بينهما مناقرة و نقار اى مراجعة فى الكلام :
يعنى سخن يكديگر را باز مىگردانند و رد مىكنند .
مناقش
(
mon qec
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بحثكننده و سختى نماينده و ستيزهكننده .
مناقشة
(
mon qacat
) م . ع .
ناقشته مناقشة : باريكى كردم و سختگيرى نمودم با او در حساب . الحديث : من نوقش فى الحساب عذب .
مناقشه
(
mon qace
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ستيزگى و خصومت و نزاع و بحث و سختى با كسى در كارى و خويسه
مناقض
(
mon qez
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - نقيض و بر ضد و مخالف و برعكس .
مناقضة
(
mon qazat
) م . ع .
سخن بر خلاف يكديگر گفتن .
مناقع
(
man qe '
) ع . ج . منقع و منقعة .
مناقف
(
mon qef
) ص . ع .
شمشيرزن .
مناقفة
(
mon qafat
) م . ع .
ناقف مناقفة و نقافا . ر . نقاف .
مناقل
(
man qel
) ع . ج . منقل .
مناقل
(
mon qel
) ص . ع .
اسب تيزدو .
مناقلة
(
mon qalat
) م . ع .
ناقل الفرس مناقلة و نقالا : زود بزود برداشت دست و پا را آن اسب در دويدن . و ناقلته الحديث مناقلة :
آنچه مىدانستم از حديث بوى گفتم و آنچه آن مىدانست به من گفت . و نيز مناقلة :
نوعى از رفتار اسب و نهادن دست و پا را در سنگستان بر جايى كه سنك نباشد . و نيز مناقلة و نقال : دست بدست دادن پياله شراب و بهم ديگر رسانيدن .
مناقيب
(
man qib
) ع . ج .
منقب .
مناقير
(
man qir
) ع . ج . منقار .
و ج . منقر (
monqor
) و (
menqar
) .
مناكب
(
man keb
) ع . ج .
منكب .
مناكب
(
man keb
) ا . ع . چهار پر و بال مرغ بعد از قوادم .
مناكح
(
man keh
) ا . ع .
زنان .
مناكحات
(
mon kah t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ازدواجها و عروسيها .
مناكحة
(
mon kahat
) م . ع .
شوهر دادن زن را ، نكاح مثله .
مناكحت
(
mon kahat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - نكاح و ازدواج .
مناكدة
(
mon kad t
) م . ع .
ناكده مناكدة : دشوارى كرد با او و زشتخويى نمود .
مناكرة
(
mon karat
) م . ع .
كارزار كردن و با هم جنگيدن و با كسى بدها و زيركى نبرد كردن .
مناكيد
(
man kid
) ص . ع .
قوم مناكيد : گروه بدفال دشوارخوى .
مناكير
(
mannkir
) ع . ج .
منكر .
منال
(
man l
) ا . ع . طور و طريقه و منوال و خوى .
منال
(
man l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حاصل و محصول اراضى ملك و باغ و مزرعه و جز آن . و مال و دولت و ثروت .
منام
(
man m
) م . ع . نام نوما و مناما و نياما . ر . نوم .
منام
(
man m
) ا . ع . خوابگاه و جاى خواب و بستر .
منامة
(
man mat
) ا . ع . جاى خواب و خوابگاه و بستر و جامهء خواب . و اطلس . و مخمل . و دكان و انبارخانه .
منامس
(
mon mes
) ص . ع .
محرم و همراز . و آنكه در كازه مىنشيند جهة شكار .
منامسة
(
mon masat
) م . ع .
بكازه در نشستن صياد و بكازه در آمدن آن .
و راز گفتن .
مناملة
(
monmalat
) ا . ع .
گام برداشتن بندى و كسى كه در قيد باشد .
منان
(
manne
) ا . ع . تثنيه من .
ر . من .
منان
(
mann n
) ا . ع . يكى از نامهاى بارىتعالى يعنى بسيار نعمت دهنده و منت نهنده . و نيز نام مردى .
منأنأ
(
mona'na '
) ا . ع . سست و ضعيف و هراسان . و آنكه حدقه چشم را بسيار برميگرداند .
منأنأة
(
mona'na'at
) م . ع .
نانأنأنأة و منأنأة . ر . نأنأة .
منانة
(
mann nat
) ا . ع . زن مالدار كه از براى مال وى را نكاح كنند واو از جهة مال و دولتى كه دارد بر شوى خود منت نهد .
مناوءة
(
mon va'at
) م . ع .
ناواه مناواة و نواء : دشمنى كرد با او و مانند دشمنى او دشمنى كرد و نازيد برو در دشمنى و مفاخرت كرد .
مناواة
(
mon v t
) م . ع . دشمنى كردن با هم .
مناوبة
(
mon vabat
) م . ع .
ناوبته فى الماء و غيره مناوبة :