مشما
(
mocamm
) ص . پ . ماخوذ از تازى - مشمع و پارچهء اندوده شدهء از موم .
و موم جامه .
مشمال
(
mecm l
) ا . ع . لحاف .
مشمت
(
mocammat
) ص . ع .
ملك مشمت : پادشاه سلام و تحيت كرده شده .
مشمت
(
mocammet
) ص . ع .
كسى كه دعاى خير مىكند و تهنيت و مباركباد مىگويد .
مشمخر
(
mocamxerr
) ا . ع . كوه بلند .
مشمذ
(
mecmaz
) ا . ع . دستارسر .
مشمر
(
mocammer
) ا . ع .
مردرساى آزموده كار و مجرب .
مشمرج
(
mocamraj
) ا . ع . نيكو پرورش يافته . و لقب مردى .
مشمرق
(
mocamraq
) ص . ع .
ثوب مشمرق : جامهء پاره پاره .
مشمس
(
mocammas
) ص . ع .
در آفتاب گذارده شده .
مشمش
(
macmac
) و (
mec -
) (
mec
) ا . ع . زردآلو و يا آلو .
مشمشا
(
macmac
) ا . پ . بلغت زند : نوعى از زردآلو و قيسى .
مشمشة
(
macmacat
) ا . ع . سبكى و شتابى .
مشمشة
(
macmacat
) م . ع .
خيسانيدن دارو در آب .
مشمشة
(
macmacat
) و (
mecmecat
) ا . ع . يك دانه زردالو .
مشمع
(
mocamma '
) ص . ع .
مومى . و انداخته شدهء در موم گداخته . و اندود شدهء با موم .
مشمعة
(
macma'at
) م . ع . شمع شمعا و شموعا و مشمعة . ر . شمع .
مشمعة
(
mecma'at
) ا . ع . شمعدان .
ج : مشامع .
مشمعل
(
mocma'ell
) ص . ع .
مطلع بر چيزى .
مشمعل
(
mocma'ell
) ا . ع . ماده شتر شادمان و تيزرو . و مرد سبك و چالاك و زيرك و رساى در امور و خوش طبع . و مرد دراز بالا . و شير ترش . و نام كسى .
مشمعلة
(
mocma'ellat
) ص . ع .
غارة مشمعلة : غارت از هر جانب .
مشمعلة
(
mocma'ellat
) ا . ع .
ماده شتر دراز شتابرو .
مشمل
(
mecmal
) ا . ع . شمشير كوتاهى كه بجامه آن را بپوشند .
مشمل
(
mecmal
) و
مشملة
(
mec -
) (
malat
) ا . ع . نوعى از چادر كه بر خود پيچند .
مشموط
(
macmut
) ص . ع . درآميخته .
مشموع
(
macmu '
) ص . ع .
مسك مشموع : مشك عنبر آميخته .
مشمول
(
macmul
) ا . ع . مرد خشنود و خوشخوى .
مشمول
(
macmul
) ص . ع .
غدير مشمول : غديرى كه باد شمال بر آن وزيده و سرد شده باشد . و نيز كسى كه باد شمال به آن رسيده باشد . ج : مشمولون . يق : قوم مشمولون . و نيز مشمول : عام و از همه سو فرا گرفته شده و احاطه كرده شده .
مشمول
(
macmul
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - عام به همه . و از هر سو فرا گرفته شده و احاطه شده .
مشمولة
(
macmulat
) ا . ع .
شراب سرد . و شراب شمال وزيده .
مشمولة
(
macmulat
) ص . ع .
نار مشمولة : آتشى كه باد شمال بر آن وزد .
مشمولون
(
macmuluna
) ع .
ج . مشمول .
مشموم
(
macmum
) ص . ع .
بوئيده شده .
مشموم
(
macmum
) ا . ع . مشك .
مشموم
(
macmum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيز بوئيده شده .
مشمئز
(
mocma'ezz
) ص . ع .
متنفر و رمنده . و ناخوش دارنده . و ترسان .
مشن
(
macn
) م . ع . نوعى از زدن تازيانه . يق : مشنه مشنأ ( از باب نصر ) . و مشن وجهه : خراشيد روى آن را : و مشن جاريته : گائيد كنيزك خود را . و مشن يده : ماليد دست خود را به چيزى درشت . و مشن فلانا بالسيف : بشمشير زد فلان را بهطورىكه پوست برآمد . و مشن ما فى الضرع : دوشيد آنچه در پستان بود .
و امتشن منه ما مشن لك بصيغهء امر يعنى بگير از او هر چه بيابى . و نيز مشن : دادن .
مشنأ
(
macna '
) ص . ع . رجل مشنأ : مرد زشت روى اگر چه دوست باشد .
واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . و نيز كسى كه مردم را دشمن دارد و يا مردم ويرا دشمن دارند .
مشنأ
(
macna '
) م . ع . شنأ شنأ و مشنا و مشنأة و مشنأة . ر .
شنء (
can '
) و (
cen '
) و (
con '
) .
مشناء
(
mecn '
) ص . ع . زشترو .
و آنكه مردم او را دشمن دارند و يا آنكه او مردم را دشمن دارد .
مشنأة
(
macna'at
) و (
mecno'at
) م . ع . شنأ شنا و مشنأة و مشنأة . ر .
شنء (
can '
) و (
cen '
) و (
con '
) .
مشنة
(
macn t
) پوست رفتگى از اندام بواسطهء زدن . و اصابته مشنة : جراحتى بران وارد آمد كه پهن بود و گودى نداشت .
مشنج
(
mecanj
) ا . پ . مگس سبز رنك كه بر گوشت نشيند .