نپوسد و تباه نگردد .
مكربس
(
mokarbas
) ص . ع .
رجل مكربس الراس : مرد گرد سر .
مكربلا
(
mokarbalan
) ص . ع .
در گل راه رونده . جاء يمشى مكربلا :
آمد مثل آنكه در گل راه مىرود .
مكرة
(
makrat
) ا . ع . گياهى تيره رنك . ج : مكر و مكور . و اسپست تباه شده . و ساق زيباى آگنده گوشت . و غورهء خرماى سخت نزديك برطب رسيده .
مكرة
(
makarat
) ع . ج .
ماكر .
مكرة
(
mekarrat
) ص . ع . ناقة مكرة : ماده شترى كه روزى دو بار وى را دوشند .
مكرچكر
(
makar - cakar
) ا . پ .
فريب و مكر .
مكردح
(
mokardah
) ا . ع .
خوار و حقير . و آنكه خود را خرد مىنماياند .
مكردس
(
mokardas
) ص . ع .
دست و پايها بهم بسته . و گردو درهم اندام .
مكرر
(
mokarrar
) ص . ع .
برگردانيده .
مكرر
(
mokarrar
) ا . ع . راى مهمله .
مكرر
(
mokarrar
) ص - م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - بار بار كرده و دوباره كرده . و قند مكرر : قندى كه دوباره آن را تصفيه كرده باشند . و گل مكرر : گلقند .
و مكرر كردن : دوباره كردن و بار بار كردن . و مكرر گفتن : دوباره گفتن و باز گفتن .
مكرز
(
mokarraz
) ا . ع . لئيم و ناكس فرومايه .
مكرس
(
mokarras
) ا . ع . كوتاه بالاى فربه پرگوشت .
مكرسة
(
mokrasat
) و (
mokarrasat
) ص . ع . قلادة مكرسة : گردنبند از مرواريد و مهره كه در ما بين دو دانه از مرواريد و مهره مهرهء بزرگتر كشيده باشند . و كذلك قلادة مكرسة .
مكرشة
(
mokarracat
) ا . ع .
طعامى كه از گوشت و پيه در قطعههاى گرد كرده شكنبه شتر داخل كرده ترتيب دهند .
مكرشة
(
mokarrecat
) ا . ع .
يك برش خربزه .
مكرص
(
mekras
) ا . ع . شير دوشهء چرمين . و يك نوع آوندى .
مكرع
(
mokra '
) ص . ع . فرس مكرع القوائم : اسب استوار دست و پاى .
مكرع (
mokra '
) ا . ع . شترى كه سر خود را نزديك آتش گذارد و سپس گردنش سياه گردد . ج : مكرعات .
مكرعات
(
mokra ' t
) ا . ع .
خرماستان و جز آن كه بر آب باشد .
مكرعات
(
mokra ' t
) ع . ج .
مكرع .
مكرفح
(
mokarfah
) ا . ع . زشت - روى .
مكركس
(
mokarkas
) ص . ع .
اسير و بندى .
مكركس
(
mokarkas
) ا . ع .
كسى كه از داهان زائيده شده و مادران وى كنيز باشند .
مكرم
(
makram
) م . ع . كرم كرما و كرامة و مكرما . ر . كرم .
مكرم
(
makrom
) ا - ص . ع .
بزرگى و جوانمردى و مردمى و كرامت و سبب كرم . و ارض مكرم : زمين كه شايسته روييدن گياه باشد .
مكرم
(
mokram
) م . ع . گرامى كردن مانند مخرج و مدخل . و قرئ قوله تعالى :
وَ مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُكْرِمٍ
.
مكرم
(
mokram
) ص . ع . جوانمرد با مروت و مردمى .
مكرم
(
mokram
) ا . ع . از اعلام است .
مكرم
(
mokrem
) ص . ع . اكرم كننده .
مكرم
(
mokarram
) ص . ع .
نيك گرامى كرده شده . و تنزيه نموده شده از معايب .
مكرم
(
mokarram
) ا . ع . از اعلام است .
مكرم
(
mokarram
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - گرامى شده و تعظيم شده و توقير كرده شده و احترام كرده شده و عزيز داشته شده و نجيب و با سعادت و بزرگوار و جوانمرد و با سخاوت و بلند مرتبه .
مكرمات
(
makrom t
) ع . ج .
مكرمة .
مكرمان
(
makram n
) ا - ص .
ع . رجل مكرمان : مرد كريم و جوانمرد و سخى . و يا مكرمان : يعنى اى مرد كريم فراخ خوى .
مكرمة
(
makromat
) ا - ص . ع .
بزرگى و جوانمردى و مردمى . و سبب كرم و كرامت . ج : مكارم و مكرمات . و ارض مكرمة : زمين نيكو كه شايسته باشد روييدن گياه را . و مكارم الاخلاق كه بآنحضرت صلى اللّه عليه و آله اختصاص دارد ده چيزست :
يقين و قناعت و صبر و شكر و حلم و حسن خلق و سخاوت و غيرت و شجاعت و مروت .
و نيز مكارم الاخلاق عبارت است