بودن : شايسته و سزاوار بودن و موافق بودن . و مناسب خريدن : ارزان خريدن .
و مناسب شدن : لايق شدن و موافق و مشابه شدن . و مناسب مقام : لايق جاى و چيزى كه مشابهت با آن داشته باشد و سزاوار بود .
مناسبة
(
mon sabat
) م . ع .
ناسبه مناسبة : همشكل آن شد . و ناسب فلانا : نزديك شد بفلان در مشابهت .
مناسبة
(
mon sabat
) ا . ع .
بينهما مناسبة : ميان آن دو نسبت و خويشاوندى است .
مناسبت
(
mon sabat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - موافقت و پيوستگى و علاقه و ارتباط و خويشى و مشابهت و شايستگى و سزاوارى و لياقت . و بىمناسبت : عدم موافقت و عدم شايستگى و عدم لياقت . و بى جا و بىموقع و بىمعنى .
مناسبى
(
mon sabi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مناسبت و شايستگى و موافقت و سزاوارى .
مناسخة
(
mon saxat
) ا . ع .
مردن بعضى از وارثها پيش از تقسيم ميراث .
و ميراث تقسيم ناشده . و انقلاب روزگار و نوبت بنوبت گرديدن زمانه .
مناسقة
(
mon saqat
) م . ع . در پنهانى پيروى يكديگر كردن .
مناسك
(
man sek
) ع . ج .
منسك (
mansak
) و (
mansek
) .
مناسك
(
man sek
) ا . ع .
مناسك الحج : عبادات حج و يا موضع عبادات حج .
مناسم
(
man sem
) ع . ج .
منسم .
مناسمة
(
mon samat
) م . ع .
يكديگر را بوييدن . و سرگوشى گفتن .
مناسيب
(
man sib
) ع . ج .
منسوب .
مناسيف
(
man sif
) ص . ع . ابل مناسيف : شترانى كه علف را از بيخ بر كنند .
مناشب
(
man ceb
) ع . ج .
منشب .
مناشدة
(
mon cadat
) م . ع .
ناشده بالله مناشدة و نشادا : سوگند داد او را به خدا .
مناشف
(
man cef
) ع . ج .
منشف .
مناشير
(
man cir
) ع . ج .
منشور .
مناص
(
man s
) ا . ع . هنگام درنك و گريز . قوله تعالى :
وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ
اى ليس وقت تاخر و فرار .
مناص
(
man s
) م . ع . ناص نوصا و نويصا و نياصة و نوصانا و مناصا . ر . نوص .
مناصاة
(
mon s t
) م . ع .
ناصيته مناصاة و نصاء : گرفتم من موى پيشانى او را و او موى پيشانى مرا . و هذه فلاة تناصى فلاة يعنى اين بيابان متصل است به آن بيابان .
مناصب
(
man seb
) ع . ج .
منصب (
manseb
) . و ج . منصب (
mensab
) .
مناصب
(
man seb
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - منصبها و رتبهها و درجهها .
مناصبة
(
mon sabat
) م . ع .
ناصبه الشر مناصبة : آشكار كرد براى وى بدى را . و كذلك . ناصبه العداوة .
و ناصبه الحرب : برپا كرد جنك با او را .
مناصة
(
mon ssat
) م . ع .
سخت تقاضا كردن و مناقشه كردن با غيرهم .
مناصحت
(
mon sahat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - پند و نصيحت خالصانه و راستى و صداقت نسبت بهمديگر .
مناصرت
(
mon sarat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ياريگرى مر همديگر را .
مناصع
(
man se '
) ع . ج .
منصع .
مناصف
(
man sef
) ع . ج .
منصف (
mansaf
) و (
mensaf
) و . ج .
منصفة (
mansafat
) و (
mensafat
) و ج . منصف (
mansaf
) .
مناصفة
(
mon safat
) م . ع .
ناصفه المال مناصفة : دو بخش كرد مال را براى او .
مناصفه
(
mon safe
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - دو بخش كردگى .
مناصيب
(
man sib
) ع . ج .
منصوب .
مناضحة
(
mon zahat
) م . ع .
ناضحه الرجل عن نفسه مناضحة :
دور كرد آن مرد آن را از خودش .
مناضخة
(
mon zaxat
) م . ع .
ناضخه مناضخة و نضاخا : آب پاشيد با آن .
مناضلة
(
mon zalat
) م . ع .
ناضلته مناضلة و نضالا و نيضالا :
تيراندازى كردم با او و نبرد نمودم در تيراندازى .
و ناضلت عن فلان : تيراندازى كردم و جدال كردم و دفع كردم از فلان . و فلان يناضل عن فلان : فلان عذرخواهى كرد از جانب فلان و دفع كرد از وى .
مناط
(
man t
) ا . ع . دورى و بعد . و هذا منى مناط الثريا : اين در دورى