م . ع . وضع وضعا و موضعا و موضعا و موضوعا . ر . وضع .
موضع
(
mavze '
) ا . ع . جاى نهادن و گذاشتن . ج : مواضع . و مهر و دوستى .
يق : فى قلبى موضع فلان و موقعه .
موضع
(
mavze '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى و محل و موقع و مقام و جاى نهادن و گذاشتن چيزى و جايگاه .
موضع
(
muza '
) ص . ع . فلان موضع فى تجارته : فلان در تجارت خود زيان كرده شده است .
موضع
(
muze '
) و
موضعة
(
muze'at
) ص . ع . شترى كه در كنار آب گياه ترش مىچرد . يق : بعير موضع و ابل موضعة .
موضع
(
movazza '
) ا . ع . شكسته و بريده و سست اندام نااستوار خلقت مانند مخنث .
موضع
(
movazza '
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - خوش وضع و نيكوحال .
موضعة
(
mavze'at
) ا . ع . مهر و دوستى و محبت . يق : فى قلبه موضعة و موقعة .
موضوع
(
mavzu '
) م . ع .
وضع وضعا و موضوعا . ر . وضع .
موضوع
(
mavzu '
) ا - ص .
ع . مرد زيان كرده شده در تجارت . و شترى كه بر سر خود بىشبان چرا كند و شب به خانه باز آيد . و حديث موضوع : حديث ساخته و بربسته . و بعير حسن الموضوع :
شتر شتاب نيكو راهوار . و نيز موضوع و دارة موضوع : نام دو موضع است .
موضوع
(
mavzu '
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - نهاده شده و ساخته شده و وضع شده . و موضوع علم : مقصودى كه در آن علم از وى بحث مىكنند . و باصطلاح منطق : مبتدايى كه در مقابل خبر باشد موضوع گويند و خبرى كه در مقابل مبتدا بود محمول چنان كه گويند : الانسان حيوان ، پس انسان موضوع و حيوان محمول است .
موضوعات
(
mavzu ' t
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - مقاصد علوم و مباحث .
موضوعة
(
mavzu'at
) ص . ع .
ماده شترى كه بدون راعى بچراگاه رود و چرا كند و شب به خانه باز آيد . و الاحاديث الموضوعة : حديثهاى ساخته و بربسته .
موضوعه
(
mavzu'e
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - نهاده شده و ساخته شده و وضع شده .
موضون
(
mavzun
) ص . ع .
برهم پيچيده و دو تا كرده شده .
موضونة
(
mavzunat
) ا - ص .
ع . زره بافته و زرهى كه حلقههاى آن نزديك بهم بافته شده باشد و زرهى كه حلقههاى او در همديگر باشد و زرهى كه دو حلقه دو حلقه بافته شده باشد . و زره مرصع و جامه و يا تخت مرصع . قوله تعالى :
عَلى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ
.
موطأ
(
mavta '
) ا . ع . جاى قدم و جاى پاى .
موطأ
(
movatta '
) ا - ص . ع . پايمال شده و پاسپرده . و نرم و برابر ساخته . و رجل موطأ الاكناف : مرد نرمخوى جوانمرد و بسيار مهمانى . و مردى كه در ناحيه خود ياران و همسايگان را جاى دهد و اذيت به آنها نرساند . و موطأ العقب : پادشاه با فر و شوكت كه خلايق پيرو وى باشند . و نيز موطأ : نام مسند امام مالك .
موطد
(
movattad
) ص . ع .
پابرجاى و استوار و ثابت كه يكى در پى ديگرى باشد .
مؤطم
(
mo'attam
) و
مؤطمة
(
mo'attamat
) ص . ع . محفوظ . و اطم مؤطم : قلعه محفوظ . و آطام مؤطمة :
قلعههاى محفوظ .
موطن
(
mavten
) ا . ع . وطن و جاى باش مردم و خهر . و جاى وقوف در مكه .
و رزمگاه . ج : مواطن . و لقد نصركم الله فى مواطن كثيرة .
موطن
(
mavten
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خهر و وطن .
موطوء
(
mavtu '
) ص . ع . كوفته شده و پاسپرده شده . و وطى كرده شده .
موطوءة
(
mavtu'at
) ص . ع .
مؤنث موطوء : زن وطى كرده شده .
موطوءة
(
mavtu'at
) ا . ع .
قافله و كاروان .
موطود
(
mavtud
) ص . ع .
ثابت و استوار كرده شده و پابرجاى شده .
و گرانسنگ گشته .
موطئ
(
mavte '
) ا . ع . جاى قدم و جاى پاى . ج : مواطئ .
موظف
(
movazzaf
) ص . ع .
وظيفهدار و كسى كه بوى روز مره داده مىشود .
موظف
(
movazzaf
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - وظيفهدار و وظيفهخوار .
موظف
(
movazzef
) ص . ع .
آنكه وظيفه و روزمره به كسى مىدهد .
موظفين
(
movazzafin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - وظيفهداران و وظيفهخوران .
موظوب
(
mavzub
) و
موظوبة
(
mavzubat
) ص . ع . رجل موظوب :
مردى كه بر مال وى حوادث روزگار نوبت بنوبت رسيده باشد . و كذلك : امراة