مهاد
(
meh d
) م . ع . گهواره .
و زمين . و فراش و بستر و گستردنى . ج :
امهدة و مهد (
mohd
) و (
mohod
) قوله تعالى :
أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً
اى بساطا ممكنا للسلوك . و قوله : و لبئس المهاد : يعنى بدست آنچه براى خود در روز قيامت گسترده .
مهاد
(
meh d
) ع . ج . مهد (
mahd
) و ج . مهد (
mohd
) و (
mohod
) .
مهاد
(
meh d
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بساط و فراش و فرش و بستر .
مهاداة
(
moh d t
) م . ع . جاء فلان يهادى بين اثنين ( مجهولا ) مهاداة : يعنى آمد فلان كه تكيه كرده بود از ضعف و يا از مستى بر دو نفر يكى از طرف راست و يكى از طرف چپ .
مهادات
(
moh d t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اعتماد بر ديگرى در رفتار .
مهادنة
(
moh danat
) م . ع .
آشتى كردن و صلح نمودن با هم ديگر .
مهاذبة
(
moh zabat
) م . ع .
شتافتن مردم و جز آن .
مهاذيب
(
mah zib
) ص . ع .
ابل مهاذيب : شتران تيزرو . ج : مهذاب .
مهار
(
mah r
) ا . پ . عنان و لگام و افسار .
مهار
(
mah r
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چوبى كه در بينى شتر كنند و ريسمان بر آن بندند .
مهار
(
mah r
) م . ع . مهرمهرا و مهورا و مهارا و مهارة . ر .
مهر .
مهار
(
meh r
) ا . ع . چوبى كه در بينى شتر بختى كنند و ريسمانى كه بدان شتر را كشند .
مهار
(
meh r
) ع . ج . مهر . و ج . مهرة .
مهاراة
(
moh r t
) م . ع . با هم فسوس كردن و شوخى كردن .
مهارة
(
mah rat
) م . ع . مهر مهرا و مهورا و مهارا و مهارة .
ر . مهر .
مهارة
(
meh rat
) ع . ج .
مهر .
مهارت
(
mah rat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - زيركى و رسايى در كار و استادى و زبردستى .
مهارة
(
moh rrat
) م . ع . هاره مهارة و هرارا : به روى وى آشكار كرد كراهت را .
مهارش
(
moh rec
) ص . ع .
آنكه سگان و يا مردمان را بر يكديگر بر مىانگيزاند . و فرس مهارش العنان :
اسب سبك عنان .
مهارشة
(
moh racat
) م . ع .
بر يكديگر برانگيختن سگان را ، هراش مثله .
مهارق
(
mah req
) ع . ج .
مهرق .
مهار گستگى
(
mah r - gosestagi
) ا . پ . سركشى .
مهار گسسته
(
mah r - goseste
) ص . ع . سركش و گستاخ .
مهارى
(
mah r
) و (
mah ri
) و (
mah riyy
) ع . ج . مهرية .
مهاريس
(
mah ris
) ع . ج .
مهراس .
مهازل
(
mah zel
) ا . ع .
خشكساليها .
مهازلة
(
moh zalat
) م . ع .
بيهودگى كردن . و بازى كردن .
مهازيل
(
mah zil
) ع . ج .
مهزول .
مهاشاة
(
moh c t
) م . ع .
فسوس كردن .
مهاصاة
(
moh s t
) م . ع .
پشت شكستن . و سست كردن .
مهاصرى
(
moh seriyy
) ا . ع .
يك نوع چادرى يمنى .
مهاضاة
(
moh z t
) م . ع .
گول شمردن و سبك و حقير و خوار انگاشتن .
مهافاة
(
moh f t
) م . ع .
بدوستى خود مايل گردانيدن .
مهاكاة
(
moh k t
) م . ع .
سبك شمردن عقل و دانش كسى را .
مهال
(
mah l
) ص . ع . مكان مهال : جاى ترسناك و هولناك .
مهال
(
moh l
) ص . ع . خاك و ريك فرو ريخته . و آرد فرو ريخته در انبان .
مهالاة
(
moh l t
) م . ع .
هالاه مهالاة : ترسانيد آن را ، و هو قلب هاوله .
مهالبة
(
mah lebat
) ا . ع .
گروهى از تازيان كه از اولاد مهلب شاعرند .
مهالة
(
moh llat
) م . ع . هال الاجير مهالة و هلالا : ماهانه كرد اجير را .
مهالسة
(
moh lasat
) م . ع . با هم راز گفتن .
مهالك
(
mah lek
) ع . ج .
مهلكة (
mahlakat
) و (
mahlekat
) و (
mahlokat
) .
مهالك
(
mah lek
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جاهاى هولناك و خطرناك و جاهاى هلاك .
مهام
(
mah m
) ا . پ . مأخوذ