با بانك و فرياد . المثل : كالمهدر فى العنة : يعنى مانند شتر گشن حبس كردهء در حظيرة كه پيوسته بانك و فرياد مىكند براى گشنى .
مهدرة
(
mahdarat
) ا . ع .
دندان پيشين خرد .
مهدفة
(
mohdefat
) ص . ع .
امراة مهدفة : زن گوشتناك .
مهدم
(
mahdom
) ا - ص . پ .
كبوترى كه همه پرهاى آن سياه و دمب وى سپيد باشد . و نام پرندهاى داراى چنگال كه دم وى ابلق است و آن را پر تير سازند .
مهدم
(
mahdam
) و (
mehdam
) ا . ع . ذو مهدم و يا ذو مهدم : نام پادشاهى از حمير . و نيز نام پادشاه حبش .
مهدم
(
mohdem
) ص . ع . ناقة مهدم : ماده شتر سخت آزمند گشن .
مهدن
(
mohden
) ص . ع .
فرس مهدن : اسبى كه تك خود را پنهان دارد .
مهدنة
(
mahdanat
) م . ع .
هدن هدونا و هدنة و مهدنة . ر .
هدون .
مهدود
(
mahdud
) ص . ع .
ويران شده و خراب شده .
مهدوش
(
mahduc
) ص . ع .
برآغاليده شده و برانگيخته شده .
مهدوم
(
mahdum
) ص . ع .
ويران شده و خراب شده و با زمين برابر شده .
مهدوم
(
mahdum
) ا . ع . شير خفته ستبر شده .
مهدومة
(
mahdumat
) ص . ع .
ارض مهدومة : زمين باران سبك رسيده .
مهدى
(
mehd
) ا . ع . آنچه هديه آورند چون طبق و جز آن .
مهدى
(
mehd
) ص . ع . هديه آورنده ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است .
يق : رجل مهدى و امراة مهدى .
مهدى
(
mohd
) ص . ع . هديه فرستاده شده و پيشكش شده .
مهدى
(
mohdi
) ا . ع . هديه فرستنده و پيشكشكننده .
مهدى
(
mahdiyy
) ا . ع .
هدايت كرده شده و ارشاد شده . ج : مهديون .
و المهدى بن ابو جعفر منصور سيمين خليفه از تبار عباس كه پس از ده سال و يك ماه خلافت در سال 169 هجرى وفات يافت .
مهدية
(
mahdiyyat
) ص . ع .
عروس فرستاده شده بخانهء شوهر .
مهدية
(
mahdiyyat
) ا . ع .
عطا و بخشش و انعام .
مهديون
(
mahdiyyuna
) ع . ج .
مهدى .
مهديه
(
mahdiye
) ا . پ . نام شهرى در مغرب .
مهذاب
(
mehz b
) ص . ع .
شتر تيزرو . ج : مهاذيب .
مهذار
(
mehz r
) و
مهذارة
(
mehz rat
) ص . ع . بيهودهگوى ، للذكر و الانثى . يق : رجل مهذار و امراة مهذار و رجل مهذارة و امراة مهذارة .
مهذب
(
mohazz b
) ص . ع .
رجل مهذب : مرد پاكيزه خوى .
مهذر
(
mehzar
) ص . ع . مرد بيهدهگوى .
مهذف
(
mohzef
) ا . ع . مرد شتابرو چابك .
مهذم
(
mehzam
) ا . ع . شمشير بران .
مهر
(
mahr
) ا . ع . كابين زن . ج : مهور .
مهر
(
mahr
) م . ع . مهر المراة مهرا ( از باب فتح و نصر ) : كابين كرد زن را و نيز داد كابين آن زن را . و مهر الشئ و فيه و به مهرا و مهورا و مهارا و مهارة ( از باب فتح ) : زيرك و رسا گرديد در آن چيز و استادى كرد .
مهر
(
mahr
) و (
mehr
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كابين زن .
مهر
(
mehr
) ا . پ . آفتاب و شمس و خورشيد . و دوستى . و مودت و محبت .
و رحم و نرمدلى و شفقت و مروت . و مرك .
و نام گياهى كه آن را مردم گياه و يبروج الصنم نيز گويند . و سنك سرخ . و قبه زرينى كه بر سر چتر و علم نصب كنند . و نام ماه هفتم از سال شمسى . و نام روز شانزدهم از هر ماه .
و نام روز شانزدهم از ماه هفتم كه روزى است .
بزرك و مبارك و از عيدهاى قديم ايرانيان است .
و نام آتشكدهاى . و نام فرشتهاى كه موكل بر دوستى و محبت است و امور ماه مهر و عيد مهر به دو سپرده است . و نام قصبهاى در هندوستان . و نام مردى كه بر زنى ماه نام عاشق بوده . و مهر خاوران : شاعر معروف انورى . و مهر شريعت : از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله است .
مهر
(
mohr
) ا . ع . اسب كره و بچه نخستين از اسب و ديگر ستور . ج : امهار و مهار و مهارة . و استخوان در سر سينه و يا در ميان سينه . و بار حنظل . ج : مهرة .
مهر
(
mohr
) و (
mohor
) ا . پ .
نگين و خاتم . و زرى رايج در هندوستان .
و تمغا و داغ و ابزارى كه بدان نشان مىكنند و داغى كه ستور را بدان داغ كرده نشان مىگذارند . و دوشيزگى و پرده بكارت دختر . و مهرجم و يا مهرخم و يا مهرفم :
سكوت و خاموشى . و مهر دهانان : روزه