تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3410

مساهمون:

ص٣٤١٠
پس آينده از هر چيزى و آنكه درنگى مىكند و عقب مىاندازد و ديرى مىكند .

معقبات

(
mo'aqqeb t
) ا . ع . فرشتگان شب و روز كه يك گروه پس از گروه ديگر آيد . و تسبيح كه پس يكديگر برآيد . و شتران سپس يكديگر ايستاده بر حوض تا بنوبت آب خورند .

معقة

(
ma'aqqat
) م . ع . عق عقوقا و معقة . ر . عقوق .

معقد

(
ma'qad
) ا . ع . جاى بستن گره .

معقد

(
ma'qed
) ا . ع . جايى كه گره بسته شده است . و نوعى از چادر و بالاپوش . ج : معاقد . و هو منى معقد الازار : منزلت او به من نزديك است .

معقد

(
mo'aqqad
) ص . ع . گره‌دار و گره بسته .

معقد

(
mo'aqqad
) ا . ع . سخن پوشيده و دور و غامض .

معقد

(
mo'aqqed
) ا . ع . جادوگر و فريبنده و ساحر .

معقدة

(
mo'aqqadat
) ص . ع . خيوط معقدة : رشته گره بسته . و يمين معقدة : سوگندى كه بر فعل مستقبل كرده باشند .

معقر

(
ma'qar
) ا . ع . نام رودبارى در يمن .

معقر

(
meqar
) ص . ع . رجل معقر : مردى كه خسته گرداند شتر را از مانده كردن .

معقر

(
me'qar
) و (
mo'qer
) ص . ع . سرج معقر : زينى كه ستور را پشت ريش كند . و كذلك : سرج معقر .

معقر

(
mo'qer
) ص . ع . مرد داراى بسيار آب و زمين و عقار .

معقرب

(
mo'aqrab
) ص . ع . كج و خميده . و صدغ معقرب : موى پيچه . و انه لمعقرب الخلق : او درشت و گرد اندام و تواناست و مدد گارى است قوى .

معقرب

(
mo'aqreb
) و

معقربة

(
mo'aqrebat
) ص . ع . كژدم‌ناك . يق : مكان معقرب و ارض معقربة .

معقرة

(
ma'qarat
) ص . ع . ارض معقرة : زمين بسيار كژدم .

معقص

(
me'qas
) ا . ع . تير كج . و تير پيكان شكسته كه دنبالش در آن مانده باشد و آن را برآورده و درست كرده بجاى خودش نصب كنند .

معقف

(
mo'aqqaf
) ص . ع . كج و خميده .

معقل

(
ma'qel
) ا . ع . پناه‌جاى . ج : معاقل . و از اعلام است .

معقلة

(
ma'qolat
) ا . ع . ديت . يق : لنا عند فلان ضمد من معقلة : يعنى از براى مادر نزد فلان باقى مانده‌اى از ديت است كه بر و مىباشد . و نيز معقلة : تاوان . يق : دمه معقلة على قومه . ج : معاقل . و يق : هم على معاقلهم الاولى اى الديات التى كانت فى الجاهلية او على مراتب ابائهم و حالاتهم . و نيز معقلة : نام زمينى سدرناك در دهناء .

معقلة

(
mo'qalat
) ص . ع . خون ديت گرفته شده .

معقم

(
ma'qem
) ا . ع . هر يك از مهره‌هاى پشت از بند گردن تا بن دنب و پيوند . ج : معاقم . و نيز معقم : گروگاه .

معقود

(
ma'qud
) ص . ع . بسته و بند كرده و گره كرده . و ثابت و برقرار و استوار . و طاق عمارت بنا كرده شده . و عهد و ميثاق بسته شده . و معقود اللسان : بسته زبان . و بناء معقود : خانه كه در آن عقدهايى باشد كه بسته مىشوند مانند درها و جز آن .

معقود

(
ma'qud
) ا . ع . ما له معقود : نيست مرو را راى ثابت و استوارى .

معقودة

(
ma'qudat
) ص . ع . ناقة معقودة القرا : ماده شتر استوار پشت .

معقوده

(
ma'qude
) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - زن در عقد نكاح آورده شده و عقد بسته شده .

معقور

(
ma'qur
) ص . ع . خسته و مجروح و پىزده .

معقوف

(
ma'quf
) و

معقوفة

(
ma'qufat
) ص . ع . شيخ معقوف : پير پشت دو تا از پيرى . و شاة معقوفة الرجل : گوسپند خميده پاى از بيمارى عقاف .

معقول

(
ma'qul
) ص . ع . فهميده و دريافت شده . و كشته ديت داده شده . و نيز معقول : لقب ركنى از اركان شعر كه خامس متحرك آن افتاده باشد .

معقول

(
ma'qul
) م . ع . عقل عقلا و معقولا . ر . عقل .

معقول

(
ma'qul
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - پسنديده عقل و قابل دريافت و محتمل و ممكن و شايسته ادراك و لايق و پسنديده . و مراد و مقصود و منظور نظر . و خردمند و عاقل و با ادب و باريك‌بين و با فراست .

معقولات

(
ma'qul t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سخنهاى پسنديدهء عقل و قابل دريافت و هر چيز شايسته ادراك و دريافت .

معقولى

(
ma'quli
) و

معقوليت

(
ma'quliyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - شايستگى و لياقت .

معقوم

(
ma'qum
) ص . ع . پيوند