مرد سخت خصومت كه بهر حجتى در آويزد .
يق : رجل معلاق و رجل ذو معلاق .
معلاقان
(
me'l q ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دو دوال دول و مانند آن كه بدان آن را آويزند .
معلب
(
mo'allab
) ص . ع . شترى كه داراى نشان علاب در گردن باشد .
معلب
(
mo'alleb
) ا . ع . سازنده علبة .
معلبة
(
mo'lebat
) و (
mo'allabat
) ص . ع . ماده شترى كه در گردن وى نشان علاب باشد .
معلس
(
mo'allas
) ص . ع . مرد مجرب .
معلسة
(
mo'allasat
) ص . ع .
ناقة معلسة : ماده شتر مانا بشتر نر .
معلسط
(
mo'alsat
) ص . ع .
كلام معلسط : گفتار بىنظام .
معلط
(
ma'lat
) ا . ع . جاى داغ بر گردن شتر .
معلط
(
mo'allat
) ص . ع . تنومند و زوردار و توانا و استوار . و ناپاك و پليد و بدكار .
معلف
(
ma'laf
) ا . ع . ستارگان خرد كه بطور دايره و يا پراكنده واقع شدهاند .
. ج : معالف .
معلف
(
ma'laf
) و (
me'laf
) ا . ع . علف . و علفدان ستور از چوب و جز آن .
معلف
(
me'laf
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آخور اسب و هر چيزى كه در آن باسب علف دهند .
معلف
(
mo'allaf
) و
معلفة
(
mo'allafat
) ص . ع . فربه . و شاة معلفة : گوسپند فربه .
معلق
(
ma'laq
) ا . ع . سوسمار خرد . و محل آويختگى . ج : معالق .
معلق
(
me'laq
) ا . ع . صطل شير دوشه خرد . ج : معالق .
معلق
(
mo'allaq
) ص . ع . آويخته و در بند كرده و هر چيز آويخته شده .
معلق
(
mo'allaq
) ا . ع . راه . و چوبى كه چرخ چاه را بدان آويزند . و چرخ چاه . و دول بزرك . و طناب دول . و تير چرخ دول . و طناب آويخته در بكره . و خواست . و دوستى .
معلق
(
mo'allaq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آويخته و فروهشته و آويزان و آونگان . و معلق زدن : خود را از زمين بلند كردن و در هوا چرخ خوردن و سپس به زمين آمدن . و معلق شدن : آويزان شدن .
معلقات
(
mo'allaq t
) ا . ع .
سبعهء معلقه يعنى هفت قصيدهاى كه در خانه كعبه آويزان كرده بودند .
معلقة
(
ma'loqat
) ا . ع . تاوان و ديت آدمكشى .
معلقة
(
ma'laqat
) ا . ع . رجل ذو معلقة : مرد در آويزنده در هر چه كه پيش آيد .
معلقة
(
mo'allaqat
) ص . ع .
امراة معلقة : زنى كه نه داراى شوهر باشد و نه طلاق داده شده باشد يعنى شوى وى گمشده .
قوله تعالى :
فَتَذَرُوها كَالْمُعَلَّقَةِ
.
معلقزن
(
mo'allaq - zan
) ا - ص . پ . آنكه معلق مىزند و چرخ مىزند و رقاص و بازيگر و مردم لوند و بىآبرو و حيز و آنكه بسيار شتاب نماز مىخواند .
معلقه
(
mo'allaqe
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آويخته و آويزان .
معلقى
(
mo'allaqi
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - چرخى . و كبوتر معلقى :
كبوترى كه در هوا چرخ مىزند .
معلكس
(
mo'alkes
) ا . ع . گياه خشك بسيار و فراهم آمده . و ريك توده . برهم نشسته . و موى گنده انبوه سخت سياه و متردد .
معلكم
(
mo'alkam
) ا . ع . استوار اندام از شتر و جز آن .
معلل
(
mo'allal
) ص . ع . مأخوذ از تازى - داراى علت و سبب . و معلل بغرض : چيزى كه در آن غرض شخصى باشد .
معلل
(
mo'allel
) ا - ص . ع .
آنكه ببهانهاى باجگير را رفع كند . و آنكه باربار آب خورد . و آنكه بار بار ميوه چيند . و روز ششم از ايام عجوز .
معلم
(
ma'lam
) ا . ع . نشان و علامتى كه به راه نهند . و زمين هموار برابر كه در آن جز نشان راه چيزى نباشد . ج : معالم .
و معلم الشئ : جاى گمان بردن چيزى كه در آنجا باشد . و آنچه بدان بر چيزى استدلال نمايند .
معلم
(
mo'lam
) ا . ع . موضع تعليم .
معلم
(
mo'lam
) ص . ع . هر چيزى كه ممتاز باشد و شناخته شود از نشان و علامت مخصوصى . و نيز معلم : آگاه كرده شده .
معلم
(
mo'lem
) ص . ع . آنكه نشان مىكند جامه را بنشان مخصوصى . و مشهور در مردانگى و دليرى در كارزار .
معلم
(
mo'allam
) ص . ع .
آموخته شده و تعليم شده و پند داده شده و تربيت شده خواه انسان باشد و يا اسب و يا سك شكارى و يا مرغ شكارى .
معلم
(
mo'allam
) ا . ع . موضع