منعطف
(
mon'ataf
) ا . ع .
منعطف الوادى : خم رودبار .
منعطف
(
mon'atef
) ص . ع .
خميده و خم گرفته و دولا شده .
منعظ
(
mon'ez
) ص . ع . هر آنكه آزمند جماع باشد . و فرج باز و فراز كرده شده از غايت شهوت .
منعفر
(
mon'afer
) ص . ع . به خاك آلوده شده و در خاك غلتيده شده .
منعفق
(
mon'afaq
) ا . ع . جايى كه از آن كوچ مىكنند . و جايى كه بدان باز مىگردند .
منعفق
(
mon'afeq
) ص . ع .
آنكه در كارها شتابى مىكند . و بازگردندهء از آب .
منعق
(
mon'aqq
) ص . ع .
كفته و شكافته . و ابر پراكنده و از هم وا شده .
من عقب
(
men - aqeben
) ع .
يعنى از سپس و در پس .
منعقد
(
mon'aqed
) ص . ع . بسته شده .
منعقد
(
mon'aqed
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بسته و بند كرده و گره زده و بسته شده . و زناشويى شده . و معاهده و شرط بسته شده و انجام پذيرفته . و ابر فراهم آمده . و منعقد اللسان : بسته زبان .
منعقر
(
mon'aqer
) ص . ع . ستور پشت ريش شده . و پى زده . و شتر و يا اسبى كه پاى آن از شمشير مجروح شده باشد . و بريده شده . و خرمابنى كه سر آن را بريده باشند . و بازداشته شده .
منعكس
(
mon'akes
) ص . ع .
برگرديده شده مانند صورت در آيينه و يا در آب . و عكس پذيرفته .
منعكس
(
mon'akes
) ص . پ .
ماخوذ از تازى - واژگون و سرنگون و مخالف . و شكل و صورتى كه در آيينه و يا در آب افتاده و برگرديده باشد .
منعكف
(
mon'akef
) ص . ع .
موى تافته و پيچيده .
منعل
(
man'al
) و
منعلة
(
man'alat
) ا - ص . ع . زمين درشت . يق : نزلنا منعلا و منعلة . نزلنا ارضا منعلا و منعلة .
منعل
(
mon'al
) ا . ع . مرد با نعل .
منعل
(
mon'al
) ص . ع . فرس منعل : اسب سخت سم . و فرس منعل يد كذا و رجل كذا او اليدين او الرجلين :
اسبى كه ميان سم و رسغ آن سپيدى باشد و گرد نگردد و يا بر نر گذرد از سپيدى خاتم و آن سپيدى اندك است در قوائم . و نيز منعل : نعل كرده شدهء از ستور .
منعل
(
mon'el
) و (
mona''el
) ص . ع . آنكه ستور را نعل مىكند .
منعل
(
mona''al
) ص . ع . ستور نعل كرده شده .
منعلة
(
man'alat
) ع . ر . منعل .
منعلة
(
mon'alat
) ص . ع .
ودية منعلة : نهال از بيخ بركنده .
منعم
(
man'am
) م . ع . نعم نعمة و منعما . ر . نعمة .
منعم
(
mon'am
) ص . ع . احسان كرده شده و نيكويى كرده شده . و منعم عليه :
پذيرفته احسان و نيكويى .
منعم
(
mon'em
) ص . ع . آنكه احسان و نيكويى مىكند . و آنكه بنده آزاد مىكند .
منعم
(
mon'em
) ص . پ . مأخوذ مأخوذ از تازى - نعمت دهنده و كريم و نيكوكار و جوانمرد و سخى و با همت . و منعم حقيقى : خداوند تبارك و تعالى .
منعم
(
mon'om
) و (
men'am
) ا . ع . جاروب .
منعم
(
mona''am
) ص . ع . كلام منعم : سخن نرم .
منعم
(
mona''em
) ا . ع . نام مردى .
منعمة
(
mona''amat
) ص . ع .
امراة منعمة : زن داراى آسايش و رفاهيت . و جارية منعمة : دختر خوش گذران نيكو عيش و نيكو خورش .
منعمد
(
mon'amed
) ص . ع . بر ستون پشت داده و تكيه كرده .
منعمل
(
mon'amel
) ص . ع .
ساخته شده و كرده شده و عمل شده .
منعميت
(
mon'emiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بخشندگى .
منعوت
(
man'ut
) ص . ع .
موصوف .
منعوش
(
man'uc
) ص . ع . ميت منعوش : مرده بر نعش نهاده .
منعوى
(
mon'avi
) ص . ع .
خميده و پيچيده شده .
منعى
(
man '
) ا . ع . خبر مرك .
ج : مناعى . و بازداشت و امتناع و باز ايستادگى .
منعى
(
mana'iyy
) ا . ع . بسيار خورنده خرچنگ .
منغار
(
menq r
) ص . ع . شاة منغار : گوسپندى كه بيرون آمدن شير سرخ و يا خون آلوده از پستان وى عادت آن باشد .
منغدل
(
monqadel
) ص . ع .
بزرك سر فروهشته سر .