منبذة
(
menbazat
) ا . ع . بالين .
منبر
(
menbar
) ا . ع . آنچه خطيب بر آن ايستد و خطبه خواند . ج :
منابر .
منبر
(
manbar
) و (
menbar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كرسى مانندى پله دار كه واعظ و خطيب بر بالاى آن نشسته خطبه خواند و موعظه كند . و منبر آلودگان :
قالب فاسقان و نامقيدان . و منبر نه پايه :
عرش و فلك نهم .
منبر
(
monabbar
) و
منبرة
(
monbbarat
) ص . ع . شعر و قصيدهء مهموز .
منبسط
(
monbaset
) ص . ع .
گسترده و پهناور و ممتد و دراز . و گشاده روى و مسرور .
منبسط
(
monbaset
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پهن و گسترده شده . و داراى انبساط و كشادهرويى .
منبض
(
manbez
) ا . ع . منبض القلب : جاى جنبش دل .
منبض
(
menbaz
) ا . ع . كمان نداف . ج : منابض .
منبطح
(
monbateh
) ص . ع .
رودبار فراخ . و سم هموار و صاف . و مرد بر روى افتاده . الحديث : نهى النبى صلى اللّه عليه و آله : ان ياكل الرجل بشماله او مستلقيا على ظهره او منبطحا على بطنه .
منبع
(
manba '
) ا . ع . محل خروج آب . ج : منابع .
منبع
(
manba '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چشمه و سرچشمه و مصدر و اصل و بيخ . و تالاب فواره . و منبع جود : مصدر جود و اصل جود و بخشش . و منبع فساد :
بيخ فساد و فتنه . و شراب و مى .
منبعث
(
monba'as
) ا . ع . جايى كه به قوت و تندى آب از آن روان مىگردد .
و جايى كه كسى از آنجا فرستاده مىشود و مبعوث مىگردد .
منبعث
(
monba'es
) ص . ع .
فرستاده شده و مبعوث گشته . و روان شده .
منبعث
(
monba'es
) ا . ع . از اعلام است .
منبعث
(
monba'es
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - برانگيخته شده و مبعوث شده .
منبعج
(
monba'ej
) ص . ع .
رافضى و مردود و ملعون .
منبعق
(
monba'eq
) ص . ع .
جوانمرد و سخى . و پرحرف و پرگو . و ابر بسيار باران .
منبغى
(
monbaqi
) ص . ع .
مطلوب و مرغوب . و خواسته و ضرور و در كار و شايسته و سزاوار و لايق .
منبق
(
monabbaq
) و (
monabbeq
) ا . ع . هموار و آراستهء از هر چيزى . و روشن . و رسته آراستهء از خرمابنان و جز آن .
منبك
(
menbak
) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب سازند .
منبكى
(
monbaki
) ص . ع .
مجبور بريختن اشك .
منبل
(
manbal
) ص . پ . بىكار و كاهل و تنبل و بىاعتقاد و بداعتقاد .
منبل
(
monbal
) ص . پ . منكر و انكار كننده و دور از راه و روش .
منبل دارو
(
manbal - d ru
) ا .
پ . نام گياهى كه در به كردن زخمهاى تازه به كار برند .
منبلط
(
monbalet
) ص . ع .
دور و بعيد .
منبلى
(
manbali
) ا . پ . تنبلى و كاهلى و بىكارى و بىاعتقادى و انكار .
منبن
(
monabban
) ص . ع .
عنقود منبن : خوشه انگورى كه بعضى از دانههاى آن را خورده باشند .
منبوت
(
manbut
) ص . ع . رويانيده شده . يق : انبته الله منو فحصوت ، على غير قياس .
منبوذ
(
manbuz
) ا - ص . ع .
مطروح و انداخته شده . و زنازاده . و آنچه از لاغرى آن را نخورند . و كودك بر راه انداخته شده . و دور . الحديث : صلى رسول الله صلى الله عليه و آله على قبر منبوذ ، بالاضافة اى لقيط و يروى قبر منبوذ بالوصفية اى قبر بعيد من القبور .
منبوذة
(
manbuzat
) ص . ع .
مؤنث منبوذ .
منبور
(
manbur
) و
منبورة
(
manburat
) ص . ع . شعر و قصيدهء مهموز .
منبوش
(
manbuc
) ص . ع . از بيخ بركنده .
منبوه
(
manbuh
) ص . ع .
منبوه الاسم : مشهور و معروف نام .
منبه
(
monbah
) و (
monbeh
) ص . ع . فراموش شده .
منبه
(
manbe
) ا . پ . نام موضعى در شام كه بتازى منبج گويند .
منبه
(
monabbeh
) ا . ع . زنگ اخبار .
منبه
(
monabbeh
) ص . ع . بيدار كننده و آگاه سازنده .
منبهة
(
manbahat
) ا . ع . مشعر و رهنما . يق : هذا منبهة على كذا :