نهاده . و خوشههاى انگور به روى هم گذاشته شده .
و اديم مغمول : پوست تر نهاده تا پشم ريزد .
و رجل مغمول : مرد گمنام و بيقدر و بيلياقت .
مغموم
(
maqmum
) ص . ع .
اندوهگين . و زكام زده . و هلال مغموم :
هلال در ابر فرو رفته و هلالى كه ابر تنگ گردا گردش هاله زند .
مغموم
(
maqmum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مهموم و اندوهگين و غمناك و هنجاره .
مغمومه
(
moqmume
) ا . پ .
قليهء بادنجان .
مغمومى
(
maqmumi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اندوه و غم و ملامت .
مغمون
(
maqmun
) ص . ع .
نهاده شده زير زمين .
مغمى عليه
(
moqman - 'alayh
) و (
maqmiyyon - 'alayh
) ص . ع . بيهوش .
مغن
(
moqenn
) ص . ع . رودبار بسيار علف .
مغنا
(
maqn
) و (
moqn
) و
مغناة
(
maqn t
) و (
moqn t
) ا . ع .
نايب كافى كسى كه او را بينياز كند . يق : اغنى عنه مغناة فلان و مغناه يعنى نايب كافى او شد فلان و بىنياز كرد او را از آن .
مغناج
(
meqn j
) ص . ع . جارية مغناج : دخترك با كرشمه و ناز .
مغناطيس
(
maqn tis
) و
مغنطيس
(
maqnatis
) ا . پ . مأخوذ از يونانى - سنك آهنربا و مقناطيس .
مغناطيس
(
maqn tis
) و
مغنطيس
(
maqnatis
) و
مغنيطيس
(
maqnitis
) ا . ع . مأخوذ از يونانى - سنك آهنربا .
مغند
(
moqond
) و
مغنده
(
moqonde
) ا . پ . غده و هر گره گندهاى كه بر اندام مردم برميآيد . و گرهى كه در ميان گوشت و گاه در زير پوست مانند اشپل مىباشد . و هر گرهى كه در بدن آدمى بهم رسد خواه بزرك باشد و يا كوچك و با درد و يا بىدرد و دنبل . و هر گره درد دارو برآمدگى سختى كه از شكستگى استخوان پديد آيد . و بازار اسب فروشى . و هر چيز ممزوج . و درهم آميخته .
مغندگى
(
moqandagi
) و (
moqondagi
) ا . پ . برآمدگى و آماس و ورم .
مغنم
(
maqnam
) ا . ع . مالى كه از جنك كفار بدست آيد . و هر چيز كه بيدست رنج بدست آيد . ج : مغانم .
مغنم
(
maqnam
) ا . ع . از اعلام است .
مغنمة
(
maqnamat
) و (
moqannam t
) ص . ع . غنم مغنمة : گوسپندان بسيار .
و كذلك : غنم مغنمة .
مغنود
(
maqnud
) ص . پ .
خفته و خوابيده و مدهوش .
مغنوظ
(
maqnuz
) ص . ع . سخت اندوهگين .
مغنى
(
maqn
) ا . ع . جاى و منزلى كه اهل آن از آن بينياز گردند و از آن كوچ كنند و يا عام است . و جاى با اهل و مردمان و باشندگان . ج : مغانى . و چاره و بد . يق :
ما له عنه مغنى اى بد . و سزاوارى و شايستگى . يق : مكان كذا مغنى من فلان يعنى اين مكان سزاوار و شايسته فلان است .
مغنى
(
maqn
) و (
moqn
) ا .
ع . نايب كافى و بسندگى . يق : اغنى عنه مغنى فلان يعنى نايب كافى او شد فلان و بينياز كرد او را از آن . و كذلك مغنى فلان .
مغنى
(
moqni
) ص . ع . بىنياز كننده .
مغنى
(
moqni
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بينياز و بينياز كننده و كفايت كننده . و غير مغنى : نيازمند و غير مكفى .
مغنى
(
moqanni
) ص . ع .
سراينده و سرود گوينده و غنا كننده .
مغنى
(
moqanni
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مطرب و آوازخوان و چرگروواف .
مغنية
(
moqanniyat
) ص . ع .
مونث مغنى : زن سرود گوينده و غناكننده .
مغنيسا
(
maqnis
) ا . پ .
گلى سياه رنك كه از كوه كاشان آورند و مانند مرقشيشا باشد . و سنگى نرم و سست كه شيشه گران به كار برند .
مغنيه
(
moqanniye
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - زن مطرب و آوازخوان و چرگروواف .
مغو
(
maqv
) م . ع . مغا السنور مغوا ( از باب نصر ) : بانك برآورد گربه .
مغواة
(
meqv t
) ا . ع . جايى كه در آن راه گم شود .
مغواة
(
moqavv t
) ا . ع . مغاكى كه جهة گرفتن جانوران وحشى مىكنند . و جايى كه در آن راه را گم مىكنند . ج : مغويات . المثل :
من حفر مغواة وقع فيها .
مغوار
(
meqv r
) ص . ع . رجل مغوار : مرد سخت غارتگر . ج : مغاوير .
يق : قوم مغاوير .
مغوثة
(
maqusat
) ا . ع . فريادرس .
مغوس
(
moqavvas
) ص . ع .
اشاء مغوس : خرمابن خرد خار دور كرده .
مغوشا
(
moquc
) ا . پ . گروهى از آتشپرستان و مغان .
مغوشك
(
moqucak
) ا . پ .
راهب ترسايان و آتش پرست و مغ .