تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3434

مساهمون:

ص٣٤٣٤
فايش مفايشة و فياشا . ر . فياش .

مفائل

(
mof 'el
) ص . ع . آنكه در بازى فئال خاك را قسمت مىكند .

مفائلة

(
mofa'alat
) م . ع . فااله مفائلة : بازى فئال كرد با او .

مفايلة

(
mof yalat
) ا . ع . بازى مر كودكان تازى را كه فئال نيز گويند .

مفت

(
moft
) ص . ع . رايگان و بدون مزد و بدون اجرت كه چلمله و شايان نيز گويند . و حرف مفت : سخن بيهوده .

مفتاح

(
meft h
) ا . ع . آلتى كه بدان در و هر چيز بسته را بگشايند و كليد . ج : مفاتح و مفاتيح . و نشانى كه در بالاى ران و يا گردن كنند .

مفتاح

(
meft h
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كليد و هر ابزارى كه بدان در و چيزهاى بسته را بكشايند و باز كنند . و هر چيزى كه بدان چيز دشوار و مشكلى را آسان كنند . و نام كتابى از سكاكى در علم معانى .

مفتأد

(
mofta'ad
) ا . ع . كوماچ و جاى كوماچ در خاكستر نرم .

مفت‌بر

(
moft - bar
) ص . پ . آنكه رايگان و بدون رنج و زحمت چيزى را مىبرد .

مفتت

(
mofattat
) ص . ع . شكسته و ريزه شده .

مفتت

(
mofattet
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه مىشكند و ريز ريز مىكند .

مفتتات

(
mofattet t
) ا . ع . داروهايى كه سنك مثانه و جز آن را ريز ريز مىكنند .

مفتتح

(
moftatah
) ص . ع . گشاده شده و آغاز شده و شروع شده . و شهر فتح شده .

مفتتح

(
moftateh
) ص . ع . فتح كننده و گيرندهء شهر

مفتتن

(
moftaten
) ص . ع . در فتنه افتاده . و در فتنه اندازنده . و آزمايش‌كننده . و ربوده شدهء مال و عقل .

مفتجر

(
moftajar
) ا . ع . مفتجر الرمل : راه ريگستان .

مفتح

(
maftah
) ا . ع . گنج و گنجينه و خزانه . ج : مفاتح .

مفتح

(
meftah
) ا . ع . مفتاح و كليد . ج : مفاتح .

مفتح

(
mofattah
) ص . ع . گشاده و شهر گرفته شده .

مفتح

(
mofatteh
) ص . ع . فاتح و گيرندهء شهر . و باصطلاح طب : هر آنچه مجارى بسته شده را باز كند .

مفتح

(
mofatteh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گشاينده و بازكننده .

مفتحات

(
mofatteh t
) ا . ع . باصطلاح طب : داروهايى كه مجارى بسته شده را باز مىكنند .

مفتخر

(
moftaxar
) ص . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه داراى بزرگى شود و افتخار حاصل كرده باشد .

مفت‌خوار

(
moft - x r
) ا - ص . پ . واو معدول - پيك و كسى كه بىزحمت مىخورد و دنكاسه .

مفتدى

(
moftad
) ص . ع . كسى كه سر خريده شده باشد .

مفتدى

(
moftadi
) ص . ع . كسى كه سر خود را مىخرد و خود را فديه مىدهد .

مفترس

(
moftares
) ص . ع . آنكه مىافكند شكار را .

مفترس

(
maftares
) ا . ع . شير بيشه .

مفترش

(
moftarec
) ص . ع . در پى رونده و پايمال‌كننده .

مفترشة

(
moftarecat
) ص . ع . اكمة مفترشة الظهر : پشتهء گستردهء هموار و پست .

مفترص

(
moftares
) ص . ع . آنكه فرصت را غنيمت مىشمرد .

مفترط

(
moftaret
) ص . ع . آنكه فرزند نارسيده از وى فوت گردد .

مفترع

(
moftare '
) ص . ع . آنكه دوشيزگى مىربايد .

مفترغ

(
moftareq
) ص . ع . آنكه به روى خود آب مىريزد .

مفترق

(
moftareq
) ص . ع . پراكنده و جدا گرديده .

مفترمة

(
moftaremat
) ص . ع . زن حايضى كه لته در فرج خود دارد .

مفترى

(
moftari
) ص . ع . دروغ بربافنده . و كسى كه پوستين مىپوشد .

مفترى

(
moftari
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بهتان زننده و تهمت نهنده و دروغ گويندهء بر كسى و مكار و حيله‌باز .

مفتش

(
mofattec
) ص . ع . كسى كه مىجويد و مىكاود .

مفتش

(
mofattec
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه كاوش مىكند و تفتيش مىنمايد و مباشر و سركار و ناظر .

مفتصد

(
moftased
) ص . ع . كسى كه رگ مىزند و فصد مىكند .

مفتصع

(
moftase '
) ص . ع . آنكه غلاف سر نره را به روى حشفه برميگرداند . و آنكه از كسى همه حق خود را بقهر مىگيرد .

مفتض

(
moftazz
) ص . ع . ربايندهء دوشيزگى و بكارت .

مفتضح

(
moftazah
) ص . ع . رسوا و نمايان .

مفتضح

(
moftazah
) ص . پ . مأخوذ از تازى - رسوا و بىآبرو و بىناموس
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3434 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )