منافات داشتن : نقيض بودن و ضد بودن .
و منافات داشتن دو چيز با هم : نقيض بودن دو چيز و جمع نشدن با هم .
منافث
(
mon fes
) ا . ع . زير گوشى گوينده .
منافثه
(
mon fasat
) م . ع . زير گوشى گفتن با ديگرى .
منافج
(
man fej
) ا . ع . بالشتك هايى كه زنان بدانها سرين را كلان گردانند .
منافح
(
man feh
) ع . ج .
منفحة .
منافحة
(
mon fahat
) م . ع .
نافحه منافحة : روباروى شد با وى و جنك كرد .
منافخ
(
man fex
) ع . ج .
منفخ .
منافد
(
mon fed
) ص . ع .
خصم منافد : خصمى كه نابود كردن حجت صاحب خود را خواهد .
منافدة
(
mon fadat
) م . ع .
نافده منافدة : با او نزد حاكم شد و خصومت كرد با او . و كوشش و توان خود را در باخت در خصومت و پيكار او يعنى نابود كردن حجت صاحب خود را درخواست .
منافذ
(
man fez
) ع . ج . منفذ .
منافذ
(
man fez
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوراخها و راهها و معبرها و جايهاى روان شدن و جارى گشتن باد و آب و جز آن .
منافر
(
mon fer
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نفرتكننده و مكروه دارنده و رمنده .
منافرة
(
mon farat
) م . ع .
نافر منافرة : داورى كرد با او در حسب و نسب و مفاخرت كرد و در نازيد با او .
منافسة
(
mon fasat
) م . ع .
نافس فى الشئ منافسة و نفاسا :
رغبت كرد با آن چيز بطريق مبارات . و نيز منافسة : با هم همنفسى كردن .
منافصة
(
mon fasat
) م . ع .
نبرد كردن با هم در دور انداختن كميز . يق :
نافصه اى قال له بل و ابول فننظر اينا ابعد بولا ، نفاص مثله .
منافطة
(
mon fatat
) م . ع . كفك انداختن ديگ ، نفاط مثله .
منافع
(
man fe '
) ع . ج . منفعة .
منافع
(
man fe '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سودها و فايدهها و حاصلها و پيداوارها و منفعتها و بارها و ثمرها . و كارهاى پرفايده و اعمال مفيد . و منافع دارين : چيزهاى نيك هر دو عالم . و منافع دنيا و آخرت : چيزهاى نيك اين جهان و آن جهان . و منافع دنيويه :
فايدههاى اين جهان . و مزارع پر منافع :
كشتزارهاى پرثمر و پرحاصل .
منافق
(
mon feq
) ص . ع . داراى نفاق و دورويى در دين يعنى پنهان كردن كفر و آشكار نمودن ايمان . ج : منافقون .
منافق
(
mon feq
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - دو رو و دو رنك و رياكار و مكار و بىدين و ملحد . ج : منافقان .
منافقان
(
mon feq n
) پ . ج .
منافق .
منافقانه
(
mon feq ne
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - با نفاق و با مكر و بطور مكر و نفاق و دورويى . و ملحدانه و كافرانه .
منافقة
(
mon faqat
) م . ع . نافق اليربوع منافقة و نفاقا : در نافقاء رفت آن كلاكموش . و نافق الرجل :
دورويى كرد آن مرد و كفر خود را پنهان كرده ايمان آشكار نمود .
منافقون
(
mon fequna
) ع . ج .
منافق .
منافقين
(
monq feqin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - منافقان و مردمان منافق .
منافى
(
mon fi
) ص . ع . دور كرده و رانده .
منافى
(
mon fi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مخالف و مغاير و بر ضد .
منافى
(
man fiyy
) ص . ع .
منسوب بگروه عبد مناف اگر چه قياس اين بود كه عبدى گويند جهة دفع اشتباه منافى گفتند .
مناقب
(
man qeb
) ع . ج .
منقبة .
مناقب
(
man qeb
) ا . ع . نام كوهى . و نام راه طايف از مكه معظمه .
مناقب
(
man qeb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اوصاف حميده .
مناقبت
(
mon qabat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - هنر و ستودگى و منقبت .
مناقحة
(
mona qahat
) م . ع .
روباروى جنك كردن و خصومت نمودن .
مناقدة
(
mon qadat
) م . ع .
مناقشه نمودن در كارى .
مناقر
(
man qer
) ع . ج . منقر (
monqor
) و ج . منقر (
menqar
) .
مناقرة
(
mon qarat
) م . ع .
ناقر مناقرة و نقارا : سخن يكديگر را باز مىگردانند و رد مىكنند .
مناقرة
(
mon qarat
) ا . ع .