و جز آن را . و خدمتگار ستور . ج : مهتران .
و مهتر رخت : پيش خدمتى كه رخت مىپوشاند و پيش خدمتى كه رخت سفر بوى سپرده شده .
مهتر
(
mohtar
) ص . ع . خرف شده از پيرى و آنكه از روى ديوانگى و جنون سخن مىگويد .
مهتران
(
meh - tar n
) ا - پ . ج .
مهتر .
مهترانى
(
meh - tar ni
) ا . پ .
زن خدمتگارى كه خاكروبه برميدارد . و زنى كه مهترخانه باشد .
مهترائى
(
meh - tar 'i
) ا . پ .
رياست و كلانى و پيرى .
مهترع
(
mohtare '
) ص . ع .
شكننده چوب عود .
مهترى
(
meh - tari
) ا . پ .
بزرگى و رياست و حكومت و فرمانروايى و سالارى . و شغل و پيشه مهتر و خدمتگار ستور و جاروبكشى .
مهتزع
(
mohtaze '
) ص . ع .
جلد و شتاب . و شمشير افشان . و نيزهء جنبان .
مهتزم
(
mohtazem
) ص . ع .
اسبى كه در دويدن آواز تك آن شنيده مىگردد .
مهتش
(
mohtacc
) ص . ع . نرم و ملايم و مطبوع و مهربان .
مهتشم
(
mohtacem
) ص . ع .
مطيع و خوار و رام .
مهتصر
(
mohtaser
) ا . ع . شير بيشه .
مهتضب
(
mohtazeb
) ص . ع .
پرگو و پرحرف .
مهتضم
(
mohtazem
) ص . ع .
مظلوم و ستم رسيده .
مهتقع
(
mohtaqa '
) ص . ع .
رنك برگشته .
مهتقع
(
mohtaqe '
) ص . ع .
بدرگى كه شخص را از رسيدن بخير و شرف باز مىدارد و منع مىكند .
مهتكع
(
mohtake '
) ص . ع .
مطيع و خوار و رام .
مهتلس
(
mohtalas
) ص . ع .
رجل مهتلس العقل : مرد بىخود و عقل رفته .
مهتلك
(
mohtalek
) ص . ع .
آنكه خود را بمهلكه مىاندازد .
مهتلك
(
mohtalek
) ا . ع .
كسى كه در طلب آب و علف مىرود و راه گم مىكند . ج : مهتلكون . و آنكه هيچ همى ندارد جز آنكه مردم مهمان آن شوند يعنى در منزل وى براى مهمانى فرود آيند .
مهتلكون
(
mohtalekuna
) ع . ج .
مهتلك .
مهتم
(
mohtamm
) ص . ع . اندوه مند و غمخوار و مضطرب .
مهتمج
(
mohtamej
) ص . ع .
سست گشته و ضعيف شده از گرمى و جز آن .
و پژمرده روى گرديده .
مهتمر
(
mohtamer
) ص . ع .
اسب شتابان و چهار نعل رونده .
مهتمش
(
mohtamec
) ص . ع .
آميخته شده .
مهتمط
(
mohtamet
) ص . ع .
آنكه ستم مىكند و منع مىكند ديگرى را از حق خودش . و بدگو و دشنامگو و عيبگو .
مهتمل
(
mohatmel
) ا . ع . نمام و سخنچين .
مهتنئ
(
mohtane '
) ص . ع .
مرد داناى نيكو تيماركننده .
مهتور
(
mohtaver
) ص . ع .
هلاك شونده و نيست شونده .
مهتوش
(
mahtuc
) ص . ع . سك برانگيخته شده بر شكار .
مهتوك
(
mahtuk
) ص . پ .
مرده و فوت شده مقابل زنده .
مهج
(
mahj
) م . ع . مهج الولد امه مهجا ( از باب فتح ) : مكيد آن بچه شير مادر خود را . و مهج جاريته : گاييد آن كنيزك خود را . و مهج فلان : نيكو شد روى فلان پس از بيمارى .
مهج
(
mohaj
) ع . ج . مهجة .
مهجبين
(
mah - jabin
) ص . پ .
آنكه پيشانى وى مانند ماه تابان باشد .
مهجة
(
mohjat
) ا . ع . روح و روان و جان . و خوندل . ج : مهج .
مهجد
(
mohjed
) ص . ع .
خوابيده .
مهجر
(
mohjer
) ا - ص . ع .
آنكه در گرماى روز و وقت هاجرة مىآيد .
ج : مهجرون . يق : اتينا مهجرين .
و نيز گرامى نژاد . و خوبروى . و نيكو و جيد از هر چيزى . و بهتر و فاضلتر از غير خود . و شتر فربه خوش سير و شترى كه در رفتار و فربهى فزون باشد . يق : بعير مهجر . و عدد بسيار . يق : عدد مهجر . و خرمابن بس دراز و گسترده شاخ . يق : نخلة مهجر .
مهجر
(
mohajjer
) ا . ع .
كسى كه در اول وقت براى نماز در مزگت حاضر شود . قوله صلى اللّه عليه و آله : المهجر الى الجمعة كالمهدى بدنة .
مهجرات
(
mohjer t
) ع . ج .
مهجرة .
مهجرة
(
mohjerat
) ص . ع .
ناقة مهجرة : ماده شتر فربه خوش سپر