مكفر
(
mokfar
) و (
mokaffar
) ا - ص . ع . ناسپاس كرده شده . و مرد نيك استوار شده . و فرو گرفته شدهء در آهن .
مكفر
(
mokaffer
) ا . ع . مرد سلاح پوشيده .
مكفر
(
mokaffer
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه كسى را كافر مىخواند و تكفير مىكند آن را .
مكفن
(
mokfan
) ص . ع . رجل مكفن : مردى كه وى را نمك و شير و نانخورش نباشد . ج : مكفنون .
مكفن
(
mokaffan
) ص . ع . كفن پوشيده و كفن كرده .
مكفنون
(
mokfanuna
) ع . ج .
مكفن .
مكفوء
(
makfu '
) ص . ع . مكفوء اللون : برگرديده رنگ . و اناء مكفوء :
خنور برگردانيده و خميده .
مكفور
(
makfur
) ص . ع . پوشيده شده . و رماد مكفور : خاكسترى كه باد خاك بر آن بپوشاند .
مكفوف
(
makfuf
) ص . ع . كور و نابينا . ج : مكافيف . و بسته و نورديده .
و باز ايستاده . و برگرديده . و باصطلاح عروض : ركنى از بحور كه هفتم ساكن آن رفته باشد چنان كه نون را از مفاعيلن و فاعلاتن ساقط كنند تا مفاعيل (
maf 'ilo
) و فاعلات (
f 'el to
) گردد .
مكفوفة
(
makfufat
) ص . ع .
عيبة مكفوفة : جامهدان نيك استوار سربسته .
مكفول
(
makful
) ص . ع . سخت ترسناك و لرزان .
مكفهر
(
mokfaherr
) ا - ص .
ع . ابر سياه تو بر تو و ستبر . و فلان مكفهر اللون : فلان داراى رنگى است مايل بتيرگى .
مكفهرات
(
mokfaherr t
) ا .
ع . ج . مكفهرة : چيزهاى بر هم نشستهء تو برتو . و گونههاى كم گوشت درشت و بىشرم . و مردمان ترشروى . و كوههاى بلند درشت و سخت .
مكفهرة
(
mokfaherrat
) ص .
ع . مؤنث مكفهر . ج : مكفهرات .
مكفى
(
mokfi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - كافى و كفايت دهنده و به قدر احتياج .
مكفى
(
mokfiyy
) ص . ع . خوش روزگذار .
مكفئ الظعن
(
mokfe'oz - za'ne
) ا . ع . نام يكى از روزهاى برد العجوز .
مكل
(
makel
) ا . پ . زلو و علق .
مكل
(
makel
) و (
mokol
) ص .
ع . قليب مكل : چاهى كه آب آن را كشيده باشند . و كذلك قليب مكل .
مكل
(
mokol
) ع . ج . مكول .
مكلا
(
mokall
) ص . پ . مأخوذ از اختلاط پارسى با تازى - كسى كه كلاه بر سر دارد ضد معمم .
مكلاء
(
mokalla '
) ا . ع . كرانه رود . و جاى بلب آب آمدن كشتى . و جاى محفوظ از باد .
مكلاءة
(
makla'at
) ص . ع .
ارض مكلاءة : زمين بسيار گياه .
مكلب
(
mokallab
) ص . ع .
بندى و قيد كرده شده و حبس شده ، مقلوب مكبل .
مكلب
(
mokalleb
) ا . ع . كسى كه بسگ شكار كردن مىآموزد .
مكلبة
(
maklabat
) ا . ع . زن جلبى .
مكلة
(
maklat
) و (
moklat
) ا .
ع . آبى كه در تك چاه پس از كشيدن اندك اندك گرد آيد و آب اندكى كه در تك چاه و يا آوند باقى ماند .
مكلث
(
meklas
) ص . ع . رجل مكلث : مرد رسا و درگذرنده در كارها .
مكلثم
(
mokalsam
) ص . ع .
آگنده گوشت رخسار و نيكو روى .
مكلثمة
(
mokalsamat
) ص .
ع . مؤنث مكلثم : زن فربه روى .
مكلس
(
mokallas
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيزى كه بواسطه حرارت شديد مانند آهك شده باشد .
مكلع
(
mokle '
) ص . ع . اناء مكلع : خنور كلخچ بسته و ريمناك و چركين .
مكلف
(
mokallaf
) ص . ع .
مشقت و دشوارى در افتاده . و كلفدار .
مكلف
(
mokallaf
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه ترتيب و انجام امرى را پذرفتار شده و تعهد كرده باشد و تكليف كرده شده . و كودكى كه بسن بلوغ و تكليف رسيده باشد . و مكلف شدن :
پذرفتار انجام كارى شدن و بسن بلوغ و تكليف رسيدن .
مكلفة
(
mokalfat
) ص . ع .
بلغت مراكش : هر چيز كه تب را بر طرف سازد .
مكلفة
(
mokallafat
) ص . ع .
مونث مكلف يعنى كلفدار .
مكلل
(
mokallal
) ص . ع . اكليل پوشيده . و آراسته شده بجواهر . و سحاب مكلل : ابر درخشان برق . و ابرى كه احاطه كند و بپوشاند ديگر ابرها را .
مكلل
(
mokallal
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - درخشان و ملمع شده . و تاج