مفرخة
(
mafraxat
) ا . ع . لانه و آشيانه مرغ .
مفرد
(
mofrad
) ا - ص . ع . يكه و تنها و بىآميزش ضد مركب . و تنها فرستاده شده و بىرفيق . و بمفرده : تنها و با خودش .
مفرد
(
mofrad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تنها و يكه و يگانه و ساده و كامود و بسيط و بىآميزش و مجرد و بىرفيق و بىكس .
مفرد
(
mofred
) ص . ع . زن و گوسپند و جز آن كه يك بچه آورده باشد . و كسى كه تنها در كارى در آيد و كسى كه تنها كارى كند .
و آنكه يك رسول فرستد .
مفرد
(
mofarrad
) ص . ع . ذهب مفرد : مهرههاى زر برشته كشيده كه در ميان آنها مرواريد و شبه و جز آن فاصله باشد .
مفرد
(
mofarred
) ا - ص . ع .
مرد فقيه كرانه گزين و گوشهگير جهة نگاهداشت امر و نهى خداى تعالى . ج : مفردون . و منه :
طوبى للمفردين . و سبق المفردون و هم المهتزون بذكر اللّه تعالى . و نيز مفرد : كسى كه اولاد و اقران وى هلاك شده باشند و خودش تنها مانده باشد . و راكب مفرد : سوارى كه با او جز شترش نباشد .
مفردات
(
mofrad t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى تنها و يگانه و ساده و بىآميغ . و مفردات طب : داروهاى ساده و بىآميغ .
مفردخ
(
mofardax
) ا . ع . مرد ستبر نازك و نرم اندام خوش عيش .
مفردس
(
mofardas
) ص . ع .
صدر مفردس : سينهء فراخ .
مفردسوار
(
mofrad - sav r
) ص .
پ . كسى كه تنها و يكه سوار مىشود .
مفرده
(
mofrade
) ا . پ . مأخوذ از تازى - باصطلاح اهل دفتر : جمع را گويند زيرا كه قرينه ندارد .
مفرده
(
mofrade
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مفرد و ساده و بىآميغ .
مفردون
(
mofarreduna
) ع . ج .
مفرد .
مفرس
(
mafras
) ا . ع . نوعى از زيب و زينت كه از سقف عمارت آويزان كنند .
مفرس
(
mofarras
) ص . ع . پسند شدهء در زبان فارسى .
مفرسخ
(
mofarsax
) و
مفرسخة
(
mof rsaxat
) ص . ع . فراخ . و سراويل مفرسخة : ازارهاى فراخ .
مفرسن
(
mofarsan
) ص . ع .
مفرسن الوجه : بسيار گوشت روى .
مفرش
(
mafrac
) ا . ع . چيز گستردنى . ج : مفارش .
مفرش
(
mafrac
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنچه در آن جامهء خواب و بستر و رخت و فرش و جز آن نهند و جامهدان .
مفرش
(
mefrac
) ا . ع . چيزى مانند شاذكونة .
مفرش
(
mofarrac
) ص . ع .
بستر گسترده شده . و جمل مفرش : شتر بىكوهان .
مفرش
(
mofarrec
) ا - ص . ع .
آنكه فرش مىگستراند . و آنكه سنك فرش مىكند خانه را . و كشت برگ گسترده بر زمين .
مفرشة
(
mefracat
) ا . ع . شاذ كونة مانندى خردتر از مفرش كه براحتى گسترند و بر آن نشينند .
مفرشة
(
mofrecat
) و (
mofarrecat
) ص . ع . شجة مفرشة : شكستگى سر كه استخوان كفته گردد بىآنكه ريزريز شود . و كذلك شجة مفرشة .
مفرص
(
mefras
) ا . ع . گازى كه بدان زر و سيم و آهن و جز آن برند .
مفرض
(
mefraz
) ا . ع . آهنى كه بدان رخنه كنند و برند .
مفرضخ
(
mofarzax
) ص . ع .
رجل مفرضخ : مرد سست و ناتوان .
مفرط
(
mofrat
) ص . ع . فراموش كرده و ترك شده و گذاشته شده . و از پيش فرستاده شده . و شتابى شده . ج : مفرطون .
قوله تعالى :
وَ أَنَّهُمْ مُفْرَطُونَ
اى منسيون متركون فى النار او مقدمون معجلون اليها . و غدير مفرط : حوض پر از آب .
مفرط
(
mofret
) ص . ع . آنكه از حد مىگذراند . و آنكه سبقت و مبادرت مىنمايد .
و از حد گذشته .
مفرط
(
mofret
) ص . پ . مأخوذ از تازى - از حد گذشته و بسيار و فراوان .
مفرطح
(
mofartah
) ص . ع .
راس مفرطح : سر پهناور .
مفرطمة
(
mofartamat
) ص . ع .
خفاف مفرطمة : موزهاى پوزهدار .
مفرطون
(
mofratuna
) ع . ج .
مفرط .
مفرع
(
mefra '
) ا . ع . كسى كه باز دارد قوم را از شورش و اصلاح كند ميان آنها . ج . مفارع .
مفرع
(
mofra '
) ص . ع . رجل مفرع الكتف : مرد پهن كتف .
مفرع
(
mofre '
) ا . ع . فرودآيندهء از كوه . و لقيت فلانا فارعا مفرعا :
يكى از ما دو نفر از كوه بالا مىرفتيم و ديگرى فرود مىآمد .
مفرع
(
mofarra '
) ص . ع .