باشد . ج : مشق .
مشقأة
(
mecqa'at
) ا . ع . شانه و ميل سرخار .
مشقة
(
macqat
) ا . ع . نشان ريسمان در پاى ستور . و دورى و گشادگى ميان قوائم ستور سم شكافته . و خراشيدگى سخت .
مشقة
(
mecqat
) ا . ع . آنچه از موى و كتان و جز آن از شانه كردن افتد .
و جامهء كهنه و پاره از پنبه . ج : مشق .
مشقة
(
mocqat
) ا . ع . سوزشى كه از سائيده شدن جامهء نو در بدن عارض گردد .
و بهم سائيدگى شكم رانها .
مشقة
(
macaqqat
) ا . ع . سختى و دشوارى . ج : مشاق .
مشقة
(
macaqqat
) م . ع . شق شقا و مشقة . ر . شق .
مشقت
(
macaqqat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زحمت و مرارت و محنت . و كفا (
kaf
) و (
kef
) . و رنج و آزار . و جهد و كوشش . و درد و اندوه . و آسيب . و نكبت و مصيبت . و سختى .
و بدبختى . و مشقت شديد : سختى و زحمت بسيار . و مشقت كشيدن : رنج و آزار كشيدن . و صدمه خوردن و زحمت كشيدن .
و با مشقت : با رنج و زحمت . و بلا مشقت :
بىزحمت .
مشقر
(
mocaqqar
) ا . ع . خيك چرمين . و پنگان . و نام قلعهاى .
مشقص
(
mecq s
) ا . ع . پيكان پهن . و تير پيكان پهندار . و پيكان دراز . و تير پيكان درازدار كه بدان وحوش را شكار كنند .
مشقص
(
mocaqqes
) ا . ع . قصاب .
مشقق
(
mocaqqaq
) ص . ع . شكافته و چاك زده و دريده .
مشقوح
(
macquh
) ص . ع .
مردود و ملعون .
مشقوق
(
macquq
) ص . ع .
دريده و چاك زده و شكافته .
مشقوليه
(
macqulie
) ا . پ . نام مادر زن وامق .
مشقى
(
macqi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بمشق .
مشقى
(
mecq
) ا . ع . شانه .
مشك
(
mack
) ا . پ . پوست گوسپند كه درست و بدون شكافتن از وسط كنده باشند خواه آن را دباغى كرده و يا نكرده باشند و در آن ماست و دوغ و آب و جز آن ريزند . و مشك چرمى : فرج زن .
مشك
(
meck
) و (
mock
) ا .
پ . مادهاى سياه و بسيار معطر كه محتوى در يك قسم كيسه است در زير شكم يك نوع حيوانى شبيه به آهو كه آن را آهوى مشك گويند . و مشك اذفر : بهترين اقسام مشك . و مشك تاتارى : مشكى كه از تاتارستان مىآورند . و مشك تبت : مشكى كه از تبت مىآورند . و مشك زمين و يا مشك زمينى : سعد . و مشك نافه : مشك خالص بىغش . و مشك بستن : دستها را در پس گردن بستن .
مشك
(
macakk
) ا . ع . محل اتصال و پيوستگى .
مشكاة
(
meck t
) ا . ع . سوراخ ناگذاره كه چراغ در وى نهند .
مشكات
(
meck t
) ا . پ . مأخوذ از مشكوة تازى و بمعنى آن .
مشكار
(
meck r
) ص . ع . ناقة مشكار : ماده شتر بسيار شير .
مشكبار
(
mock - b r
) ص . پ . هر چيزى كه مشك از آن مىبارد و پراكنده مىگردد .
و زلف معشوق .
مشكبو
(
mock - bu
) و
مشكبوى
(
mock - buy
) در هر دو واو مجهول ص . پ .
هر چيز معطر و خوشبوى .
مشك بيد
(
mock - bid
) ا . پ .
بيد مشك . و عود .
مشكدانه
(
mock - d ne
) و (
meck -
) (
d ne
) ا . پ . دانهاى خوشبوى كه سوراخ كرده برشته كشند . و نام لحن بيست و دويم از سى لحن باربد .
مشكدر
(
mack - dar
) ا . پ .
جانوركى كه مشك آب را سوراخ كرده پاره مىكند .
مشكدم
(
mock - dam
) ا . پ . مرغى سياه رنك در نهايت خوشآوازى .
مشكدوز
(
mack - duz
) واو مجهول ا . پ . كسى كه خيك و مشك مىدوزد .
مشكر
(
macekar
) پ . كلمهء نهى يعنى شكار مكن .
مشكر
(
mocker
) ص . ع . پستان پر از شير .
مشكرة
(
mackarat
) و (
mocke -
) (
rat
) ص . ع . عشب مشكرة : گياهى كه سبب مىشود افزونى شير را . و كذلك : عشب مشكرة .
مشكرة
(
mockerat
) ص . ع .
عشب مشكرة : گياه شيرى .
مشك رنگ
(
mock - rang
) ص .
ع . سياه و برنك مشك .
مشكسا
(
mock - s
) ص . پ .
مانند مشك .
مشكسار
(
mock - s r
) و
مشكساره
(
mock - s re
) ص . پ . جاى خوشبوى شدهء از بوى مشك .
مشك سارا
(
mock - s r
) ا . پ .
مشك نفيس و اعلا .
مشكسنج
(
mock - sanj
) و
مشك سود
(
mock - sud
) ص . پ .