ص . پ . ميزبان و آنكه پذيرايى از مهمان مىكند و غريبنواز .
مهمانپرورى
(
mehm n - parvari
) ا . پ . ميزبانى و غريبنوازى .
مهمانخانه
(
mehm n - x ne
) ا . پ . جايى كه مسافر و مردم غريب در آن منزل مىكند و كاروانسراى و جايى كه از مهمان ميزبانى مىكنند . و اطاق پذيرايى مهمان .
و خانقاه و جايى كه به فقرا و مساكين طعام مىدهند . و دنيا و روزگار . و مهمانخانه پادشاهان و اميران را مىگزد گويند .
مهماندار
(
mehm n - d r
) ا - ص . پ . مهماننواز و نيكنهاد . و ميزبان و آنكه پذيرايى از مهمان مىكند . و صاحب منصبى كه براى پذيرايى و ضيافت ايلچى معين مىگردد .
مهماندارى
(
mehm n - d ri
) ا .
پ . ميزبانى و خدمت بمهمان .
مهماندوست
(
mehm n - dust
) ص . پ . واو مجهول - كسى كه از ورود مهمان مشعوف و خوشحال مىگردد و غريب نواز . و نام قريهاى ما بين دامغان و بسطام .
مهمانسراى
(
mehm n - sar y
) ا . پ . مهمانخانه .
مهماننواز
(
mehm n - nav z
) ص . پ . كسى كه از ورود مهمان مشعوف مىباشد و غريبنواز .
مهماننوازى
(
mehm n - nav zi
) ا . پ . ميزبانى و غريبنوازى و ضيافت .
مهمانى
(
mehm ni
) ا . پ .
ميزبانى و ضيافت و پذيرايى . و وليمه و جشن و عيد . و مهمانى كردن : جشن گرفتن و ضيافت كردن . و مهمانى ختنه : جشن و وليمه ختنه . و مهمانى عروسى : جشن عروسى .
مهمة
(
mahammat
) ا . ع . لا مهمة لى : قصد آن كار ندارم و نمىكنم آن كار را .
مهمة
(
mahammat
) م . ع . هم هما و مهمة . ر . هم .
مهمة
(
mohemmat
) ص . ع .
مؤنث مهم . ج : مهمات .
مهمتر
(
mohem - tar
) و
مهمترين
(
mohem - tarin
) ص . پ . مأخوذ از تازى - لازمتر و واجبتر و لازمترين و واجبترين .
مهمر
(
mehmar
) ا . ع . مرد پر حرف و بسيارگوى .
مهمز
(
mehmaz
) ا . ع . مهميز .
ج : مهامز .
مهمزة
(
mehmezat
) ا . ع .
تازيانه . و كوبه و سندان . و چوبدستى و عصايى كه بر سر آن آهن باشد و بدان خر را رانند .
مهمق
(
mohammaq
) ا . ع .
پست ساييده .
مهمل
(
mohmal
) ا . ع . سخنى كه آن را استعمال نكند .
مهمل
(
mohmal
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - فرو گذاشته شده و ترك شده و متروك . و باطل و غير مستعمل . و بيكار و اهمالكننده و غفلتكننده و كلام مهمل :
سخن بىمعنى و بىاراده و بىمقصود و بىمناسبت و بىنتيجه . و مهمل بودن : بيكاره بودن و بىفايده بودن . و مهمل شدن :
بيكاره شدن .
مهملات
(
mohmal t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - سخنهاى مهمل و بىمعنى و بىمناسبت و بىفايده . و كارهاى بىنتيجه و بىفايده .
مهملج
(
mohamlaj
) ص . ع .
امر مهملج : كار خوار و منقاد . و فرس مهملج : اسب نيكرو .
مهملگو
(
mohmal - gu
) ص . پ .
واو مجهول - ياوهگو و آنكه سخن بىمعنى و بىاراده و بىقصد و بىنتيجه مىگويد .
مهمله
(
mohmale
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - حرفى كه داراى نقطه نباشد مانند راى مهمله و دال مهمله يعنى بىنقطه بر خلاف معجمه كه نقطهدارست .
مهموز
(
mahmuz
) ص . ع .
داراى الف همزه . و نيز مهموز : عيب كرده شده و معيوب .
مهموس
(
mahmus
) ص . ع .
مخفى و پنهان و نهان . و حرفى كه بسستى و آهستگى تلفظ گردد . و كلام مهموس :
سخن غير ظاهر و آهسته .
مهموسة
(
mahmusat
) ص . ع .
الحروف المهموسة : دو حرفى را گويند كه درين كلام مىباشند : حثه شخص فسكت .
مهموص
(
mahmus
) ص . ع .
رجل مهموص الفواد : مرد شوريده دل .
مهموك
(
mahmuk
) ص . ع .
فرس مهموك المعدين : اسب فروهشته هر دو معد يعنى هر دو پهلويى كه زين بر آن فشار مىدهد .
مهمول
(
mahmul
) ص . ع .
اشك ريخته و روان شده .
مهموم
(
mahmum
) ص . ع .
اندوهگين .
مهموم
(
mahmum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هنجاره و اندوهگين و غمگين و مغموم .