موقرة : ستور با بار . ج : مواقر .
موقرة
(
muqarat
) و (
muqerat
) و (
movaqqarat
) ص . ع . خرمابن با بار .
موقس
(
movaqqas
) و
موقسة
(
movaqqasat
) ص . ع . گرگين . يق :
بعير موقس و ابل موقسة .
موقع
(
mavqe '
) ا . ع . جاى افتادن . و جاى افتادن باران . و جاى فرو نشستن ستاره . ج : مواقع . قوله تعالى :
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ
. و نيز موقع : محبت و دوستى . يق : فى قلبى موضع فلان و موقعه .
موقع
(
mavqe '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى واقع شدن چيزى و محل و موضع و جاى . و اتفاق و عارضه و انقلاب زمانه .
و لايق و سزاوار و شايسته .
موقع
(
muqe '
) ص . ع . سياه بخت .
موقع
(
muqe '
) ا . ع . از اعلام است .
موقع
(
movaqqa '
) ص . ع . بلا رسيده و سختى كشيده . و سفر ديدهء از مردم و از شتر و خر . و پشت ريش شده از خر و از شتر .
و راه نرم و كوفته . و كار دو تيغ تيز كرده .
موقع
(
movaqqa '
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - توقيع كرده شده . و بلند كرده شده .
موقع
(
movaqqe '
) ص . ع . نرم سپرنده زير پاى . و آنكه با چكش و مطرقه مىزند بر چيزى . و آنكه تيز مىكند كارد و تيغ را .
موقع
(
movaqqe '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه توقيع مىنويسد برنامه .
موقعة
(
mavqa'at
) و (
mavqe'at
) ا . ع . جاى فرود آمدن مرغ . و نام كوهى .
موقعة
(
movaqqa'at
) ص . ع .
نصال موقعة : پيكانهاى بسنك و فسان تيز كرده .
موقعى
(
mavqe'i
) ا . پ . واو مجهول . مأخوذ از تازى - محل و موقع مناسب و شايسته .
موقف
(
mavqef
) ا . ع . جاى ايستادن . ج : مواقف . و نام محلهاى در مصر .
موقف
(
mavqef
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى ايستادن و جاى درنك كردن و ايستگاه و مسكن و مقام و محل و هر جايى كه در آن درنك مىكنند و ساكن مىگردند . و عرفات زيرا حاجيان در آنجا شبباش كرده و از صبح تا آخر ظهر استاده مىباشند . و نيز موقف : چشم و هر آنچه بدان چيزى ديگر ديده مىشود .
موقف
(
muqef
) ا . ع . از نامهاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم ، بدانجهت كه مردم را در حضور خداى تعالى جلشانه استاده مىدارد .
موقف
(
movaqqaf
) ا - ص . ع .
اسبى كه بالاى دوش وى چپار باشد كه گويا از سپيدى منقش است . و خرى كه بر هر دو ذراع آن داغ مدور بود . و بز كوهى و يا گاوى كه در دست آن سرخى باشد مخالف ساير اندام . و مردم آزموده و استوار خرد .
و تير قمارى كه آن را مىبازند . و فرس موقف : اسبى كه در خردگاه دست و پاى وى سپيدى مىباشد .
موقف
(
movaqqef
) ص . ع .
آنكه سبب مىشود ايستادن و درنك كردن كسى را در جايى . و بازدارنده و ممانعت كننده .
موقفان
(
mavqef ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه دو رك پنهان در استخوان گردا گرد دبر كه چون متشنج شوند انسان قادر بر ايستادن نيست و هرگاه آنها را قطع كنند مىميرد . و موقفا الفرس : شكنهاى در تهيگاه اسب و يا دو مغاكچهء تهيگاه آن . و موقفا المراة : روى و قدم و دو چشم و دو دست و هر چه آشكار كردن آن ضرور باشد ، يق : امراة حسنة الموقفين :
موقلم
(
mu - qalam
) ا . پ . قلم نقاشان كه از موى سازند و قلم مو نيز گويند .
موقلون
(
muqlun
) ا . پ . گياهى كه اكليل الملك نيز گويند .
موقن
(
muqen
) ص . ع . يقين دارنده و پندارنده .
موقوت
(
mavqut
) ص . ع .
محدود شده بهنگام . و امر موقوت : كار معين كه داراى وقت و هنگام باشد . و وقت موقوت : هنگام معين .
موقود
(
mavqud
) ص . ع .
افروخته شده .
موقوذ
(
mavquz
) ص . ع . بر زمين زده شده . و سخت بيمار مشرف بر مرك .
موقوذة
(
mavquzat
) ص . ع .
شاة موقوذة : گوسپند كشته شده به چوب .
موقور
(
mavqur
) ص . ع . گران گوش و استخوان كفته .
موقوس
(
mavqus
) ص . ع .
بعير موقوس : شتر گرگين .
موقوص
(
mavqus
) ص . ع .
رجل موقوص : مرد گردن شكسته .
موقوط
(
mavqut
) ص . ع . سست شده از كتك خوردن . و بر زمين افكنده .
موقوف
(
mavquf
) ص . ع .
ايستاده كرده شده و ايستاده شده . و ملكى كه در راه خدا حبس كرده و وقف نموده باشند .