مفخر
(
mafxar
) و
مفخرة
(
mafxarat
) و (
mafxorat
) ا . ع . آنچه بدان بنازند و فخر كنند . ج : مفاخر .
مفخم
(
mofaxxam
) ص . ع .
بزرك داشته شده و تعظيم كرده شده . و پهن و آشكار تلفظ شده .
مفخم
(
mofaxxam
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - داراى جلال و سرافرازى و بزرك و بزرگوار و كلان .
مفخوذ
(
mafxuz
) ص . ع . كسى كه بر ران وى آزارى رسيده باشد .
مفدر
(
mofder
) ص . ع . طعام مفدر : طعامى كه شهوت جماع ببرد .
مفدرة
(
mafdarat
) ص . ع .
طعام مفدرة : طعامى كه شهوت جماع ببرد و قوت باه زايل كند . و مكان مفدرة :
جاى پر از بز كوهى .
مفدرة
(
mafdarat
) و (
mafdorat
) ع . ج . فدر .
مفدغ
(
mefdaq
) ا . ع . ابزار براى شكستن .
مفدغم
(
mofadqam
) ص . ع .
مرد پر گوشت روى .
مفدم
(
mofdam
) ص . ع . ثوب مفدم : جامهء سرخ پر رنك . و صبغ مفدم :
رنك پر رنك . و نيز ثوب مفدم : جامهء سرخى كه پر رنك نباشد .
مفدم
(
mofdam
) و (
mofaddam
) ص . ع . ابريق مفدم : آبدستان سرپوش نهاده . و كذلك ابريق مفدم .
مفدمات
(
mofaddam t
) ع . ج .
مفدمة .
مفدمات
(
mofaddam t
) ا . ع .
آبدستانها و خمهاى در بسته .
مفدمة
(
mofaddamat
) ص . ع .
ثور مفدمة : گاو با تپفوزبند . ج :
مفدمات .
مفدوح
(
mafduh
) ص . ع . گرانبار از وام و دين .
مفذ
(
mofezz
) ص . ع . شاة مفذ : گوسپند يك بچهزاده در يك شكم . و لا يقال ناقة مفذ زيرا شتر در يك شكم بيش از يك بچه نمىآورد .
مفذاذ
(
mefz z
) ص . ع . گوسپندى كه يك بچهزادن در يك شكم عادت وى باشد .
مفر
(
mafar
) و (
mafarr
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - گريزگاه و جاى گريز و راه گريز .
مفر
(
mafar
) و (
maferr
) م .
ع . فرفرا و فرارا و مفرا و مفرا .
ر . فرار .
مفر
(
maferr
) ا . ع . جاى گريز و گريزگاه .
مفر
(
mefarr
) ص . ع . فرس مفر : اسبى كه خوب گريزد و نيكو فرار كند و اسبى كه صلاحيت فرار داشته باشد .
مفراة
(
mofarr t
) ص . ع . جبة مفراة : جبهاى كه در زير وى پوستين دوزند .
مفرات
(
moferr t
) ص . ع .
الايام المفرات : روزهايى كه اخبار را آشكار مىكند .
مفراح
(
mefr h
) ص . ع . نيك شادمان .
مفراد
(
mefr d
) ص . ع . ناقة مفراد : ماده شتر تنها در چراگاه .
مفراش
(
mofr c
) ا . ع . بلغت مراكش : مفرش و جوال مانندى كه در آن بستر و رختخواب مىگذارند .
مفراص
(
mefr s
) ا . ع . گازى كه بدان آهن و سيم و زر را برند .
مفرج
(
mofraj
) ا - ص . ع .
گذاشته و يكسو شده . و كشتهاى كه در دشت دور از آبادى يافت شود . و آنكه اسلام آورده و با كسى موالات نكرده .
مفرج
(
mofrej
) ا . ع . ماكيان با چوزه . و تيرانداز ماهرى كه مهارت وى در تيراندازى تغيير كرده باشد . و بنو مفرج :
نام قبيلهاى از تازيان .
مفرج
(
mofarraj
) ا . ع . شانه و مشط . و كسى كه آرنج وى از بغلش دور باشد .
مفرج
(
mofarraj
) ص . ع . پهن .
و دور . و جدا . و گشاد .
مفرج
(
mofarrej
) ص . ع . كسى كه دور مىكند اندوه را .
مفرجن
(
mofarjan
) ص . ع . اسب قشو كرده شده .
مفرح
(
mofrah
) ا . ع . نيازمند محتاج و مغلوب . و كسى كه نسب وى شناخته نگردد و موالات نكرده باشد . و كشتهاى كه در ميان دوده و يا در دشت دوردست يافت گردد .
مفرح
(
mofreh
) ص . ع . شادمانى آورنده . يق : ما يسرنى بهذا الامر مفرح .
مفرح
(
mofarreh
) ص . ع .
شادمانى آورنده . و داروى مقوى قلب .
مفرح
(
mofarreh
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيزى كه شادمانى آورد و فرح بخشد و خوشحالى دهد . و مفرح قلب : خشنودكنندهء دل .
مفرحات
(
mofarreh t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهايى كه خشنودى آورد و اندوه زدايد .
مفرخ
(
mafrax
) ا . ع . جاى بيرون آوردن چوزه . ج : مفارخ .
مفرخ
(
mofrex
) و (
mofarrex
) ص . ع . مرغ با چوزه .