مشعبذ
(
moca'bez
) ص . ع . مرد شعبدهباز .
مشعة
(
mec'at
) ا . ع . پارهاى از پنبهء غاز كرده .
مشعث
(
moca''as
) ا . ع . باصطلاح عروض يكى از دو متحرك وتد را گويند كه افگنده شده باشد .
مشعر
(
mac'ar
) ا . ع . درخت در زمين نرم كه مردم در سايهء آن در گرما و سرما فرود آيند و پناه جويند . و آنجاى كه در وى مربانى كنند . و معظم مناسك . و حاسه . ج :
مشاعر .
مشعر
(
mac'ar
) و (
mec'ar
) ا .
ع . مشعر الحرام : نام مزدلفة است كه امروز آبادان و داراى خانهها است . و مشعر :
بكسر ميم لغتى است در آن .
مشعر
(
mac'ar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حاسه .
مشعر
(
moc'er
) ص . ع . آنكه خبر مىدهد و آگاه مىكند . و موىدار .
مشعر
(
moc'er
) م ف - پ . مأخوذ از تازى - خبر دهنده و آگاهكننده . و اشعار نماينده . و مشعر كردن : آگاه كردن و خبر دادن .
مشعرانى
(
moc'ar niyy
) ص .
ع . موىدار .
مشعرة
(
mac'arat
) ا . ع . جماعت شعراء و اجتماع شاعرها .
مشعشع
(
moca'ca '
) م ص . ع .
شراب آب آميخته . و سايهء پراكندهء تك .
مشعل
(
mac'al
) ا . ع . قنديل . و پليته . ج : مشاعل .
مشعل
(
mac'al
) ا . پ . مأخوذ از تازى - قنديل بزرك مشبك و پايهدار كه شبها در جلو پادشاهان و امرا كشند و نيز در عروسكشى پيشاپيش عروس كشند .
مشعل
(
mec'al
) ا . ع . پالونه . و خنوز از چرم كه در وى نبيذ كنند . ج : مشاعل .
مشعل
(
moc'al
) ص . ع . افروخته شده .
مشعل
(
moc'el
) ص . ع . آتشافروز و آنكه آتش مىافروزد . و سوزان . و هر چيز پراكنده بهر جهتى . و جراد مشعل : ملخهاى متفرق و پراكنده . يق : جاءوا كالجراد المشعل . و قولهم : جاء فلان كالحريق المشعل : آمد فلان مانند آتش سوزان .
مشعلة
(
mac'alat
) ا . ع . جايى كه در آن قنديل و يا آتش باشد . ج : مشاعل .
مشعلة
(
moc'elat
) ص . ع .
كتيبة مشعلة : سواران پراكنده و متفرق .
مشعلچى
(
mac'al - ci
) ا . پ .
كسى كه مشعل برميدارد .
مشعلفروز
(
mac'al - feruz
) واو مجهول . ص . پ . افروزندهء مشعل .
مشعلكشان
(
mac'al - koc n
) ا .
پ . كافران و ملحدان .
مشعله
(
mac'ale
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فانوس . و قنديل و مشعل . و مشعلهء خاورى و يا مشعلهء روز و يا مشعلهء صبح : آفتاب عالمتاب . و مشعلهء گيتى فروز : آفتاب عالمتاب . و از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله مىباشد .
مشعلهدار
(
mac'ale - d r
) ا .
پ . آنكه مشعل برميدارد و مشعلچى .
مشعنب
(
moca'nab
) و (
moca ' -
) (
neb
) ص . ع . كبش مشعنب القرن :
گوسپندى كه شاخ آن راست برآمده سپس بجانب گوش پيچ خورده باشد . و كذلك :
مشعنب القرن .
مشعوذ
(
moca'vaz
) ص . ع . سحر كرده شده و افسون زده .
مشعوذ
(
moca'vez
) ص . ع .
شعبدهباز و افسونگر .
مشعور
(
mac'ur
) و
مشعوراء
(
mac'ura ' ?
) و
مشعورة
(
mac'urat
) م . ع . شعر شعرا و مشعورا و مشعوراء و مشعورة . ر . شعر .
مشعوف
(
mac'uf
) ص . ع . ديوانه و شيفتهء دل رفته از جنون و بيم و مانند آن .
مشعوف
(
mac'uf
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - خوشحال و خوشدل و شيفته دل .
مشعون
(
mac'un
) ص . ع . شعر مشعون : موى پراكنده و ژوليده . و مجنون مشعون : از اتباع است .
مشغ
(
macq
) م . ع . نوعى از خوردن همچون خوردن خيار و جز آن . و زدن و عيبناك ساختن . و الفعل من نصر او فتح .
مشغ
(
mecq
) ا . ع . گلى (
gel
) سرخ كه با ان رنك مىكنند .
مشغب
(
mecqab
) ص . ع . مرد فتنهانگيز .
مشغب
(
mocaqqeb
) ص . ع . مرد بسيار فتنهانگيز .
مشغة
(
macqat
) ص . ع . پارهاى از جامه و يا از چادر كهنه . و قطعهاى از گل (
gel
) گرد كرده كه بر آن خار نشانند و پس از خشك شدن كتان را با آن شانه كنند .
مشغزب
(
mocaqzeb
) ص . ع .
كشتىگيرى كه به بند شغزببة حريف را بر زمين مىزند .
مشغل
(
mocqal
) ص . ع . كاردار و مشغول در كار .
مشغل
(
mocqel
) ص . ع . كسى كه در كار دارد خود را .
مشغلة
(
macqalat
) ا . ع . كار و