گياهى .
مكنب
(
meknab
) و (
mokneb
) ص . ع . سم شوخ بسته و درشت و ستبر گرديده .
مكنة
(
meknat
) و (
moknat
) ا . ع . قوت و شدت و سختى .
مكنة
(
makenat
) ا . ع . آشيانه مرغ و جاى باش مرغ . ج : مكن و مكنات .
مكنة
(
mokannat
) ص . ع .
جارية مكنة : دختر مستور با پرده .
مكنت
(
moknat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - قدرت و ثروت و توانگرى .
مكنثر
(
mokanser
) ص . ع .
وجه مكنثر : روى درشت آگنده گوشت .
مكنر
(
mokanner
) ا . ع . ستبر و زشت پيكر و بزرك عمامه .
مكنس
(
maknes
) ا . ع . جايى كه آهو در آن پنهان مىگردد . ج : مكانس .
مكنس
(
mokannes
) ا . ع .
جاروبساز . و جاروب فروش .
مكنسة
(
meknasat
) ا . ع .
جاروب . ج : مكانس .
مكنع
(
mokna '
) ا . ع . مشكى كه دهان آن را بغدير آب نزديك كرده تا پر كنند آن را .
مكنع
(
mokna '
) و (
mokanna '
) ا . ع . مرد در كشيده ويرا گرفته دست و يا بريده دست .
مكنف
(
mokannaf
) ص . ع .
هر چيزى كه كنارههاى آن را فراهم آورده و جمع كرده باشند . و صلاء مكنف :
بريانى كه كنارههاى آن را فراهم آورده باشند .
و رجل مكنف اللحية : مرد بزرك ريش .
مكنفة
(
mokannafat
) ص . ع .
لحية مكنفة : ريش بزرك كرانه .
مكنور
(
maknur
) ا . ع . ستبر و زشتپيكر . و بزرك عمامه .
مكنوز
(
maknuz
) ص . ع .
پنهان و گذاشته شدهء در گنجينه .
مكنوزات
(
maknuz t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - دفينهها و چيزهاى در گنجينه نهاده . و معانى در خاطر نهان شده .
مكنوس
(
maknus
) ص . ع .
خانهء روفته و جاروب شده . و در گنجينه نهاده .
مكنوسة
(
maknusat
) ص . ع .
فرسن مكنوسة : سپل شتر تابان شكم و يا پشم ريخته .
مكنون
(
maknun
) ص . ع .
علم پنهان داشته .
مكنون
(
maknun
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پنهان داشته . و در مكنون :
مرواريد قيمتى خوش آب و اعلا . و مكنون خاطر : در ياد نهاده .
مكنونة
(
maknunat
) ص . ع .
جارية مكنونة : دختر مستور پردگى .
مكنونة
(
maknunat
) ا . ع . چاه زمزم .
مكنونه
(
maknune
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پنهان داشته .
مكنى
(
makniyy
) و (
mokann
) ص . ع . كنيت نهاده شده .
مكنئب
(
mokna'ebb
) ص . ع .
مرد درشت اندام و سخت و كوتاه .
مكو
(
makv
) ا . ع . سوراخ روباه و خرگوش و مانند آنها . ج : امكاء .
مكو
(
makv
) م . ع . مكا مكوا و مكاء . ر . مكاء .
مكو
(
maku
) ا . پ . واو مجهول - ابزارى مر جولاهگان را كه ماشوره را در ميان آن نصب كرده جامه بافند و ماكو نيز گويند . و نام قسمى از تاجريزى سياه .
مكواة
(
mekv t
) ا . ع . آهن داغ يعنى قطعه آهن در آتش گرم كرده كه بدان پوست را داغ مىكنند : المثل : العير يضرط و المكواة فى النار .
مكوات
(
mekv t
) ا . پ مأخوذ از تازى - داغى و ابزارى آهنين كه بدان داغ مىكنند .
مكوارة
(
mekv rat
) ا . ع .
عمامه و دستار .
مكوة
(
makvat
) ا . ع . كون .
مكوتعا
(
makavte'an
) ا . ع .
جاء مكوتعا : آمد در حالى كه بشتاب راه مىرفت .
مكوث
(
mokus
) م . ع . مكث مكثا و مكوثا . ر . مكث (
maks
) و (
meks
) و (
moks
) و (
makas
) .
مكود
(
makud
) ا . ع . ماده شترى كه شير وى كم نشود و ماده شتر كم شير . ج :
مكد .
مكود
(
mokud
) م . ع . مكد مكدا و مكودا . ر . مكد .
مكوذ
(
mokavvez
) ص . ع .
كمربند بر كمر بسته . و آنكه ازار را بر پشت زهار بسته باشد .
مكور
(
makvar
) ا . ع . پالان شتر .
مكور
(
makur
) ص . ع . فريبنده .
مكور
(
mekvar
) ا . ع . عمامه و دستار .
مكور
(
makur
) ع . ج . مكر و مكرة .
مكور
(
makvarr
) و (
mekvarr
) و (
mokvarr
) ا . ع . مرد فاحش ناكس و بدزبان و پرگوى . و مرد كوتاه بالاى