روان گشته . و ناف فراخ شده . و كار سست شده . و روان شده هر آنچه در دول باشد .
منفضخ
(
montazex
) ص . ع .
گشاد و فراخ شده از جراحت و جز آن . و كوهان شتر شكسته شده . و دول آب ريخته شده . و آنكه سخت مىگريد .
منفطر
(
monfater
) ص . ع .
شكافته شده .
منفطم
(
monfatem
) ص . ع .
باز ايستاده و بانجام رسيده .
منفع
(
monfe '
) ا . ع . سوداگر عصا و چوبدستى .
منفعة
(
manfa'at
) ا . ع .
سودمندى . ج : منافع . و از اعلام است .
منفعت
(
manfa'at
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - سود و فايده و نفع و حاصل و عملكرد و ربا . و منفعت كردن : سود بردن و فايده بردن و فايده و سود آوردن . و منفعت دادن : ربا دادن .
منفعتگيرى
(
manfa'at - giri
) ا . پ . سود بردگى .
منفعتى
(
manfa'ati
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منسوب بمنفعت . و پول منفعتى : پولى كه از آن ربا گيرند .
منفعل
(
monfa'el
) ص . ع .
كرده شده و ساخته شده . و اثر چيزى پذيرفته .
و بجا آورده شده .
منفعل
(
monfa'el
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پريشان و آشفته و دلگير و مهموم و مغموم و شرمنده و خجل و شرمسار .
منفغر
(
monfaqer
) ص . ع . دهان گشاده و غنچه شكفته .
منفق
(
monfeq
) ص . ع . آنكه انفاق مىكند و پول خرج مىنمايد . و آنكه به زودى و آسانى آراسته مىكند متاع و كالاى خود را .
منفق
(
monfeq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نفقه دهنده و خرجكننده .
منفق
(
monfaqq
) ص . ع .
گشاده شده .
منفك
(
monfakk
) ص . ع . از جاى خود زايل شده مانند كف پاى . و از هم جدا گرديده .
منفك
(
monfak
) و (
monfakk
) ص . پ . مأخوذ از تازى - جدا شده و زايل گشته . و منفك نشدن : هميشه بودن .
منفل
(
monfel
) ص . ع . غنيمت دهنده . و آنكه تبر مىگيرد تا درخت قتاد براى شتران ببرد .
منفل
(
monfall
) ص . ع . سيف منفل : شمشير رخنهدار .
منفلت
(
monfalet
) ص . ع .
آزاد كرده شده و رها كرده شده .
منفلق
(
monfaleq
) ص . ع .
شكافته شده و پاره پاره گرديده .
منفوخ
(
manfux
) ص . ع . دميده شده . و كلان شكم و فربه .
منفور
(
manfur
) ص . ع . مغلوب .
منفور
(
manfur
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نفرت كرده شده و ناپسند و مكروه .
و منفور شدن : نفرت كردن و كراهت داشتن .
منفوس
(
manfus
) و
منفوسة
(
manfusat
) ص . ع . بچهزاده . و شئ منفوس : چيز گرانمايه و مرغوب .
و ولد منفوس : بچهاى كه مادرش زچه باشد .
منفوسة مؤنث .
منفوش
(
manfuc
) ص . ع . عهن منفوش : پشم رنگين زده شده .
منفوض
(
manfuz
) ص . ع . تب لرزه زده و گرفتار تبلرزه .
منفوطة
(
manfutat
) ص . ع .
كف منفوطة : كف دست آبله برآورده شوخگين از كار .
منفوق
(
monfaveq
) ص . ع .
تير سوفار شكسته .
منفوه
(
manfuh
) ا . ع . مرد سست دل ترسو .
منفه
(
monaffah
) و
منفهة
(
monaffahat
) ص . ع . بعير منفه :
شتر مانده كرده شده . و كذلك : ابل منفهة .
منفه
(
monaffeh
) و
منفهة
(
monaffehat
) ص . ع . رجل منفه :
مردى كه شتر را مانده مىكند . و كذلك :
امراة منفهة .
منفهق
(
monfaheq
) ص . ع .
برق فراخ شده و پراكنده گشته .
منفهم
(
monfahem
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - دريافت شده و فهميده شده .
منفى
(
manf
) ا . ع . جاى توقف كسى كه اخراج بلد شده باشد .
منفى
(
manfi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نفى كرده شده و دور كرده شده و رانده شده و اخراج بلد شده .
منفئن
(
monfa'enn
) ع . به معناى يفن يعنى پير فرتوت كهنسال .
منقا
(
monaqq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - پاك كرده شده . و بادام منقا :
قسمى از بادام پوست نازك . و مويز منقا :
مويز هسته برآورده .
منقاب
(
menq b
) ا . ع . نى و لوله .
منقاد
(
menq d
) ا . ع . نول مرغان و منقار . و ابزارى كه بدان زر و سيم را سره كنند .