موسخ
(
musax
) ا . پ . زنار .
موسخ
(
movassax
) ص . ع .
ريمناك و چركين .
موسخ
(
movassex
) و (
musex
) ص . ع . آنكه ريمناك و چرك مىكند جامه را .
موسد
(
mused
) ص . ع . آنكه بر مىانگيزاند سك را بر شكار . و زود و شتاب و جلد .
موسر
(
muser
) ص . ع . توانگر و فراخدست . ج : مياسير و موسرون .
مؤسر
(
mo'asser
) ص . ع .
آنكه مىبندد و اسير مىكند . و آنكه شكنجه مىكند اسير را .
موسرون
(
museruna
) ع . ج .
موسر .
مؤسس
(
mo'assas
) ص . ع .
بنياد نهاده شده و بنا كرده شده .
مؤسس
(
mo'asses
) ص . ع .
آنكه بنياد چيزى را برپا مىنهد و بنا مىكند .
مؤسس
(
mo'asses
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - استواركننده و بنا نهنده .
مؤسسين
(
mo'assesin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - استوار كنندگان و بنا نهندگان .
موسط
(
musat
) ا . ع . موسط البيت : هر آنچه در ميان سراى باشد .
موسع
(
musa '
) ص . ع . توانگر و قادر و توانا و قوى . ج : موسعون . قوله تعالى :
وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ
اى اغنياء قادرون .
موسع
(
movassa '
) ص . ع .
فراخ و وسيع و گشاد و فراخ كرده شده .
موسعون
(
musauna
) ع . ج .
موسع .
مؤسف
(
mo'sef
) ص . ع . آنكه اندوهگين مىگرداند . و آنكه در خشم مىآورد .
موسقات
(
museq t
) ع . ج .
موسقة .
موسقار
(
museq r
) ا - ص . پ .
موسقيدان . و داناى علم موسيقى . و ارباب موسقار : دانايان علم موسيقى .
موسقة
(
museqat
) ص . ع .
نخلة موسقة : خرمابن بسيار بار . ج :
موسقات .
موسقدان
(
museq - d n
) ا - ص .
پ . موسقار .
موسقى
(
museqi
) ا . پ . مأخوذ از يونانى - علم سرود و آواز و علم الحان .
و ارباب علم موسقى : دانايان علم سرود .
موسقيدان
(
museqi - d n
) ا - ص . پ . كسى كه داناى علم موسقى و علم سرود باشد .
مؤسل
(
mo'assal
) ص . ع . تيز كرده شده .
موسم
(
mavsem
) ا . ع . هنگام هر چيزى . و هنگام فراهم آمدن حاجيان .
و جاى گرد آمدن در حج . ج : مواسم .
موسم
(
mavsem
) ا . پ . مأخوذ از تازى - وقت و زمان و هنگام و فصل . و موسم بهارى : فصل بهار . و موسم گل : فصل گل .
موسن
(
musen
) و
موسنة
(
musenat
) ص . ع . چاهى كه بوى بد آن بيهوشى آورد .
موسنح
(
musanh
) ا . پ .
قسمى از تنباكوى تاتارى .
موسوس
(
movasves
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آنكه با خود حرف مىزند و زمزمه مىكند . و موسوس سودائى :
مرد ملول و مغموم .
موسوق
(
mavsuq
) ص . ع .
كشتى بار كرده .
موسوم
(
mavsum
) ص . ع .
نشان كرده شده و داغدار و داغ كرده شده . و فلان موسوم بالخير : يعنى فلان نشان نيكويى دارد .
موسوم
(
mavsum
) ا . ع .
نام اسبى .
موسوم
(
m 'vsum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - اسم گذاشته شده و نام نهاده شده و ناميده شده . و داغدار . و خوانده شده .
موسومة
(
mnsumat
) ص . ع .
ابل موسومة : شتران داغدار . و ارض موسومة : زمين باريده . و درع موسومة :
زرهى كه پايين آن را بشبه آراسته باشند .
موسون
(
musavna
) و (
musuna
) ع . ج . موسى .
موسونة
(
mavsunat
) ص . ع .
امراة موسونة : زن سست و كسل .
موسوى
(
musavi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - يهودى و موسايى . و سيد موسوى : سيدى كه از اولاد حضرت امام موسى باشد .
موسوى
(
musaviyy
) ص . ع .
منسوب بموسى .
موسه
(
mavse
) و (
muse
) ا . پ .
زنبور .
موسى
(
mus
) ا . ع . استره . ج :
مواسى ، مؤنث و گاه مذكر آيد . و طرف اعلاى خود آهنى . و نام چاهكى مر ربيعة را .
و بندر موسى : نام موضعى . و مأخوذ از عبرى - نام پسر عمران پيغمبر معروف از اولاد يعقوب . الامام الهمام الموسى الكاظم عليه الصلاة و السلام :