تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3586

مساهمون:

ص٣٥٨٦
امام هفتم از ائمه اثنا عشر كه در 25 رجب از سال 183 در بغداد وفات فرمود و مرقد منورش اكنون در بغداد مزار عامه است .

موسى

(
musiyy
) ص . ع . منسوب بموسى . ج : موسون (
musavna
) و (
musuna
) .

موسيچه

(
musice
) ا . پ . پرنده‌اى شبيه بفاخته و يا صعوه و يا ابابيل .

موسيقار

(
musiq r
) و

موسيقال

(
musiq l
) ا . پ . يك نوع سازى كه از نيهاى بزرك و كوچك ترتيب داده‌اند . و سازى كه درويشان مىنوازند . و نيز سازى كه شبانان مىنوازند . و نام پرنده‌اى كه در منقار آن سوراخهاى بسيارست و از آن سوراخها آوازهاى گوناگون بر مىآيد .

موسيقى

(
musiqi
) ا . پ . مأخوذ از يونانى - موسقى .

موش

(
mavc
) م . ع . ماش كرمه موشا ( از باب نصر ) : چيد باقى مانده خوشه‌هاى انگور را .

موش

(
muc
) ا . پ . جانور چار پاى كوچكى از حيوانات قاضمه كه داراى دمبى درازست و در همه جاى كره ارض فراوان . و موش پرنده : سنجاب . و موش دشتى و يا موش صحرايى : قسمى از موش كه پشتش سرخ و شكمش سپيد و قدش دراز و دستهايش كوتاه و بيشتر جست و خيز مىكند و كمتر مىدود و تازيان آن را شكار كرده مىخورند . و موش دو پا : يك قسم حيوانى شبيه بموش و از حيوانات قاضمه كه دو دست آن بسيار كوتاه و دو پايش درازست . و موش كور : شبپره و خفاش .

موش

(
muc
) ا . پ . واو مجهول - اندوه و گريه و نوحه و زارى .

موشان

(
muc n
) ا . ع . نوعى از خرماى تازه شيرين .

مؤشب

(
mo'accab
) ص . ع . مرد آميخته نژاد كه نسبش غير خالص بود .

مؤشب

(
mo'acceb
) ص . ع . آنكه بر مىآغالاند و فتنه برميانگيزاند . و آنكه درهم مىپيچاند .

موشبازى

(
muc - b zi
) ا . پ . قسمى از آتشبازى .

موشح

(
movaccah
) ص . ع . و شاح به گردن افكنده . ر . و شاح .

موشح

(
movaccah
) ص . پ . مأخوذ از تازى - زينت داده شده و آراسته شده . و حمايل و گلوبند مرصع به گردن انداخته شده . و شعر موشح : باصطلاح عروض شعرى را گويند كه از سر هر مصرع و يا از سر هر بيت حرفى جمع كنند اسم شخصى و يا مصرعى حاصل آيد .

موشحات

(
movaccah t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اشعار موشح .

موشحة

(
movaccahat
) ص . ع . شاة موشحة : گوسپندى كه بر هر دو پهلوى آن خط سپيد باشد .

موش‌خوار

(
muc - x r
) ا . پ . واو دويم معدوله - زغن و غليواج .

موش دربندى

(
muc - dar - b ndi
) ا . پ . پوش دربندى .

موش دندان

(
muc - dand n
) ا . پ . طريقه و رسم طبع و چاپ .

مؤشر

(
mo'accar
) ص . ع . دندانه‌دار مانند اره . و تيز كرده و باريك .

مؤشر

(
mo'accar
) و

موشر

(
movaccar
) ص . ع . مؤشر العضدين : جعل و سرگين غلتان . و كذلك : موشر العضدين .

مؤشر

(
mo'accer
) ص . ع . آنكه دندانه دندانه مىكند چيزى را . و آنكه تيز مىكند دندانها را و خوب و نيكو مىسازد آنها را .

موشك

(
mucak
) ا . پ . مصغر موش يعنى موش كوچك . و شبپره و خفاش . و نوعى از آتشبازى . و فشنك . و موشك پران : موش پرنده و سنجاب .

موشكا

(
muck
) ا . پ . نام يكى از علماى يهود .

موشكاف

(
mu - cek f
) ص . پ . دقيق و با دقت و باريك‌بين و نكته‌سنج و آنكه با دقت بسيار كار مىكند .

موشكافى

(
mu - cek fi
) ا . پ . باريك‌بينى .

موشك‌دوانى

(
mucak - dav ni
) ا . پ . هنگامه‌سازى و فتنه‌انگيزى .

موشگر

(
muc - gar
) ص . پ . واو مجهول - زن نوحه‌گر كه در مجلس ماتم در ميان زنان نشسته و نيكوييهاى مرده را يك يك بر زبان آورده نوحه و مويه كند و زنان ديگر با وى همراهى كنند .

موشگير

(
muc - gir
) ا . پ . زغن و غليواج .

موشل

(
mucel
) ص . ع . كم كنندهء بهرهء كسى را .

موشم

(
mucem
) ص . ع . جايى كه آغاز در برآوردن گياه مىكند . و مرعى موشم : چراگاهى كه گياه آن رسيده باشد .

موشم

(
movaccam
) ص . ع . جاى گياه‌ناك .

موشناك

(
muc - n k
) ص . پ . پر از موش .

موشور

(
mavcur
) ا . ع . منشور .

موشى

(
mavciyy
) و (
movacc
)