كه در رفتار و فربهى فزون باشد . و نخلة مهجرة : خرمابن بس دراز و گسترده شاخ .
مهجرة
(
mohjerat
) ا . ع .
رسوايى و فحش . ج : مهجرات . يق :
رماه بمهجرات .
مهجرون
(
mohjeruna
) ع . ج .
مهجر .
مهجع
(
mehja '
) ا - ص . ع .
غافل و احمق و گول . و نام مردى .
مهجع
(
mohje '
) ص . ع . آنكه گرسنگى را تسكين مىدهد .
مهجل
(
mahjel
) ا . ع . مهبل . و راه آب .
مهجل
(
mohjel
) ص . ع . آنكه مهمل و بىشبان مىگذارد شتران را . و آنكه چيزى را فراخ مىكند . و آنكه ضايع مىكند مال را .
مهجلة
(
mohjalat
) ص . ع .
امراة مهجلة : زنى كه پيش و پس وى يكى گرديده باشد . و زن كلان شكم .
مهجم
(
mohjem
) ص . ع . خداوند تبارك و تعالى كه دور مىگرداند بيمارى را .
مهجن
(
mohjen
) ص . ع . خداوند شتران گزيده . و كشنى كه باردار مىكند ماده شتر جوان را .
مهجناء
(
mahjon '
) و
مهجنة
(
mahjanat
) و
مهجنى
(
mahjan
) و (
mahjon
) ا . ع . گروه بىخير .
مهجنة
(
mohajjanat
) ا . ع .
ماده شتر نجيبى كه آن را از گشنهاى هجين و پست بازدارند . و خرمابن كه نخست بارى باشد كه آن را گشن دهند .
مهجو
(
mahjovv
) ص . ع .
هجو كرده شده .
مهجو
(
mahjov
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هجو كرده شده .
مهجور
(
mahjur
) ا . ع . شتر گشنى كه گردن آن را برپاى وى بسته باشند .
مهجور
(
mahjur
) ص . ع . كلام مهجور : سخن پريشان و هذيان . قوله تعالى :
إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً
. و نيز مهجور : جدا مانده .
مهجور
(
mahjur
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - جدا مانده و جدايى كرده شده و گذاشته شدهء در جدايى و مفارقت . و بىبهره و بىنصيب و محروم .
مهجورى
(
mahjuri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جدايى و مفارقت و محرومى .
مهجوس
(
mahjus
) ا . ع .
كار درهم و شوريده و مختلط و درهم آميخته .
مهجوم
(
mahjum
) ص . ع .
بيت مهجوم : خيمهاى كه طنابهاى وى گسسته و ديركهاى آن به روى هم افتاده باشند .
مهچه
(
mah - ce
) ا . پ . مصغر ماه يعنى ماه كوچك . و كماچهء چادر و خيمه .
و قبهء گرد و صيقلى كه از طلا و نقره و جز آن سازند و بر سر علم نصب كنند .
مهد
(
mahd
) ا . پ . بر ماه و مته و مثقب . و نام بيخى كه آن را چوبك اشنان نيز گويند .
مهد
(
mahd
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گهواره و بستر . و مهد نفس موسى :
صندوقى كه حضرت موسى را پس از ولادت در ميان آن گذاشته از بيم فرعون در نيل انداختند . و مهد مينا : آسمان و فلك .
مهد
(
mahd
) م . ع . گهواره . و زمين . ج : مهود و مهاد .
مهد
(
mahd
) ص . ع . شئ سهد مهد : چيز خوب و نيكو .
مد
(
mahd
) م . ع . مهد الفراش مهدا ( از باب فتح ) : گسترد فرش را و پاى گذاشت روى آن . و مهد فلان :
كار كرد فلان و ورزيد و كسب نمود .
مهد
(
mohd
) ا . ع . زمين بلند . و زمين پست و هموار . ج : امهاد و مهدة .
مهد
(
mohd
) و (
mohod
) ع . ج .
مهاد .
مهد
(
mehadd
) ص . ع . رجل مهد : مرد پرحرف و پرگو و بسيار سخن .
مهدأ
(
mahda '
) ا . ع . آرامش شب . يق : اتانا بعد مهدء من الليل :
آمد ما را پس از آرامش شب يعنى پس از آنكه مردم خفته و آرام شده بودند .
مهداء
(
mehd '
) ص . ع . كسى كه عادت وى هديه فرستادن باشد ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است . و امراة مهداء :
زنى كه براى همسايگان هديه فرستد .
مهدأة
(
mahda'at
) ا . ع .
وضع و حالت .
مهداج
(
mehd j
) ص . ع . ناقة مهداج : ماده شتر نالان . و ريح مهداج :
باد با بانك و فرياد .
مدب
(
mohaddab
) ص . ع .
دمهقس مدب : ديباى پرزهدار .
مهدة
(
mohdat
) ا . ع . زمين بلند . و زمين پست هموار نرم . ج : مهدة (
mehadat
) .
مهدة
(
mehadat
) ع . ج .
مهد و مهدة .
مهدد
(
mahdad
) ا . ع . از اعلام زنان است .
مهدر
(
mohdar
) ص . ع . خون مباح و رايگان .
مهدر
(
mohadder
) ا . ع . شتر