بطور نوبه قرار دادم آب و جز آن را با او .
و ناوب فلان فلانا : از عقب فلان در آمد فلان و بطور نوبه سوارى كردند . و نيز مناوبة : عقوبت كردن .
مناوة
(
man vat
) و (
men vat
) ا . ع . پاداش و جزا و مكافات .
مناوحة
(
mon vahat
) م . ع .
مقابل و روباروى شدن و ناله و زارى كردن بر هم ديگر .
مناور
(
man var
) ا . پ . نام شهرى در تاتارستان . و نام بتخانهاى .
مناور
(
man ver
) ع . ج . منارة .
مناورة
(
mon varat
) م . ع .
با هم دشنام دادن .
مناوشة
(
mon vacat
) م . ع .
همديگر را گرفتن و نزديك شدن در كارزار .
مناوصة
(
mon vasat
) م . ع .
همديگر را گرفتن در كارزار و مروسيدن .
المثل : ناوص الجرة ثم سالمها .
ر . جرة (
jorrat
) و (
jarrat
) .
مناولة
(
mon valat
) م . ع .
عطا دادن و بخشش كردن .
مناومة
(
mon vamat
) م . ع .
نبرد كردن با هم در خواب شدن .
مناهبة
(
mon habat
) م . ع .
برابر هم دويدن دو اسب . و بسخن گرفتن .
و غارت كردن .
مناهج
(
man hej
) ع . ج .
منهج .
مناهدة
(
mon hadat
) م . ع .
ناهدته فى الحرب مناهدة : بسوى او آهنك كردم در جنك . و ناهد القوم :
بانگشتان فال گرفتند آن گروه . و نيز مناهدة :
قرعه كردن با كسى .
مناهزة
(
mon hazat
) م . ع .
نزديك شدن با هم . و پيش آمدن شكار را .
و فرصت يافتن و غنيمت شمردن . و نزديك رسيدن كودك بلوغ را .
مناهضة
(
mon hazat
) م . ع .
مقاومت نمودن با هم و برابرى كردن در جنك .
مناهل
(
man hel
) ع . ج .
منهل (
manhal
) و ج . منهل (
menhal
) .
مناهمة
(
mon hamat
) م . ع .
با هم دم سرد و ناله برآوردن .
مناهى
(
man hi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - منهيات و چيزهاى نهى شده و گناهان و جرايم .
مناهى
(
man hiyy
) ع . ج . منهى و منهية .
مناهيج
(
man hij
) ع . ج .
منهاج .
مناهيل
(
man hil
) ع . ج .
منهال .
مناهيم
(
man him
) ع . ج .
منهام .
منايا
(
man y
) ع . ج . منية .
منائح
(
man 'eh
) ع . ج .
منيحة .
منائر
(
man 'er
) ع . ج . منارة .
منايرة
(
mon yarat
) ا . ع . بدى .
يق : بينهم منايرة : اى شر .
منبت
(
manbet
) و (
manbat
) ا . ع . رستنگاه گياه . ج : منابت .
منبت
(
manbat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - رستنگاه گياه و محل روييدن گياه .
منبت
(
monbet
) ص . پ . مأخوذ از تازى - روياننده گياه و سبزه و زمين برومند و مثمر كه همه قسم گياه و سبزه و حاصل و ميوه بار آورد .
منبت
(
monabbat
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - آنچه سبب روييدن گياه گردد . و نقشهاى برجستهاى به شكل گياه و گل و جز آن كه بر روى چيزى نقش كنند و هر آنچه دروى كند اگرى كرده باشند خواه چوب باشد و يا جز آن .
منبت
(
monbatt
) ص . ع .
رجل منبت : مرد فرو ماندهء در راه از قافله بسبب ماندگى راحلهء وى .
منبتر
(
monbater
) ص . ع . بى اولاد .
منبتكار
(
monabbat - k r
) ا .
پ . كسى كه منبت مىسازد و كند اگر .
منبتكارى
(
monabbat - k ri
) ا . پ . شغل منبتكار و صنعت منبت ساختن و كنداگرى .
منبتگاه
(
manbat - g h
) ا .
پ . جايى كه در آن گياه مىرويد .
منبتل
(
monbatel
) ص . ع .
بريده و قطع شده .
منبتى
(
monabbati
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - منبتكارى .
منبث
(
monbass
) ص . ع .
بيهوش .
منبج
(
manbaj
) و (
manbej
) ا .
ع . نام موضعى در شام .
منبج
(
menbej
) ا . ع . آنكه گويد و قول دهد هر آنچه بكند .
منبج
(
monbajj
) و
منبجة
(
monbajjat
) ص . ع . ستور فربه و فراخ تهيگاه شده از خوردن گياه .
منبجانى
(
manbaj niyy
) ص . ع .
منسوب بمنبج .
منبجس
(
monbajes
) ص . ع .
ماء منبجس : آب جارى و روان .