از گذشتن و عفو كردن از كسى كه به شخص ستم كند و پيوند كردن مر كسى را كه قطع كند و عطا كردن به كسى كه شخص را محروم سازد و گفتن حق اگر چه درباره خود باشد و عفو و اغماض از مردم و مواسات با برادر خود در مال و بسيار ذكر خدا كردن و رضا به قضاى خدا دادن .
مكرمة
(
mokramat
) ص . ع .
جوانمرد با مروت و مردمى و التاء للمبالغه .
مكرمة
(
mokarramat
) ص .
ع . مؤنث مكرم .
مكرمت
(
makramat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بزرگى و جوانمردى و مردمى و نوازش .
مكرنف
(
mokarnef
) ا . ع .
بينى ستبر و پهن . و آنكه خرما را از بن شاخهء خرمابن مىچيند .
مكرنه
(
makrane
) ا . پ .
شنگ و لحية التيس .
مكروب
(
makrub
) ص . ع .
اندوهگين و غمگين .
مكرود
(
makrud
) ص . ع .
بريده شده . و شارب مكرود : سبلت قطع شده .
مكرونتن
(
makrunetan
) ف - م . پ . بلغت زند و پازند : پذيرفتن و قبول كردن .
مكروه
(
makruh
) ص - ع .
ناخوش و ناپسنديده .
مكروه
(
makruh
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناپسند و ناگوار و ناخوش .
آيند و داراى كراهت و ناپاك و زشت و ناشايسته و ناسزاوار . و مكروه داشتن :
نفرت داشتن و ناپسند داشتن .
مكروهات
(
makruh t
) ا - پ . مأخوذ از تازى - چيزهايى كه داراى كراهت باشد و هر چيز شرمآور و ناپاك و پليد و چيزهاى ناپسند .
مكروهة
(
makruhat
) ا . ع .
رجل ذو مكروهة : مرد داراى سختى و شدت .
مكره
(
mokreh
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ناپسند و داراى كراهت .
مكرهة
(
makrahat
) و (
makrohat
) م . ع . كره كرها و كرها و كراهة و مكرهة و مكرهة .
ر . كراهة .
مكرهة
(
makrahat
) و (
makrohat
) ا . ع . سختى و ناپسندى . ج : مكاره .
مكرهف
(
mokraheff
) ا . ع .
ابر ستبر برهم نشسته . و موى بلند پراكنده و ژوليده . و نره راست ايستاده .
مكرى
(
mokr
) ص . ع . كرايه داده شده .
مكرى
(
mokarri
) ا . ع . شتر نرم آهسته رفتار .
مكز
(
mokezz
) ص . ع . هر آنكه گرفتار لرزه باشد .
مكزوبة
(
makzubat
) ا . ع .
رنگ ما بين سپيد و سياه .
مكزوز
(
makzuz
) ص . ع .
گرفتار لرزهء شديد و سخت .
مكزيك
(
mekzik
) ا . پ .
مملكتى جمهورى واقع در جنوب امريكاى شمالى و وسعت آن چهار مرتبه زيادتر از جمهورى فرانسه ولى جمعيت آن نزديك سه مرتبه كمتر يعنى شانزده ميليون جمعيت دارد و اين مملكت از حيث معادن و نباتات داراى ثروت بسيارى است ولى تجارت و صنعت ندارد .
مكس
(
maks
) ا . ع . باج و خراجى كه راهداران مىگيرند . ج : مكوس .
و دراهمى كه در جاهليت در بازار از بايع مىگرفتند . و دراهمى كه عامل صدقه پس از فراغ از صدقه مىگيرد . و رسوم . و زيان و ستم و ظلم .
مكس
(
maks
) م . ع . مكس فى البيع مكسا ( از باب ضرب ) : كم كرد قيمت و بها را و تشويش در بيع نمود .
و مكس الشئ : كم كرد آن چيز را . و مكس فلانا : ستم نمود فلان را . و نيز مكس : باج و خراج گرفتن .
مكس
(
makes
) ا . پ . رسوم و دستورى و باج و راهدارى و مانند آن .
مكساب
(
meks b
) ص . ع .
فايده برنده و سودگيرنده .
مكسال
(
meks l
) ص . ع . زن سست و كاهل . و دختر ناز پرورده كه از مجلس خود بيرون نرود و هو مدح لها .
مكسب
(
maksab
) و (
makseb
) و
مكسبة
(
maksebat
) ا . ع . كسب و پيشه و ورزش . ج : مكاسب .
مكسب
(
makseb
) ا . ع . جاى كسب . ج : مكاسب .
مكست
(
mekast
) ا . پ . از اتباع شكست مىباشد .
مكسح
(
mokassah
) ا . ع . بركنده پوست .
مكسح
(
meksah
) و
مكسحة
(
meksahat
) ا . ع . جاروب . و پاروب .
و بيل برفروب .
مكسر
(
makser
) ا . ع . جاى شكستن . و جاى آگاهى و خبرت و آزمايش چيزى . و نژاد و اصل و بيخ . ج : مكاسر .
و عود صلب المكسر : چوبى كه نيكويى آن را از شكستن معلوم كنند . و عود طيب