به من مانند دورى ثريا مىباشد يعنى نهايت دورست .
و نيز مناط : موضح تعليق و محل آويختگى .
مناط
(
man t
) ا . پ . مأخوذ تازى - درآويختگى و پيچيدگى . و علاقه و مطلب و مقصد .
مناط
(
mon t
) ا . پ . مأخوذ از روسى - پولى را گويند كه معادل يك صد كوپك است .
مناط
(
mon t
) ا . ع . مردم سبع .
و جايى كه در آن چيزى آويزان كنند .
مناطاة
(
mon t t
) م . ع . با يكديگر نزاع كردن و ستم نمودن . و دو زن روباروى هم نشسته گروهه رشته پيش يكديگر انداختن تا جامه ببافند .
مناطبة
(
mon tabat
) م . ع . بر يكديگر برآغالانيدن ، نطاب مثله .
مناطحة
(
mon tahat
) م . ع .
ناطح الرجل الكبش مناطحة و نطاحا : بجنك انداخت آن مرد قچقار را .
مناطق
(
man teq
) ع . ج .
منطق . و ج . منطقه .
مناطقة
(
mon taqat
) م . ع . با هم گفتگو كردن و سخن كردن .
مناطل
(
man tel
) ا . ع . معصره ها و منگنهها .
مناظر
(
man zar
) ا . ع . بلغت مراكش : آيينه .
مناظر
(
man zer
) ا . ع . زمينهاى بلند . و نام قلعهاى . و نام چند موضع .
مناظر
(
man zer
) ا . پ . مأخوذ از تازى - منظرها و دريچههايى كه در آن نشسته اطراف را مىنگرند . و رويها و رخسارها و چهرهها . و هر جايى كه ديده مىشود و نگاه شخص بر آن مىافتد .
مناظر
(
mon zer
) ص . ع .
مشابه و مانند و داراى نظير . و مجادل .
مناظرات
(
mon zar t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مجادلهها و مباحثهها و بحثهاى با همديگر .
مناظرة
(
mon zarat
) م . ع .
ناظره مناظرة : مانند آن گرديد و گردانيد آن را مانند ديگرى . و ناظر فلانا : جدال و نزاع نمود فلان را .
مناظره
(
mon zare
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مجادله و نزاع با همديگر و بحث با يكديگر و تفكر در حقيقت و ماهيت چيزى .
مناظم
(
man zem
) ع . ج .
نظم .
مناع
(
man 'e
) ع . كلمهء امر يعنى بازدار .
مناع
(
mann '
) ص . ع . باز دارنده .
مناع
(
mann '
) ا . ع . از اعلام است .
مناعب
(
man 'eb
) ع . ج .
منعب .
مناعة
(
man 'at
) م . ع . منع مناعة ( از باب كرم ) : عزيز گشت . و نيز مناعة : استوار شدن جاى .
مناعت
(
man 'at
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عزت و عزت نفس و بزركمنشى و متانت .
مناع للخير
(
mann 'on - lel - xayr
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنكه ديگرى را از خيرات و كارهاى نيك باز دارد و منع كند .
مناعف
(
man 'ef
) ا . ع . مناعف الجبل : سرهاى كوه .
مناعفة
(
mon 'afat
) م . ع . معارضه نمودن در راه كه يكى بر ديگرى پيشى گرفتن خواهد . يق : ناعفت الطريق اذا عارضته .
مناعم
(
mon 'em
) ص . ع .
نبت مناعم : گياه نرم و نازك و با طراوت .
مناعمة
(
mon 'amat
) م . ع .
ناعم الرجل مناعمة : در رفاه و آسايش زيست كرد آن مرد . و ناعم حبلك :
به صيغه امر يعنى محكم و استوار گردان ريسمان خود را . و نيز مناعمة : بناز و نعمت و آسايش پروراندن .
مناعمة
(
mon 'emat
) ص . ع .
جارية مناعمة : دختر نيكو زندگانى . و نيكو خورش .
مناعى
(
man 'i
) ع . ج . منعى .
و ج . منعاة .
مناغاة
(
mon q t
) م . ع .
ناغى المراة مناغاة : مغازله كرد با آن زن . و ناغى فلانا : معارضه نمود فلان را . و المراة تناغى صبيها : آن زن خوشزبانى مىكند با كودك خود و مسرور مىنمايد آن را . و هذا الجبل يناغى السماء : اين كوه از بلندى كه دارد نزديك به آسمان گرديده .
مناغضة
(
mon qazat
) م . ع .
انبوهى كردن .
مناف
(
man f
) ا . ع . نام بتى .
و عبد مناف : نام پدر هاشم و عبد شمس .
منأف
(
men'af
) ص . ع . كوشنده .
و بختمند .
منافاة
(
mon f t
) م . ع . هذا ينافى ذلك منافاة : اين مىراند و دور مىكند اين را .
منافات
(
mon f t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مدافعه و دوركردگى و مباينت و مناقضت و ضديت و مخالفت . و