تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3553

مساهمون:

ص٣٥٥٣

منفحة

(
menfahat
) ا . ع . شكنبه بره و بزغاله ما دامى كه شير مىخورد و علف نخورده باشد . ج : منافح .

منفخ

(
menfax
) ا . ع . دمه آهنگران . ج : منافخ .

منفخت

(
monfaxet
) ص . ع . سقف سوراخ‌دار .

منفد

(
monfed
) ص . ع . آنكه مىبرد و نابود مىكند . و بىزاد و بىستور و درويش . و چاه خشك و بىآب .

منفدى

(
monfadi
) ص . ع . فدا كرده شده . و آزاد شده .

منفذ

(
monfaz
) ا . ع . موضع نفوذ و درگذشتن چيزى . ج : منافذ .

منفذ

(
manfaz
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى در گذشتن و جاى جارى شدن و راه و معبر و سوراخ و مخرج .

منفذ

(
monfez
) ص . ع . آنكه مىگذراند و آنكه داخل مىكند و در مىآيد . و آنكه كار را روا مىكند .

منفر

(
monfer
) ص . ع . آنكه مىرماند و مىگريزاند . و آنكه نصرت مىدهد و يارى مىكند . و خداوند شتران رمنده . و آنكه حكم بر غلبه مىكند .

منفرث

(
monfaras
) ص . ع . زن باردار شوريده دل . يق لها : انها المنفرث بها ، و با در دين جا از براى تعديه است .

منفرث

(
monfares
) ص . ع . شكافته شكم و جگر .

منفرج

(
monfarej
) ص . ع . داراى فرجه و گشاده . و داراى راحت و آسايش و خشنود و كامران و رسته از اندوه و غم .

منفرج

(
monfarej
) و

منفرجه

(
monfareje
) ص . پ . مأخوذ از تازى - شكاف‌دار و رخنه‌دار . و دور و علىحده و جدا . و زاويه منفرج و يا زاويه منفرجه : زاويه‌اى كه بزرگتر از زاويه قائمه باشد .

منفرد

(
monfared
) ص . ع . تنها .

منفرد

(
monfared
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ساده و مفرد و بىآميزش و تنها و مجرد و يكه و يكتا و گوشه‌نشين . و يگانه و كمياب و نادر .

منفردا

(
monfaredan
) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - جداگانه و تنها و يگانه و علىحده و فقط و يك يك و فردا فردا .

منفردى

(
monfaredi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تنهايى و مجردى .

منفرق

(
monfareq
) ص . ع . جدا شده .

منفرك

(
monfarek
) ص . ع . ماليده پوست رفته .

منفزر

(
monfazer
) ص . ع . جامه پاره پاره گرديده .

منفس

(
manfas
) ا . ع . هر چيز نفيس . و نفس‌كش و دهان و سوراخ .

منفس

(
monfas
) و (
monfes
) ص . ع . مال منفس : مال بسيار . و كذلك : مال منفس .

منفس

(
monfes
) و

منفسة

(
monfesat
) ص . ع . هر چيز گرانمايه و مرغوب و نفيس .

منفسح

(
monfasah
) ص . ع . مكان منفسح : جاى گشاد .

منفسح

(
monfaseh
) ص . ع . شادمان و خرم و كشاده دل . و مراح منفسح : مراح بسيار ستور .

منفسخ

(
monfasex
) ص . ع . برانداخته شده از عهد و بيع و نكاح و جز آن .

منفسد

(
monfased
) ص . پ . مأخوذ از تازى - تباه شده .

منفسق

(
monfaseq
) ص . ع . رطب از پوست برآمده .

منفش المنخرين

(
monaffac -
) (
ol - menxarayn
) ص . ع . آنكه سوراخ هاى بينى وى فراخ باشد .

منفص

(
monfass
) ص . ع . جدا شده .

منفصد

(
monfased
) ص . ع . روان و جارى .

منفصع

(
monfase '
) ص . ع . سر نره از غلاف برآمده .

منفصل

(
monfasal
) ا . ع . محل انفصال و جدايى .

منفصل

(
monfasel
) ص . ع . منع شده و جدا شده و قطعه قطعه شده . و از شير مادر بازداشته شده .

منفصل

(
monfasel
) ص . پ . مأخوذ از تازى - جدا شده و بريده شده و قطع شده و جداكننده و علىحده و مفروق و ممتاز .

منفصم

(
monfasem
) ص . ع . گسسته و بريده شده .

منفصى

(
monfasi
) ص . ع . رسته و رهايى يافته .

منفض

(
menfaz
) ا . ع . بادبيزن و هر چه بدان چيزى را برافشانند و بر باد دهند .

منفض

(
monfez
) افا . ع . از انفاض : گروه درويش شده .

منفضج

(
monfazej
) ص . ع . آنكه بن مويهاى وى خوى مىكند بدون آنكه روان گردد . و افق پيدا شده . و جراحت