نبرد كردن و مكاس كردن در بيع .
مكايصة
(
mok yasat
) م . ع .
مروسيدن . يق : ما زال يكايصه اى يمازحه .
مكايل
(
mok yel
) ص . ع .
پيماينده و آنكه پيمانه مىكند .
مكايلة
(
mok yalat
) م . ع .
مر يكديگر را پيمودن . و مانند سخن ديگرى سخن گفتن . و مانند كار ديگرى كار كردن . و فزونى كردن در دشنام دادن بهم .
مكاييل
(
mak yil
) ع . ج .
مكيال و مكيل و مكيلة .
مكب
(
mekabb
) ا . ع . كسى كه بيشتر زمين را مىنگرد و سرنگون باشد .
مكب
(
mokebb
) ا . ع . سرنگون شده و بر روى افتاده . قوله تعالى :
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ
.
مكباب
(
mekb b
) ا . ع . سرنگون و آنكه بيشتر زمين را مىنگرد .
مكببة
(
mokabbabat
) ا . ع .
نوعى از گندم تيرهء ستبر خوشه .
مكبة
(
mekabbat
) ا . ع .
سرپوش .
مكبة
(
mokabbat
) ا . ع . بلغت مراكش : چرخه و كلافه .
مكبح
(
mokabbah
) ص . ع .
بلند و متكبر . يق : انه لمكبح اى شامخ .
مكبر
(
makber
) ا . ع . بزرك سالى .
مكبر
(
makber
) م . ع . كبر كبرا و مكبرا . ر . كبر .
مكبر
(
mokabbar
) ص . ع . اسم بزرك شده ضد مصغر .
مكبر
(
mokabber
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تكبير گويندهء در نماز جماعت .
مكبرة
(
makbarat
) و (
makborat
) ا . ع . كلانسالى .
مكبس
(
mokabbes
) ا . ع . مرد سست چشم سرشتى و فرومايه . و آنكه ناگاه بمردم در آيد و فرو پوشد آنها را . و نام اسبى .
مكبل
(
mokabbal
) ص . ع . قيد كرده شده و باز داشته شده و حبس شده .
مكبن
(
mokban
) ص . ع . مكبن الفقار : كسى كه مهرههاى پشت وى محكم و استوار باشد .
مكبوث
(
makbus
) ص . ع . لحم مكبوث : گوشت برگرديده بوى .
مكبود
(
makbud
) ص . ع .
گرفتار بيمارى جگر .
مكبوراء
(
makbur '
) ع . ج .
كبير .
مكبول
(
makbul
) ص . ع . بندى و در قيد كرده و محبوس و اسير .
مكبون
(
makbun
) ص . ع . شتر مبتلا ببيمارى كبان . و كسى كه دست آن از كار كردن سخت شده باشد . و مكبون الاصابع :
مرد درشت انگشتان .
مكبون
(
makbun
) ا . ع . اسب كوتاه پاى فراخ شكم باريك استخوان . ج :
مكابين .
مكبونة
(
makbunat
) ا . ع .
اسب كوتاه پاى فراخ شكم باريك استخوان .
ج : مكابين . و زن شتابكار .
مكة
(
makkat
) ا . ع . جاى اجتماع بزرك . و نام شهر حرام و تمامى حرم . ر .
مكه .
مكت
(
makt
) م . ع . مكت بالمكان مكتا ( از باب نصر ) : مقيم شد در آنجاى .
مكتاف
(
mekt f
) ا . ع . ستورى كه زين شانه آن را ريش كرده باشد .
مكتام
(
mekt m
) ص . ع . ناقة مكتام : ماده شترى كه هنگام آبستنى دم بر ندارد و باردارى آن معلوم نگردد .
مكتب
(
maktab
) ا . ع . دبيرستان و جايى كه در آن نوشتن مىآموزند . و دفتر خانه .
ج : مكاتب .
مكتب
(
maktab
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه در آن كودكان را تعليم مىكنند و خواندن و نوشتن و جز آن مىآموزانند و سبق مىدهند و دپايه نيز گويند .
مكتب
(
moktab
) ص . ع . قربة مكتب : مشك سر بسته .
مكتب
(
mokteb
) ص . ع . آموزندهء كتابت و مكتبدار .
مكتب
(
mokattab
) ص . ع .
كتيبهء آماده شده و فراهم آورده و نوشته شده .
مكتب
(
mokattab
) ا . ع . خوشهاى كه پارهاى از بر آن را خورده باشند .
مكتبت
(
mobktabet
) ص . ع .
اندوهگين و غمناك .
مكتبخانه
(
maktab - x ne
) ا . پ . جاى آموزانيدن كودكان و دپايه .
مكتبدار
(
maktab - d r
) ا .
پ . كسى كه كودكان را خواندن و نوشتن و جز آن مىآموزاند .
مكتبدارى
(
maktab - d ri
) ا . پ . شغل مكتبدار .
مكتبگاه
(
maktab - g h
) ا .
پ . مكتبخانه و جاى آموزانيدن كودكان .
مكتتب
(
moktatab
) ص . ع .
نوشته شده . و باز نگريسته و ملاحظه شده . و شمرده شده .
مكتتب
(
moktateb
) ص . ع .
نويسنده . و آنكه به دو دوال مشك را مىدوزد و