ج . مفتح (
maftah
) و (
meftah
) .
مفاتحة
(
mof tahat
) م . ع .
فاتح مفاتحة : مجامعت كرد . و نيز مفاتحة :
تقاضا كردن .
مفاتكة
(
mof takat
) م . ع .
روباروى و آشكارا جنك كردن . و با هم سخت در افتادن در چيزى مانند خوردن و جز آن . و با يكديگر بكارى در افتادن . و پيوسته داشتن كسى را در كارى . و بيعانه دادن .
مفاتيح
(
maf tih
) ع . ج .
مفتاح .
مفاتيح
(
maf tih
) ص . ع .
ناقة مفاتيح : ماده شتر فربه . ج : مفاتيحات .
مفاتيحات
(
maf tih t
) ع . ج .
مفاتيح . يق : نوق مفاتيحات : ماده شتران فربه .
مفاج
(
mof jj
) ا . ع . پا دور اندازنده و گشادهپا رونده . يق : يمشى مفاجا .
مفاجأة
(
mof ja'at
) م . ع .
فاجا مفاجأة و فجاء . ر . فجاء .
مفاجات
(
mof j t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرك ناگهانى .
مفاجر
(
maf jer
) ع . ج . مفجرة .
مفاجئ
(
mof je '
) ا . ع . شير بيشه
مفاجئ
(
mof je '
) ص . ع .
بناگاه درآيندهء بر كسى .
مفاحشه
(
mof hace
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - به يكديگر فحش دادن و رد و بدل كردن فحش .
مفاحص
(
maf hes
) ع . ج .
مفحص .
مفاحص
(
mof hes
) ص . ع .
عيب و راز همديگر را كاونده .
مفاحصة
(
mof hasat
) م . ع .
عيب و راز همديگر را كاويدن .
مفاخذة
(
mof xazat
) م . ع .
همزانو شدن و نشستن زانو بزانوى ديگرى .
مفاخر
(
maf xer
) ع . ج . مفخرة (
mafxarat
) و (
mafxorat
) و مفخر .
مفاخر
(
mof xer
) ص . ع . فخر كننده .
مفاخرة
(
mof xrat
) م . ع .
فاخر مفاخرة و فخارا . ر . فخار .
مفاخرت
(
mof xarat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - فخريه و تفاخر و اظهار بزرگى و مناقبت در حسب و نسب و جز آن .
مفاخزة
(
mof xazat
) م . ع .
فاخز مفاخزة : تكبر كرد و بزركمنشى نمود .
مفأد
(
mef'ad
) و
مفآد
(
mef ' d
) و
مفأدة
(
mef'adat
) ا . ع . باب زن و آتشكاو . ج : مفائد .
مفاداة
(
mof d t
) . ع . سرخريدن و سربها دادن كسى را .
مفأرة
(
maf'arat
) ص . ع . ارض مفأرة : زمين بسيار موش .
مفارخ
(
maf rex
) ا . ع .
جاهاى چوزه بيرون آوردن مرغ . ج : مفرخ .
مفارزة
(
mof razat
) م . ع .
جدا گرديدن دو شريك از يكديگر .
مفارش
(
maf rec
) ع . ج . مفرش .
و هو كريم المفارش : او داراى زنهاى كريم است .
مفارصة
(
mof rasat
) م . ع .
با همديگر آب را نوبت كردن . فراص مثله .
مفارطة
(
mof ratat
) م . ع .
فارطه مفارطة و فراطا : يافت آن را و رسيد به آن و پيشدستى نمود .
مفارع
(
maf re '
) ع . ج .
مفرع .
مفارق
(
maf req
) ع . ج . مفرق (
mafraq
) و (
mafreq
) .
مفارق
(
maf req
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جدومند و فرق سر و محل جدا كردگى مويهاى سر از هم . و سر دوراهه .
مفارقة
(
mof raqat
) م . ع .
فارق مفارقة و فراقا . ر . فراق .
مفارقت
(
mof raqat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جدايى و مهجورى و دورى و فرور و فرورد .
مفاركة
(
mof rakat
) م . ع .
بر يكديگر دست گذاشتن .
مفارم
(
maf rem
) ا . ع .
داروهاى قابضى كه زنان كس خود را بدان تنك كنند .
مفاز
(
maf z
) ا . ع . فيروزى .
مفازة
(
maf zat
) ا . ع . هزيمت و رهايى و نجات . و مرك و جاى هلاك . و پناه جاى . و دشت بىآب . ج : مفاوز : قوله تعالى :
فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ
اى بمنجاة .
مفازع
(
mof ze '
) ص . ع .
ترسان و بيمناك .
مفازه
(
maf ze
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دشت و بيابان بىآب .
مفاسد
(
maf sed
) ع . ج .
مفسدة .
مفاسد
(
maf sed
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فسادها و مفسدهها .
مفاشغة
(
mof caqat
) م . ع .
بچه ماده شتر را كشتن و بچه ديگرى را در زير آن انداختن و آن را بر وى مهربان كردن . و فاشغ بينهما : ما بين آن دو تا التيام و محبت آورد .
و فوشغ بها ( مجهولا ) : مهربان كرده شد بر آن .