تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3041

مساهمون:

ص٣٠٤١

مبلود

(
mablud
) ا . ع . دلشدهء نادان و سبك خرد .

مبلوع

(
mablu '
) ا . م . ع . فرو برده شده و بلع شده .

مبلوغ

(
mabluq
) ص . ع . گرفتار اشكالات و مشقتها .

مبلول

(
mablul
) ص . ع . نمدار و نمناك .

مبلى

(
mobli
) ص . ع . كهنه كننده و پاره كننده . و اتلاف كننده . و آزماينده . و آنكه سعادتمند مىگرداند . و پاك كننده . و آنكه كفايت مىكند و راضى و خشنود مىسازد . و صاف كننده و جلا دهنده .

مبلى

(
moballi
) ا . ع . آنكه لباس مىپوشاند . و كهنه كننده . و پاره كننده . و اتلاف كننده . و آنكه شتر بلية را بر سر قبر صاحبش مىبندد . ر . بلية .

مبليات

(
moballiy t
) ا . ع . زنانى كه بر دور شتر بلية گرد مىآيند و نوحه مىكنند .

مبلية

(
mabliyyat
) ص . ع . ماده شتر بسته شده بر سر گور صاحبش .

مبن

(
mobenn
) ص . ع . مقيم و اقامت كننده . و كناس مبن : جاى باش آهوان كه داراى بوى پشكل بود .

مبنا

(
mabn
) ا . پ - مأخوذ از تازى - بنا و عمارت و بنيان و اساس . و محل بنا .

مبناة

(
mabn t
) و (
mebn t
) ا . ع . نطع و پرده . و جامه‌دان .

مبنت

(
mobannet
) افا . ع . پرسنده و سؤال كننده و سائل .

مبنت

(
mobannet
) ا . ع . شخصى كه هر چه در دل دارد و مىداند مىگويد .

مبنج

(
mobannaj
) ص . ع . بنك خورانيده شده .

مبنج

(
mobannej
) ص . ع . كبك آواز كننده . و آنكه به كسى در طعام بنگ خوراند .

مبندق

(
mobandeq
) ا . ع . تفنگچى .

مبنس

(
mobnes
) ص . ع . گريزنده از شر و بدى .

مبنس

(
mobannes
) ص . ع . آنكه پس مىرود و عقب مىماند .

مبنش

(
mobannec
) ص . ع . سست در كار و كاهل و تنبل .

مبنق

(
mobanneq
) افا . ع . اقامت كنندهء در جاى . و مختصر كننده . و آرايندهء سخن و بربافندهء دروغ و آرايش كنندهء آن . و مجروح كنندهء پشت كسى را بتازيانه . و آنكه چيزى را به گردن كسى اندازد و بر عهدهء وى كند . و آنكه براى پيراهن خشتك سازد . و آنكه تركش را فراخ‌دهن و تنك دنباله سازد .

مبنك

(
mobannek
) افا . ع . خبردهندهء از راز و سر نهانى قبيله و طايفه .

مبنن

(
mobannen
) افا . ع . آنكه گوسپند را جهة فربه كردن مىبندد .

مبنور

(
mabnur
) ا . ع . مرد آزموده كار .

مبنى

(
mabn
) و (
mabni
) ا . ع . محل بنا .

مبنى

(
mobni
) افا . ع . آنكه حكم بر بنا مىكند و يا سبب بنا كردن مىگردد . و فربه كننده .

مبنى

(
mobni
) ا . پ - مأخوذ از تازى - بنا گذارنده . و مبنى فساد : ياغى و طاغى و مفسد و اهل فتنه و فساد .

مبنى

(
mobanni
) افا . ع . آنكه بچالاكى و خوبى خانه بنا مىكند و بر مىآورد . و بناكننده و بنا .

مبنى

(
mabniyy
) ص . ع . بنا شده . و باصطلاح نحو كلمه‌اى كه اعراب ندارد و اعراب در آن داخل نشود .

مبنية

(
mabniyyat
) ص . ع . مؤنث مبنى .

مبوأ

(
mobavva '
) ا . ع . مقام و مسكن و محل اقامت كردن .

مبوب

(
mobavvab
) و

مبوبة

(
mobavvabat
) ص . ع . باب باب كرده شده . يق : ابواب مبوبة .

مبور

(
mebvar
) ص ع . فحل مبور : فحل نيك شناسندهء ماده شتر را كه باردار است و يا نيست .

مبوش

(
mobavvec
) ص . ع . درهم آميخته شده و مخلوط شده .

مبوق

(
mobavvaq
) ا . ع . كلام باطل و بيهوده .

مبول

(
mebval
) ا . ع . ظرفى كه در آن بول مىگيرند . و گلدان .

مبول

(
mobvel
) ص . ع . مدر و بول آورنده .

مبول

(
mobavvel
) ص . ع . هر چيز كه تحريك بول كند و مدر .

مبولة

(
mabvalat
) ص . ع . هر چيز كه سبب كميز و بول گردد . يق : الشراب مبولة .

مبولة

(
mebvalat
) ا . ع . كميزدان و بول‌دان و گلدان و مبول .

مبهاج

(
mebh j
) ص . ع . مرد و يا زن نيكو و خوب . و سنام مبهاج : كوهان فربه .

مبهت

(
mobahhet
) افا . ع . حيران كننده و آشفته كننده و مشوش كننده .

مبهج

(
mobhej
) افا . ع . شاد و مسروركننده . و زمينى كه گياههاى زيبا آورد .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3041 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )