كوپك است .
مناترة
(
mon tarat
) ا . ع . كلمه مناترة : سخن بلند گفت با او .
مناتين
(
man tin
) ع . ج . منتين .
منأث
(
man'as
) م . ع . ناث نأثا و منأثا . ر . نأث .
منأث
(
mon'as
) ص . ع . دور كرده .
مناجاة
(
mon j t
) م . ع . ناجاه مناجاة و نجاء : راز گفت با وى .
مناجات
(
mon j t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - رازگويى بدرگاه خداى تعالى و عرض نياز و درخواست از درگاه خداى تعالى .
مناجح
(
man jeh
) ع . ج .
منجح .
مناجد
(
man jed
) ع . ج . منجد (
menjad
) و (
monjed
) .
مناجد
(
mon jed
) ص . ع .
يارى كننده و نزديك شونده . و جنك كننده .
مناجدة
(
mon jadat
) م . ع .
يارى كردن و نزديك شدن . و كارزار نمودن .
مناجذ
(
man jez
) ا . ع . ج .
جلذ كه كورموش باشد .
مناجز
(
mon jez
) ص . ع .
پهلوان و بهادر و آنكه از جنگاه بدر رود .
مناجزة
(
mon jazat
) م . ع .
كشش كردن و مقاتله نمودن . المثل :
المحاجزة قبل المناجزة : يعنى مسالمت پيش از مقاتله ، اين مثل را دربارهء كسى گويند كه بشتاب فرار كند از آنكه با وى مقاومت نتواند و آنكه طلب صلح كند پس از نزاع و قتال .
مناجق
(
man jeq
) ع . ج .
منجنيق .
مناجل
(
man jel
) ع . ج . منجل .
مناجيب
(
man jib
) ع . ج .
منجاب .
مناجيح
(
man jih
) ع . ج .
منجح .
مناجيد
(
man jid
) ع . ج .
منجاد . و ج . منجد .
مناجيق
(
man jiq
) ع . ج .
منجنيق .
مناجين
(
man jin
) ع . ج .
منجنون .
مناچهر
(
man - cehr
) ص . پ .
كشادهروى .
مناح
(
man h
) م . ع . ناح نوحا و مناحا . ر . نوح .
مناح
(
mann h
) ص . ع . عطا كننده و بخشنده .
مناح
(
mann h
) ا . ع . از اعلام است .
مناحبة
(
mon habat
) م . ع . با هم پيش حاكم شدن و برهم ديگر نازيدن .
و گرو بستن بتاختن اسب و جز آن .
مناحة
(
man hat
) ا . ع . ماتم سراى .
مناحدة
(
mon hadat
) م . ع .
با همديگر عهد و پيمان بستن . يق : هم يناحدوننا .
مناحس
(
man hes
) ا . ع .
چيزهاى شوم و نامبارك . ج : نحس .
مناخ
(
man x
) ص . پ . فراخ و گشاد . و تنگ .
مناخ
(
mon x
) ا . ع . خوابجاى شتر .
مناخر
(
man xer
) ع . ج . منخر (
manxar
) و (
monxor
) و (
menxer
) (
manxer
) .
مناخسة
(
mon xasat
) م . ع .
ريختن يكى بر ديگرى . يق : الغدران تناخس : يعنى غديرها مىريزد يكى بر ديگرى كه گويا يكى مىراند ديگرى را و دفع مىكند آن را . و قيل : تناخس من التفاعل و اصله تتناخس فخذفت احدى التائين للتخفيف .
مناخل
(
man xel
) ع . ج .
منخل .
مناخلى
(
man xeliyy
) ا . ع .
سازنده پرويزن .
مناخيب
(
man xib
) ع . ج .
منخاب .
مناخير
(
man xir
) ع . ج .
منخور .
مناداة
(
mon d t
) م . ع .
ناديته و به مناداة و نداء : خواندم و آواز كردم آن را . و نادى فلانا : نشست در انجمن با فلان و نازيد برو . و نادى بسره :
فاش كرد راز آن را . و نادى له الطريق :
پيدا و آشكار گرديد راه . و نادى الشئ :
ديد و دانست آن چيز را .
منادات
(
mon d t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جار و اعلان . و منادات كردن : جار زدن و اعلان كردن .
منادة
(
mon ddat
) م . ع . مخالفت كردن با هم .
منادح
(
man deh
) ا . ع . بيابان .
منادسة
(
mon dasat
) م . ع .
بر يكديگر نيزه زدن . و با كسى رفتن . و يكديگر را لقب نهادن .
منادغة
(
mon daqat
) م . ع .
با هم عشق بازى كردن و مغازله نمودن .
منادم
(
mon dem
) ا . ع . حريف شراب . و همنشين بزرگان .