مكتوف
(
maktuf
) ص . ع . اناء مكتوف : آوند بكتيف پيوند كرده . و رجل مكتوف : مردى كه دستهاى وى را با طناب از پشت محكم بسته باشند .
مكتوم
(
maktum
) ص . ع .
پنهان و پوشيده .
مكتوم
(
maktum
) ا - ص . پ .
مأخوذ از تازى - پنهان و پوشيده و راز .
مكتومات
(
maktum t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - رازها و سرها .
مكتومة
(
maktumat
) ا . ع .
روغن بزعفران و يا بوسمه آميخته . و نام چاه زمزم .
مكتومه
(
maktume
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - پنهان و پوشيده و نهفته .
مكتهل
(
moktahel
) ص . ع .
دومو شده . و مرغزار شكوفه و گل برآورده .
و نبت مكتهل : گياه بپايان درازى رسيده و سخت و قوى گشته .
مكتهلة
(
moktahelat
) ص . ع .
نعجة مكتهلة : بزى كه پشم سرش سياه سپيدى آميخته باشد .
مكتهى
(
moktahi
) ا . ع . آنكه رو با روى كسى مىشود جهة درخواست و يا پرسيدن مسئله .
مكتئب
(
mokta'eb
) ص . ع .
اندوهمند و بدحال از اندوه و غم . و رماد مكتئب : خاكستر مايل بسياهى .
مكتئن
(
makta'enn
) ص . ع .
مضطرب و بىآرام . و ناهموار .
مكث
(
maks
) و (
meks
) و (
moks
) و (
makas
) م . ع . مكث مكثا و مكثا و مكثا و مكثا و مكوثا و مكثانا و مكيثى و مكيثاء ( از باب نصر و كرم ) : درنك كرد و انتظار نمود .
مكث
(
meks
) و (
moks
) ا .
ع . درنك . و على مكث : با درنك و با مدت .
مكث
(
maks
) ا . پ . مأخوذ از تازى - درنك و انتظار . و مكث كردن :
درنك كردن و انتظار كشيدن .
مكثار
(
meks r
) ص . ع . رجل مكثار : مرد پرگو و بسيار سخن .
مكثان
(
moks n
) م . ع . مكث مكثا و مكثانا . ر . مكث (
maks
) و (
meks
) و (
moks
) و (
makas
) .
مكثر
(
mokser
) ص . ع . رجل مكثر : مرد مالدار و توانگر .
مكثر
(
mokasser
) ص . ع . آنكه مىافزايد .
مكثر
(
mokasser
) ا . ع . از اعلام است .
مكثرة
(
moksarat
) ا . ع . هر چيز افزوده شده .
مكثعة
(
mokasse'at
) ص . ع .
امراة مكثعة : زن سرخ و ستبر لب .
مكثوب
(
maksub
) ص . ع . به چيزى در آمده . و درج شده . و ريخته شده . و تركش سرنگون شده . و حمله برده .
مكثور عليه
(
maksuron - 'alayhe
) ص . ع . آنكه براى وى چيزى نمانده و بر گردن وى حقوق بسيار بود .
مكثى
(
maksi
) م - ف . پ . ياى مجهول - ماخوذ از تازى - درنك كمى .
مكثير
(
meksir
) ص . ع . رجل مكثير : مرد پرگو و بسيار سخن .
مكحال
(
mekh l
) ا . ع . ميل سرمهكش كه بدان در چشم سرمه مىكشند .
مكحالان
(
mekh l ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دو استخوان برآمدهء متصل به باطن ذراع اسب . و دو استخوان ورك اسب .
مكحل
(
mekhal
) ا . ع . ميل سرمهكش كه بدان سرمه در چشم مىكشند . ج :
مكاحل .
مكحل
(
mokahhal
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - سرمهسا .
مكحلة
(
mokhalat
) ا . ع . بلغت مراكش : توپ و تفنك .
مكحلة
(
mokholat
) ا . ع . سرمه دان . ج : مكاحل .
مكحل مكحل
(
mokhol - mokhol
) ا . ع . كلمهايست كه بدان بز را براى دوشيدن خوانند .
مكحول
(
makhul
) ص . ع .
سرمه كشيده .
مكحول
(
makhul
) ا . ع . از اعلام است . و نام مولاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
مكحول
(
makhul
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سرمه كشيده .
مكحولة
(
makhulat
) ص . ع .
عين مكحولة : چشم سرمه كشيده .
مكد
(
makd
) م . ع . مكد مكدا و مكودا ( از باب نصر ) : جاى گرفت و مقيم شد . و مكدت الناقة : كم شير گرديد آن ماده شتر از درازى زمان .
مكد
(
mekd
) ا . ع . شانه .
مكد
(
mokd
) ع . ج . مكود .
مكد
(
mekadd
) ا . ع . شانه .
مكد
(
mokedd
) ص . ع . رنج برده و زحمت كشيده .
مكداء
(
makd '
) ا . ع . ماده شتر بسيار شير .
مكدح
(
mokaddah
) ص . ع .
خراشيده و معيوب روى . و حمار مكدح :