تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3550

مساهمون:

ص٣٥٥٠
نگريسته شده .

منظور

(
manzur
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - در نظر آورده شده . و مقصود و قصد و مراد . و مرضى و مقبول و پسند . و ديده شده و نگريسته شده . و نمودار و آشكار و تحسين شده و پذيرفته شده و قبول شده و پسنديده و فريفته و مطبوع و شايسته . و منظور شدن : ديده شدن و قبول شدن و پسنديده شدن . و در كنار گذاشته شدن و انتخاب شدن . و منظور كردن : پسند كردن و پذيرفتن و در نظر آوردن . و منظور نظر : پسنديده و شايسته و لايق نظر و محبوب و معشوق . و منظور نظر همه مردمان شدن : آشكار و هويدا گشتن .

منظورة

(
manzurat
) ا . ع . داهيه و بلا . و زن عيبناك .

منظوريت

(
manzuriyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حالت نگريستن .

منظوم

(
manzum
) ص . ع . مرواريد برشته كشيده شده . و چيزى را به چيزى ضم كرده . و سخن در وزن و ترتيب در كشيده شده و سخن موزون .

منظوم

(
manzum
) ا . ع . گروه ملخ . و ستاره سه‌گانه از جوزا و پروين . و يكى از منازل قمر كه دبران نيز گويند و آن پنج ستاره است در برج ثور . و نام موضعى .

منظوم

(
manzum
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - برشته كشيده شده و منظم شده . و شعر و سخن موزون .

منظومه

(
manzume
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز واقع شده در صف و قطار و در نظم . و هر كلام موزون و مسجع و شعر و نظم . و منظومه زواهر : رشته مرواريد . و منظومه‌هاى اهالى پسند : شعرهايى كه مردمان دانا مىپسندند .

منع

(
man '
) ا . ع . خرچنك . ج : منوع .

منع

(
man '
) م . ع . منعه منعا ( از باب فتح ) : بازداشت آن را ، خلاف اعطاه . و منعه الامر و منه : بازداشت آن را از آن كار .

منع

(
man '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بازداشت و دوركردگى و بر كم و دفع ورد و تعرض و ممانعت و نهى و نفى و انكار و عدم قبول و حرمان و مخالفت و مزاحمت . و منع كردن : بازداشتن و بر كم كردن .

منعاة

(
man ' t
) ا . ع . خبر مرك . ج : مناعى .

منعام

(
men ' m
) ص . ع . رجل منعام : مرد بسيار فضل و احسان .

منعب

(
men'ab
) ا . ص . مرد گول و احمق با بانك . و اسب نيكو كه در رفتار گردن دراز كند همچون زاغ . و آنكه سر بلند نمايد . و ماده شتر تيزرو . ج : مناعب .

منعة

(
man'at
) و (
mana'at
) ا . ع . قوتى كه شخص دفع مىكند بدان كسى كه وى را اراده نمايد . و قيل المنعة يجوز ان تكون مقصورة من المناعة و قد يسكن نونها فى الشعر لا فى غيره خلافا لمن اجازه مطلقا . و قولهم : ازال منعة الطائر : يعنى زايل شد آن قوت از مرغ كه بدان ممانعت مىكرد كسى را كه اراده وى را داشت .

منعة

(
mana'at
) ع . ج . مانع .

منعثق

(
mon'aseq
) ص . ع . سحاب منعثق : ابر فراهم آمدهء بهم آميخته .

منعثل

(
mona'sel
) ا . ع . اسبى كه در رفتن پاى گشاده دارد و بروشى پاى بر مىدارد كه گويا از گل آن را مىكشد .

منعجد

(
mon'ajed
) ا . ع . خشمناك تيز و تند .

منعجف

(
mon'ajef
) ص . ع . بعير منعجف : شتر لاغر و خشك .

منعدل

(
mon'adel
) ص . ع . آنكه بر مىگردد و عدول مىكند .

منعدم

(
mon'adem
) ص . ع . نيست و نابود شونده .

منعدم

(
mon'adem
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نيست و نابود و پايمال و زير و زبر و ناپديد و معدوم و بر طرف گشته و ويران و خراب شده و تباه گشته و ضايع و ناياب . و منعدم كردن : محو كردن و خراب كردن و نابود كردن و معدوم ساختن و بر طرف كردن و ويران ساختن .

منعدى

(
mon'adi
) ص . ع . مسرى و داراى سرايت .

منعرج

(
mon'araj
) ص . ع . خميده .

منعرج

(
mon'araj
) ا . ع . منعرج الوادى : حم وادى بر راست و چپ .

منعرج

(
mon'arej
) ص . ع . خميده . و آفتاب بسوى مغرب ميل كرده .

منعزق

(
mon'azeq
) ا . ع . بد خوى و كج‌خلق .

منعزل

(
mon'azel
) ص . ع . گوشه‌گيرنده و دور شده .

منعش

(
mon'acc
) ص . ع . پيراهن در پى زده .

منعصب

(
mon'aseb
) ص . ع . سخت شده .

منعصر

(
mon'aser
) ص . ع . فشارده شده .

منعصم

(
mon'asem
) ص . ع . بازداشته شده و نگاهداشته شده .

منعط

(
mon'att
) ص . ع . ثوب منعط : جامه دريده .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3550 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )