مهصير
(
mehsir
) ا . ع . شير بيشه كه درهم شكند شكار را .
مهضم
(
mohazz m
) ص . ع .
كشح مهضم : تهيگاه باريك و نازك و لطيف .
مهضمة
(
mohazzamat
) ص .
ع . قصبة مهضمة : نى باريك و لطيف .
مهضوض
(
mahzuz
) ص . ع .
شكسته شده و خرد شده و كوفته شده .
مهضوم
(
mahzum
) ص . ع .
بطن مهضوم : شكم باريك شده .
مهضومة
(
mahzumat
) ص . ع .
قصبة مهضومة : نى لطيف و باريك .
مهضومة
(
mahzumat
) ا . ع .
خوشبويى كه از آميزش مشك بابان مىسازند .
مهضهضة
(
mohazhezat
) ا . ع .
زن آزارنده همسايگان .
مهطع
(
mohte '
) ا . ع . آنكه بفروتنى و خوارى بنگرد و چشم برنگيرد . و آنكه بخاموشى رود بسوى كسى كه وى را مىخواند . ج : مهطعون . قوله تعالى :
مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ
.
مهطع
(
mohte '
) ص . ع . بعير مهطع : شترى كه در گردن وى خلقة پستى باشد .
مهطعون
(
mohte'una
) ع . ج .
مهطع .
مهطول
(
mahtul
) و
مهطولة
(
mahtulat
) ص . ع . پياپى باران باريده .
يق . ارض مهطولة و مكان مهطول .
مهع
(
maha '
) ا . ع . برگرديدگى رنك روى و رنك برتك شدن از عوارض دشوار .
مهعذار
(
mah - 'ez r
) ص . پ .
خوب صورت و آنكه صورت وى مانند ماه باشد .
مهففة
(
mohaffafat
) ص . ع .
جارية مهففة : دختر لاغر ميان باريك شكم شاد و خرم .
مهفك
(
mohaffak
) ا . ع .
مرد خطاكار و درهم كننده كارها .
مهفوت
(
mahfut
) ص . ع . سر گشته و حيران .
مهفهفة
(
mohafhafat
) ص . ع .
جارية مهفهفة : دختر باريك ميان لاغر شكم شاد و خرم .
مهق
(
mahq
) م . ع . مهقت الخيل مهقا ( از باب فتح ) : دويدند اسبان .
مهق
(
mahaq
) ا . ع . سبزى آب .
مهق
(
mahaq
) م . ع . مهق مهقا ( از باب سمع ) : سخت سپيد گرديد .
مهقاء
(
mahq '
) ص . ع . مؤنث امهق : سخت سپيد و يا سخت سپيدى كه در آن سرخى نبود و تابان نباشد و مانند گچ باشد .
و عين مهقاء : چشمهاى كه آب آن سبز باشد . و يا چشم ازرق .
مهقوع
(
mahqu '
) ص . ع . اسبى كه داراى هقعة باشد . ر . هقعة .
مهك
(
mahk
) ا . پ . گياهى كه آن را سوس و بيخ آن را اصل السوس نامند .
مهك
(
mahk
) م . ع . مهك الشئ مهگا ( از باب فتح ) : سخت ساييد آن چيز را . و مهك فى المشى : شتاب كرد در رفتن . و مهك المرأة : مانده كرد آن زن را در جماع . و مهك الشئ :
نرم و املس كرد آن چيز را .
مهك
(
mahak
) م . ع . مهك صلبه و مهك ( مجهولا ) مهگا ( از باب سمع ) : باردار نكرد صلب او .
مهك
(
mohak
) ا . پ . زگيل و ثؤلول .
مهكة
(
mahkat
) و (
mohkat
) ا . ع . مهكة الشباب : رسيدگى و پرى جوانى . و كذلك : مهكة الشباب .
مهكر
(
mahkar
) و
مهكرة
(
mahkarat
) ا . ع . جاى شگفت .
مهكوك
(
mahkuk
) ص . ع .
ساييده شده .
مهكوك
(
mahkuk
) ا . ع .
شوخ و دلير بىباك در سخن . و كسى كه غايط و تيز را ضبط نتواند كرد .
مهل
(
mahl
) م . ع . مهل البعير مهلا ( از باب نصر ) : خضخاض كه نوعى از قطران است ماليد بر شتر . و مهلت الغنم :
بآهستگى و نرمى چريدند گوسپندان .
مهل
(
mahl
) و (
mahal
) ا . ع .
آرامش و آهستگى و نرمى . و زمان . و زردابى كه از لاش مرده پالايد .
مهل
(
mahl
) و
مهلا
(
mahlan
) ع .
كلمه فعل بمعنى امهل يعنى باش و درنك كن و آن را در مذكر و مؤنث و واحد و تثنيه و جمع يكسان استعمال مىكنند . يق : مهلا يا رجل و مهلا يا امراة و مهلا يا رجلان و مهلا يا رجال . و چون به كسى بگويند مهلا مىگويد لا مهل و الله ، و لا مهلا بتنوين نمىگويد . و يق : ما مهل و الله بمغنية عنك شيئا . و چون كسى مرتكب خطا شود مىگويند رزق مهلا يعنى مهلت داده شد و بشتاب در آن خطاها گرفته نشد .
مهل
(
mohl
) ا . ع . جوهر كانى هر چه باشد . و مس و سيم و زر و آهن و جز آن .
و گداخته از مس و روى و آهن . قوله تعالى :
بِماءٍ كَالْمُهْلِ
. و قطران تنك و رقيق . و روغن زيتون و دردى آن . و روغن زيتون