شير بيشه .
مبيح
(
mobayyeh
) افا . ع .
به پنهانى آگاهنده . و برندهء گوشت و قسمت كنندهء آن .
مبيخ
(
mobix
) افا . ع . خاموش كننده و فرونشانندهء آتش .
مبيد
(
mobid
) افا . ع . خراب كننده و مخرب و تباه كننده . و هلاك كننده .
مبيد
(
mobid
) ا . ع . خداوند تبارك و تعالى .
مبير
(
mobir
) ص . ع . هلاك كننده و خراب كننده و مهلك و منهدم .
مبيژه
(
mabije
) ا . پ . نام دختر افراسياب كه منيژه نيز گويند .
مبيض
(
mabiz
) ا . ع . جايى كه در آن مرغ تخم مىگذارد .
مبيض
(
mobyez
) و (
mobiz
) ص . ع . مردى كه داراى بچگان سپيد باشد .
مبيض
(
mobiz
) ا . ع . گازر و جامهشوى و سپيدكنندهء جامه .
مبيض
(
mobayyez
) ص . ع .
سپيد كرده شده و شسته شده تا آنكه سپيد گردد .
مبيض
(
mobayyez
) ا - ص . ع .
سپيد كننده و گازر و جلا دهنده و زدانيده و زينت دهنده و آراينده . و لباس سپيد پوشيده . و پر كننده . و خالى كننده و تهى نماينده .
مبيض
(
mobyazz
) ص . ع .
سپيد .
مبيضة
(
mobyezat
) و (
mobizat
) ص . ع . زنى كه بچگان سپيد زايد .
مبيضة
(
mobayyezat
) ا . ع .
گروهى از ثنويه از اصحاب مقنع بدان جهت كه جامههاى سپيد پوشيدندى ضد عباسيان كه مسودة باشند .
مبيضه
(
mabize
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آلتى در زنان كه تخمدان نيز گويند .
مبيطر
(
mobayter
) ا . ع . بيطار .
مبيع
(
mabi '
) م . ع . باع بيعا و بيعة و مبيعا ( از باب ضرب ) : خريد و فروخت از اضداد است .
مبيع
(
mabi '
) ا . پ - مأخوذ از تازى - فروشنده .
مبيعى
(
mobi'i
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خريد و فروش .
مبين
(
mobin
) ص . ع . ظاهر و آشكار و آشكار كننده . و آشكار كرده شده .
مبين
(
mobin
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - واضح و روشن و آشكار و هويدا .
و امر مبين : كار واضح و آشكار . و دين مبين : دين حق و راست و درست .
مبين
(
mobin
) و (
mobyen
) ص .
ع . جداكنندهء سر از بدن .
مبين
(
mobayyan
) ام . ع .
بيان كرده شده . و پيدا و آشكار كرده شده .
مبين
(
mobayyen
) افا . ع .
بيان كننده . و پيدا و آشكار كننده .
مبيناد
(
mabin d
) پ . كلمهء دعا يعنى خدا روا نداراد .
مبيوع
(
mabyu '
) ص . ع .
خريده و فروخته .
مبيئ
(
mobi '
) و
مبيئة
(
mobi'at
) ص . ع . سخت و شديد . و مشكل و دشوار .
مپريش
(
mapric
) پ . كلمهء فعل يعنى پريشان مكن و ميفشان .
مت
(
mat
) ا . پ . دوشاب و شيرهء انگور و يا خرما .
مت
(
matt
) ا . ع . از اعلام است .
مت
(
matt
) م . ع . مته متا :
( از باب نصر ) : دراز كشيد آن را . و مت الدلو :
بىچرخ كشيد دول آب را از چاه . و فلان يمت اليك بقرابة : فلان پيوند خويشى مىجويد به تو . و منه الدعاء : امت اليك بلا إله الا انت اى اتوسل اليك بالتوحيد .
متء
(
mat '
) م . ع . متاه بالعصا متأ ( از باب فتح ) : به چوبدستى زد آن را . و متا الحبل : كشيد آن ريسمان را و دراز نمود .
متاأم
(
mot 'am
) ص . ع ثوب متاام : جامهء دوگانه تار و پود بافته .
متاأمة
(
mot 'amat
) م . ع .
تاأم اخاه متاأمة : توأم زائيده شده با برادر خود . و تا أم الثوب : بافت جامه را دوگانه تار و پود .
متاب
(
mat b
) م . ع . تاب توبا و توبة و تابة و تتوبة و متابا . ر . توب .
متأبب
(
mota'abbeb
) ص . ع .
متعجب و داراى آواز خشن .
متابة
(
mot bat
) ا . ع . اقرار و اعتراف به پشيمانى .
متأبت
(
mota'abbet
) ص . ع .
برافروزندهء اخگر .
متأبد
(
mota'abbed
) ص . ع .
وحشى و هولناك . و هراسان و گريزان و آنكه از مؤانست احتراز مىكند و از مردم گريزان است . و منزلى كه خالى از مردم شده و وحوش بدان الفت گرفته باشند . و داندان شدهء از تابش آفتاب .
متأبض
(
mota'abbez
) ص . ع .
آنكه مىبندد با ريسمان بند دست شتر را با بازوى آن . و بسته شدهء به ريسمان اباض .
متأبط
(
mota'abbet
) ص . ع .
آنكه چيزى را در كنار مىگيرد . و آنكه در مىآورد چادر و عباء با جامهء ديگر را از زير دست