از تازى - كارهاى بزرك و دشوار و كارهايى كه اهميت داشته باشد . و كارهاى ناگزير .
مهام
(
mah mm
) ع . ج . مهم .
مهامة
(
mah mat
) ا . ع . دشت و بيابان .
مهامرة
(
moh marat
) م . ع .
هو يهامر الشئ مهامرة : او برد همه آن چيز را .
مهامز
(
mah mez
) ع . ج . مهمز .
مهامسة
(
moh masat
) م . ع .
با هم راز گفتن .
مهامشة
(
moh macat
) م . ع .
شتابى كردن با هم .
مهامه
(
mah meh
) ع . ج .
مهمه . و ج . مهمهة .
مهاميز
(
mah miz
) ع . ج .
مهماز .
مهان
(
mah n
) پ . ج . مه (
mah
) .
مهان
(
meh n
) پ . ج . مه (
meh
) .
مهان
(
moh n
) ص . ع . خوار كرده شده و ذليل كرده شده .
مهان
(
moh n
) ع . ج . ماهن .
مهانة
(
mah nat
) ا . ع . رسوايى و خوارى . و سستى و ضعف . و سبك داشت .
و رجل فيه مهانة : اى ضعف و ذل .
مهانة
(
mah nat
) م . ع . هان هونا و هوانا و مهانة . ر . هون .
مهانت
(
mah nat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خوارى و دونى و ذلت و فرومايگى .
مهانغة
(
moh naqat
) م . ع .
عشقبازى كردن با زن .
مهانفة
(
moh nafat
) م . ع . بفسوس خنديدن مانند خنده نرم . و با هم بازى كردن ، هناف مثله .
مهانل
(
mah nol
) و
مهانول
(
mah nul
) ا . پ . ترياك و افيون .
مهاواة
(
moh v t
) ا . ع . سختى سير .
مهاواة
(
moh v t
) و
مهاوأة
(
moh v at
) م . ع . هاواه و هاوأه مهاواة و مهاوأة : مدارا كرد با او و آشتى نمود . و هاواه مهاواة : ستيهيد او را .
مهاوة
(
mah vat
) م . ع .
مهو السمن مهاوة ( از باب كرم ) :
آبناك گرديد روغن .
مهاودة
(
moh vadat
) م . ع .
با هم وعده كردن و آشتى نمودن . و يكديگر را تأمل نمودن و باز گرديدن با هم .
مهاوش
(
mah vec
) ا . ع .
هر مال غير حلالى كه از غصب و دزدى و جز آن بدست آيد .
مهاوشة
(
moh vacat
) م . ع .
هاوشهم مهاوشة : آميخت با ايشان .
مهاونة
(
moh vanat
) م . ع .
هو يهاون نفسه مهاونة : او نرمى مىكند با نفس خود .
مهاوى
(
mah vi
) و (
mah viyy
) ع . ج . مهوى و مهواء و مهواة .
مهاه
(
mah h
) ا . ع . ترى و تازگى . و طراوت و خوبى . و سير و گردش نرم . ر . مهه .
مهاهة
(
mah hat
) ا . ع . هر چيز سهل و آسان .
مهاياة
(
moh y t
) ا . ع . كارى كه بر آن آمادگى و موافقت و سازوارى كنند .
مهايأة
(
moh ya'at
) م . ع .
هاياه على الامر و فيه مهايأة : ساز وارى نمود آن را در آن كار .
مهايث
(
moh yes
) ص . ع .
افزونى نماينده . و رجل مهايث : مرد بسيار گيرنده .
مهايثة
(
moh yasat
) م . ع . با هم افزونى نمودن در عطا .
مهايجة
(
moh yajat
) م . ع .
هايجه مهايجة و هياجا : برانگيخت بر آن و خشم گرفت و كارزار و كشش كرد با او .
مهايص
(
mah yes
) ع . ج .
مهيص .
مهايطة
(
moh yatat
) م . ع .
بانك و فرياد كردن . و نزديك گرديدن و دور شدن ، هياط مثله .
مهائع
(
mah 'e '
) ع . ج .
مهيع .
مهب
(
mahabb
) ا . ع . محل وزيدن باد . ج : مهاب .
مهب
(
mahab
) و (
mahabb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه از آنجا باد مىوزد و جايى كه در آنجا باد مىوزد .
مهب
(
mohebb
) ص . ع .
آنكه از خواب بيدار مىكند .
مهباب
(
mehb b
) ص . ع .
تيس مهباب : تكهاى كه نيك تيز شده باشد بگشنى و بانك كند .
مهبج
(
mohabbaj
) ا . ع . گران جان و كند و تنبل .
مهبرج
(
mohabraj
) ا . ع . زه تباه و فاسد و ناراست .
مهبط
(
mahbat
) و (
mahbet
) ا . ع . جاى فرود آمدن . ج : مهابط .