افكندن : تيز دادن . و مهره در گردن جمع شدن : شكستن گردن . و مهره ديوار : اندود گچ و جز آن كه براى زينت و آرايش به روى ديوار مىكنند . و مهره زر : آفتاب عالمتاب . و مهره سيم و يا مهره سيمابى : ماه و ستارهها . و مهره كشيدن : صاف و برابر كردن و جلا دادن . و مهره لاجورد : آسمان . و مهره مشكين : زمين . و مهره و حقه :
زمين و آسمان . و كاغذ مهره كردن :
جلا دادن و صيقل كردن كاغذ .
مهرها
(
mohre - h
) پ . ج .
مهره . و مهرهاى تسبيح : دانههاى تسبيح . و مهرهاى سيمابى و يا مهر هاى فلك : ستارهها .
مهره بازى
(
mohre - b zi
) ا .
فريب و مكر و حيلهبازى .
مهره تاج
(
mohre - t j
) ا . پ .
هر چيز ميان كاواكى مانند شيپور كه در آن مىدمند .
مهرهدار
(
mohre - d r
) ص .
پ . صيقلى كرده و جلا داده .
مهرهزن
(
mohre - zan
) ص .
پ . آنكه جلا مىدهد و صيقل مىكند .
مهرهسنك
(
mohre - sang
) ا .
پ . نوعى از عقيق سياه و سپيد كه مخصوصا در عربستان يافت مىگردد .
مهرى
(
mehri
) ا . پ . ساز چنك و يا نوعى از آن .
مهرى
(
mohri
) ا . پ . آب راهه و ناودان .
مهرى
(
mohri
) ص . پ . منسوب به مهر و مهر كرده شده و تمغا زده شده .
مهرى
(
mohori
) و (
moharri
) ا . پ . در ميان اهالى بنگاله منشى و يا نايب منشى .
مهرى
(
moharr
) ص . ع .
گوشت نيك پخته .
مهرية
(
mahriyyat
) ص . ع .
ابل مهرية : شتران منسوب بمهرة كه پدر قبيلهاى . از تازيان است . ج : مهارى (
mah r
) و (
mah ri
) و (
mah riyy
) .
مهرية
(
mahriyyat
) ا . ع . يك نوع گندمى سرخ .
مهريق
(
mohriq
) ص . ع . ريزندهء آب و يا خون .
مهز
(
mahz
) م . ع . مهزه مهزا ( از باب فتح ) : دور كرد آن را و دفع نمود .
مهزأة
(
mahza'at
) م . ع . هزء هزأ و هزوء و مهزأة . ر . هزأ .
مهزاق
(
mehz q
) ا . ع . زن بسيار خندهكننده . و زنى كه بيك جاى قرار نگيرد .
مهزام
(
mehz m
) ا . ع .
چوبى كه بر سرش آتش افروخته كودكان بدان بازى كنند . و چوب آتشكاو . و چوب دستى كوتاه . و از اعلام است .
مهزر
(
mehzar
) ص . ع . رجل مهزر : مرد زيان ديده و مغبون در هر چيزى .
مهزرق
(
mohazraq
) ا . ع . بندى و محبوس .
مهزع
(
mehza '
) ا - ص . ع .
كوبه . و آنكه بشكند هر درخت را . و از اعلام است . و اسد مهزع : شير سختگير .
مهزور
(
mahzur
) ص . ع . سخت رانده شده و دفع كرده شده .
مهزور
(
mahzur
) ا . ع . نام رود بارى .
مهزول
(
mahzul
) ص . ع . لاغر بخصوص لاغر از بسيارى عمر . ج : مهازيل .
مهزوم
(
mahzum
) ص . ع .
لشكر شكست داده شده و جدا كرده شده از قبيله خود .
مهست
(
mahest
) ص . پ . سنگين و گران .
مهش
(
mahc
) م . ع . مهشه مهشا ( از باب فتح ) : سوخت آن را و خراشيد آن را .
مهشاء
(
mahc '
) ص . ع . ناقة مهشاء : ماده شتر بشتاب لاغر شونده .
مهشار
(
mehc r
) ا . ع . ماده شترى كه بميل و خواهش خود پيش آيد گشن را و در نخستينبار باردار گردد .
مهشام
(
mehc m
) ص . ع .
ناقة مهشام : ماده شتر بشتاب و زودى لاغر شونده .
مهشوم
(
mahcum
) ص . ع .
شكسته شده .
مهشيد
(
mah - cid
) ا . پ . ياى مجهول - مهتاب و پرتو ماه .
مهصاء
(
mahs '
) ص . ع .
ارض مهصاء : زمين بىگياه .
مهصار
(
mehs r
) و
مهصر
(
mehsar
) ا . ع . شير بيشه .
مهصل
(
mohsal
) و (
mohsol
) ص . ع . حمار مهصل : خر ستبر درشت اندام . و كذلك : حمار مهصل .
مهصم
(
mehsam
) ا . ع . شير بيشه .
مهصور
(
mahsur
) ص . ع .
خميده و كج شده و مايل .
مهصوص
(
mahsus
) ص . ع .
پا سپرده و درشكسته .
مهصهصة
(
mohashesat
) ا .
چشم دزد در شب .