تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3346

مساهمون:

ص٣٣٤٦
كردن و شبهه كردن .

مشكول

(
mackul
) ا . پ . خيكچه و مشكيچه و مشك كوچك .

مشكول

(
mackul
) ص . ع . فرس مشكول : اسبى كه داراى شكال يعنى پايبند باشد .

مشكول

(
mackul
) ا . ع . به اصطلاح عروض هر ركنى كه حرف دويم و حرف هفتم آن را افگنده باشند مانند مستفعلن و متفعل و فاعلاتن و فعلات .

مشكوله

(
mackule
) ا . پ . خيكچهء آب .

مشكوله

(
meckule
) و (
moc -
) (
kule
) ا . پ . قدوى اندك از مشك .

مشكوى

(
mockuy
) و

مشكويه

(
mockuye
) در هر دو واو مجهول ا . پ . بتخانه و بتكده . و حرمخانهء پادشاهان . و بساط پربها و خوشبوى كه به روى تخت پادشاهى مىگسترانند . و نام نوائى از موسيقى .

مشكوئى

(
macku'i
) واو مجهول ا . پ . نام نوائى از موسيقى .

مشكى

(
mecki
) و (
mocki
) ص . پ . سرخ تيره و مايل بسياهى .

مشكى

(
mocki
) ص . ع . تسلى دهنده و خاموش كنندهء زارى و فغان را .

مشكى

(
mackiyy
) ص . ع . گله كرده شده .

مشكيجه

(
meckije
) ا . پ . نام گلى پرپر و سفيد خوشبوى شبيه به گل سرخ و آن را نسرين و مشكين وفادار نيز گويند .

مشكيچه

(
mackice
) ا . پ . مشك خرد و كوچك .

مشكيدن

(
mockidan
) ف م . پ . جائيدن و ناليدن و شكايت كردن .

مشكيزه

(
mackize
) ا . پ . مشكيچه و مشك كوچك .

مشكين

(
meckin
) و (
mockin
) ص . پ . مشك‌آلود و سياه و تيره . و مشكين وفادار : گل نسرين و مشكيچه .

مشكين‌پرند

(
meckin - parand
) ص . پ . شب و يا ابر سياه . و ناله و زارى بد و زشت .

مشكين‌جو

(
mockin - jav
) و

مشكين‌چاه

(
mockin - c h
) و

مشكين چه

(
mockin - cah
) ا . پ . خالى كه در رخ معشوق باشد .

مشكين حلقه

(
mockin - halqe
) ا . پ . گيسوى سياه .

مشكين ختام

(
mockin - xet m
) ص . پ . شرابى كه در آخر بوى مشك كند .

مشكين خط

(
mockin - xat
) ا . پ . خط سياهى كه تازه در رخ معشوق دميده باشد .

مشكين سرشت

(
mockin - serect
) ص . پ . هر چيزى كه داراى طبيعت مشك بود و بوى مشك كند .

مشكين سنان

(
mockin - sen n
) ا . پ . مژگان معشوق .

مشكين‌عذار

(
mockin - ez r
) ص . پ . معشوقى كه در رخ وى خال سياه باشد .

مشكين فام

(
mockin - f m
) ص . پ . سياه رنك .

مشكينك

(
mockinak
) ا . پ . نوعى از حلوا .

مشكين كلاه

(
mockin - kol h
) و

مشكين كله

(
mockin - kolah
) ا . پ . گيسوى معشوق و زلف و كاكل .

مشكين كلاه

(
mockin - kol h
) و

مشكين كله

(
mockin - kolah
) ص . پ . معشوق كلاه سياه .

مشكين كمند

(
mockin - kamand
) ص پ . زلف سياه مانند مشك .

مشكين مثال

(
mockin - mes l
) ص . پ . شبيه بمشك و مشك مانند .

مشكين‌مهره

(
mockin - mohre
) ا . پ . كرهء زمين .

مشگ

(
macg
) ا . پ . مشك .

مشگ

(
mecg
) ا . پ . مشك (
meck
) و (
mock
) .

مشل

(
macl
) م . ع . مشل مشلا ( از باب نصر ) : كم دوشيد .

مشل

(
mecall
) ص . ج . حمار مشل : خر بسيار راننده . و رجل مشل : مرد سبك در حاجت . و نيكو صحبت خوشذات .

مشلح

(
moc llah
) ص . ع . برهنه كرده شده .

مشلح

(
mocallah
) ا . ع . جامه‌كن حمام يعنى آنجاى از حمام كه جامه از بر مىكنند .

مشلح

(
mocalleh
) ص . ع . برهنه كننده .

مشلشل

(
mocalcal
) ص . ع . چكاننده .

مشلل

(
mocallal
) ا . ع . نام كوهى .

مشلل

(
mocallel
) ص . ع . خر بسيار مايل بماده .

مشلوز

(
meccalavz
) ا . پ . قسمى از زردالوى شيرين و نفيس .

مشلول

(
maclul
) ص . ع . دست خوشيده . و خشك شده .

مشلى

(
mocall
) ص . ع . نحيف و لاغر .

مشليق

(
mecliq
) ا . ع . كسى كه در وقت خنده دهن را بسيار وا مىكند .

مشم

(
mocemm
) ص . ع . متنفر و بيزار .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3346 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )