تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3477

مساهمون:

ص٣٤٧٧
المكسر : چوب خوب و نيكو . و فلان طيب المكسر : فلان ستوده است در وقت آزمايش .

مكسر

(
mokassar
) ص . ع . شكسته . و جمعى كه بناى واحدش متغير گردد .

مكسر

(
mokassar
) ا . ع . رود بارى كه شعبه‌هاى آن روان باشد .

مكسر

(
mokasser
) ا . ع . نام دلاورى .

مكسر

(
mokasser
) ص . ع . آنكه مىشكند چيزى را . و آنكه مىشكند و شكست مىدهد دشمن را .

مكسع

(
mokassa '
) ص . ع . رجل مكسع : مرد بىزن .

مكسل

(
meksal
) ا - ص . ع . زه كمان نداف چون فرو كشد از آن . و نسب مكسل : نسب و حسبى كه پدران و اجداد صاحب آن چندان مشهور و معروف نباشند .

مكسل

(
moksel
) ص . ع . واد مكسل : رودبارى كه توجبه در آن از نزديكيها آيد .

مكسو

(
maksovv
) ص . ع . جامه پوشيده و با لباس .

مكسوب

(
maksub
) ص . ع . اندوخته شده و حاصل شده و كسب شده .

مكسوح

(
maksuh
) ص . ع . جمل مكسوح : شتر نيك‌لنگ .

مكسور

(
maksur
) ص . ع . شكسته شده . و كسر داده شده . ج : مكاسير .

مكسورة

(
maksurat
) ص . ع . مؤنث مكسور .

مكسوس

(
maksus
) ص . ع . سخت كوفته شده . و نان شكسته .

مكش

(
makac
) پ . كلمهء نهى از كشيدن .

مكش

(
makec
) ا . پ . مك و مص . و جذب و كشش .

مكشاح

(
mekc h
) و

مكشح

(
mekcah
) ا . ع . تبر . و دم شمشير .

مكشوح

(
makcuh
) ص . ع . مرد داغ كردهء در تهيگاه .

مكشوح

(
makcuh
) ا . ع . نام يكى از جوانمردان عرب .

مكشوط

(
makcut
) ص . ع . شتر پوست باز كرده . و اسب جل از پشت برگرفته .

مكشوف

(
makcuf
) ص . ع . آشكارا شده . و گشاده . و برهنه شده .

مكشوف

(
makcuf
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بىپرده و بىروپوش و بىسرپوش و گشاده و آشكارا شده و فاش شده و ظاهر شده : و مكشوف العوره : برهنه‌اى كه عورت آن نمايان باشد . و مكشوف القلب : گشاده‌دل .

مكظظ

(
mokazzaz
) و

مكظوظ

(
makzuz
) ص . ع . رنجيده و اندوه كشيدهء از كارى .

مكظوم

(
makzum
) ص . ع . رجل مكظوم : مرد نيك اندوه‌مند . و غيظ مكظوم : خشم فرو خورده .

مكعب

(
moka''ab
) ا . ع . چادر منقش و رنگارنگ . و جامه‌اى كه به سختى آن را پيچيده و تا كرده باشند . و باصطلاح رياضى : حاصل ضرب جذر دو مجذور . و هر جسمى كه شش سطح مربع وى را احاطه كرده باشند .

مكعب

(
moka''ab
) ص . ع . ثدى مكعب : پستان برآمده .

مكعب

(
moka''ab
) ص . پ . مأخوذ از تازى - كعب‌دار و پايه‌دار . و جسم مكعب : هر جسم كه داراى شش سطح مساوى باشد . و عدد مكعب : حاصل ضرب جذر در مجذور .

مكعب

(
moka''eb
) ص . ع . جارية مكعب : دختر پستان گرد و ثدى مكعب : پستان برآمده .

مكعبة

(
moka''abat
) ا . ع . جلت خرما .

مكعبر

(
moka'bar
) و (
moka'ber
) ا . ع . نام دو شاعر يكى تازى و ديگرى پارسى .

مكعر

(
mok'er
) ص . ع . شترى كه در كوهان آن پيه بسيار مجتمع شده باشد .

مكعر

(
mok'er
) ا . ع . تيز دونده . يق : مرمكعرا يعنى در گذشت در حالى كه تند و تيز مىدويد .

مكعطل

(
moka'tal
) ص . ع . يازيده و دست را دراز كشيده . يق : اسد مكعطل .

مكعل

(
moka''el
) ا . ع . پر خشم و آماسيدهء از خشم . و مرد جنبان سرين .

مكعنب

(
moka'nab
) ص . ع . تيس مكعنب القرن : تكهء پيچيده شاخ .

مكعوم

(
mak'um
) ص . ع . پتفوز بسته . و دهن بسته .

مكفاة

(
makf t
) ا . ع . كفايت .

مكفال

(
mekf l
) ص . ع . بزرك سرين .

مكفت

(
mokfet
) ا . ع . كسى كه دو زره پوشيده و در ميان آنها جامه پوشد .

مكفخ

(
mekfax
) ص . ع . استوار و قوى . يق : رجل مكفخ و عمود مكفخ .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3477 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )