فلان : خميد و ميل كرد فلان . و ماد الشئ : گواليد آن چيز و افزون گرديد . و ماد السراب :
مضطرب گرديد سراب . و ماد الرجل :
خراميد آن مرد . و ماد الغصن : ناويد و كج گرديد آن شاخه . و ماد فلانا : زيارت كرد فلان را . و ماد قومه : خواربار آورد براى قوم خود و طعام داد ايشان را .
و ماد فلان : غثيان و درد سر رسيد بفلان از مستى و يا از پرخورى و يا از سوارى كشتى .
و مادت الحنطة : فاسد گرديد گندم از ترى و نمى . و ماد فلانا ميدا : عطا كرد و انعام داد فلان را .
ميدا
(
mayd
) ا . ع . برابر و مقابل . يق : هذا ميداه : اين مقابل آن است . و هذا بميداه : اين در مقابل آن است . و يق ايضا : فعله ميدا ذلك :
كرد آن كار را از بهر آن .
مئداء
(
me'd '
) ا . ع . پايان ميدان اسب دوانى .
ميداء
(
mayd '
) ا . ع . مقابل و برابر . يق : هذا ميداؤه : اين برابر آن است . و هذا بميداءه : اين در مقابل آن است . و ميداء الشئ : نهايت و پايان آن چيز و قياس آن چيز . و ميداء الطريق : در كرانه راه و دورى راه .
ميداعة
(
mid 'at
) ا . ع . جامه كهنه . و جامهاى كه بدان جامه را از گرد و غبار نگاهدارند .
ميدان
(
mayd n
) ا . پ . ظرف و آوند شراب و پيالهء شرابخورى .
ميدان
(
mayd n
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر جاى فراخ پهن و برابر و بىعمارت و پهنه . و اسپريس و عرصه اسب دوانى و چوگان بازى . و كارزارگاه و نبردگاه . و كارزار و نبرد . و ميدان اغبر : زمين .
و ميدان بسر آمدن : عمر به آخر رسيدن .
و قيامت برپا شدن . و ميدان خاك : كره زمين و جسد و قالب آدمى و ديگر جانوران .
و ميدان عاج : ورق كاغذ سپيد . و ميدان گشاده يافتن : فراخى عيش و عشرت يافتن .
ميدان
(
mayd n
) و (
mid n
) ا . ع . صفحه زمين بىعمارت . و عرصه اسبدوانى و چوگانبازى . ج : ميادين .
و عيش فراخ خوش . و نام محلهاى در نيشابور .
و محلهاى در اصفهان . و محلهاى در خوارزم . و شارع الميدان : محلهاى در بغداد .
ميدان
(
mi - d n
) پ . كلمهء امر از دانستن يعنى بدان .