ميث
(
mis
) ع . ج . ميثاء . و ذو الميث : نام موضعى در عقيق مدينه .
ميث
(
mayyes
) ص . ع . نرم .
ميثاء
(
mays '
) ا . ع . زمين نرم .
ج . ميث . و نام موضعى . و نام دخترى .
ميثاء
(
mis '
) ص . ع . ارض ميثاء : زمين نرم و سهل .
ميثاء
(
mis '
) ا . ع . ميخكوب .
و سندان .
ميثاق
(
mis q
) ا . ع . عهد و پيمان و استوارى . ج : مواثيق و مياثق و مياثيق .
ميثاق
(
mis q
) ا . پ . مأخوذ .
از تازى - عهد و شرط و پيمان و قول و اقرار .
مئثب
(
me'sab
) ا . ع . نوعى از چادر كه بر خود پيچند . و شمشير كوتاه و يا سلاحى ديگر كه بدان بر كسى حمله كنند . و زمين نرم و زمين مرتفع . و جويچه . و نام موضعى در مدينه منوره كه صدقات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله در آنجا بود .
ميثب
(
misab
) ا . ع . زمين نرم . و زمين برآمده و مرتفع . و جدول و چشمه خرد .
برجهنده و نشيننده . و نام دو آب در عربستان .
و مالى در مدينه منوره كه يكى از صدقات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله بود . و موضعى در راه مكه نزديك غدير خم .
مئثرة
(
me'sarat
) ا . ع . ابزارى آهنين كه بدان رنده مىكنند درون سپل شتر را تا پى آن گرفته شود .
ميثرة
(
misarat
) ا . ع . جامهاى كه به روى جامهها پوشند . و بالشچه مانندى كه پيش زين نهند . و نمد زين . ج : مواثر و مياثر . و پوست شير و ديگر ددان . و مركبى از حرير و ديبا كه معمول مردم ايران بوده .
ميثم
(
misam
) ص . ع . خف ميثم : سپل شتر كه سخت برندد زمين را .
ميثم
(
misam
) ا . ع . از اعلام است .
ميج
(
mayj
) م . ع . ماج امره ميجا ( از باب ضرب ) : در آميخته شد كار او .
ميجار
(
mij r
) ا . ع . چوبى شبيه بچوگان كه بدان گوى زنند . ج :
مواجير .
ميجاز
(
mij z
) ص . ع . آنكه سخن را كوتاه مىگرداند .
ميجر
(
mayjar
) و
ميجرة
(
mayjarat
) ا . ع . كيچه و دارودان كه بدان دارو در دهان ريزند .
ميجمة
(
mijamat
) ا . ع . كمر بند و كدنگ .
ميجنة
(
mijanat
) ا . ع . كدنگ .
ج : مواجن .
ميجو
(
miju
) ا . پ . عدس و نخود .
ميجو
(
mi - ju
) پ . واو مجهول - كلمه امر يعنى جستجو كن و تلاش كن .
ميچانيدن
(
mic nidan
) ف م .
پ . برشته كمانيدن و بريان كمانيدن و برشته كردن فرمودن .
ميچودن
(
micudan
) ف م . پ .
بريان كردن و برشته نمودن . و ربودن . و پرداختن و انجام دادن .
ميح
(
mayh
) ا . ع . سود و منفعت .
و مسواك . و نوعى از رفتار نيكو و رفتار بط .
ميح
(
mayh
) م . ع . ماح فى مشيته ميحا و ميحوحة ( از باب ضرب ) :
خرامان رفت و مانند بط با تبختر رفت . و ماح فلان : در تك چاه فرو شد تا دول را پر كند از جهة كمآبى . و ماح فلانا مياحة :
عطا كرد فلان را . و ماح فاه بالمسواك :
مسواك كرد . و ماح ريقه بالسواك : بر آورد آب دهن را از مسواك كردن . و ماح فلانا عند السلطان : شفاعت كرد در نزد پادشاه از براى فلان . و ماح زيدا :
سود رسانيد بزيد .
ميح
(
mih
) ا . ع . خرمابنى كه خسته خرماى آن سخت نشده و يا خسته نبسته باشد .
ميحاد
(
mih d
) ا . ع . تكتك و از هم جدا . ج : مواحيد .
ميحال
(
mih l
) ا . ع . از اعلام ترسايان است .
ميحوحة
(
mayhuhat
) ا . ع .
نوعى از رفتار نيكو و خرامان .
ميحوحة
(
mayhuhat
) م . ع .
ماح ميحا و ميحوحة . ر . ميح .
ميخ
(
mayx
) م . ع . ماخ ميخا ( از باب ضرب ) : خرامان رفت .
ميخ
(
mix
) ا . پ . ياى مجهول - و تدو قطعه كوچكى استوانهاى شكل فلزى و يا چوبى كه داراى نوكى است تيز و آن را براى استحكام در جايى فرو مىكنند . و سوزن و سنجاق . و و تدخيمه و مسمار . و قلاب و سيخ و پانه . و چوب دستى چوپانان . و سرسكه و سكه زر يعنى آهنى كه بر وى نقش پول را كنده و بدان سكه بر زر و سيم مىزنند . و سربند و عصابه .
و بول و شاش . و ميخ درم و يا ميخ دينارى : سر سكه و سكه زر .
مئخار
(
me'x r
) ا . ع . خرمابنى كه بار آن تا آخر سرما و آخر درو آن باقى مىماند . و بسيار درنككننده .
ميخانه
(
may - x ne
) ا . پ .
جايى كه در آن شراب مىفروشند و خانه شراب فروشى و ميكده .
ميختن
(
mixtan
) ف ل . پ . ياى