تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3337

مساهمون:

ص٣٣٣٧

مشتهر

(
moctaher
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مشهور و معروف .

مشتهى

(
moctah
) ص . ع . خواسته و مرغوب .

مشتهى

(
moctahi
) ص . ع . آنكه مىخواهد چيزى را و آرزوى آن مىكند . و آنكه دوست مىدارد چيزى را .

مشتهيات

(
moctahiy t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى خواسته شده و آرزو كرده شده و مرغوب . و مشتهيات نفسانيه : آرزوهاى نفس .

مشتى

(
macti
) ا . پ . جوان امرد گنده و هنگفت .

مشتى

(
mocti
) ا . پ . جامه‌اى كه پارچهء آن لطيف و نازك باشد . و پارچهء نازك لطيف پنبئين و يا ابريشمين . و دسته و معدودى چند و يا گروهى اندك . و مشتى آتشى : مردمان ظالم و ستمگر . و آتش‌پرستان . و ديوان . و مشتى خاك : گروه اندك از مردمان و دنيا . و مشتى زياد : گروه مخالف و مردود و حقير و اندك . و مشتى شرار : ستاره‌هاى آسمان . و هفت ستارهء سيار . و مشتى غبار : گروه مردمان . و كرهء زمين .

مشتى

(
mocatti
) ص . ع . كفايت كنندهء براى زمستان .

مشج

(
macj
) م . ع . مشج مشجا ( از باب نصر ) : در آميخت .

مشج

(
macaj
) و (
macej
) ص . ع . آميخته . ج : امشاج .

مشجاذ

(
mecj z
) ا . ع . فلاخن .

مشجب

(
mecjab
) ا . ع . دار چوب كه به روى جامه اندازند و خيك آب آويزان كنند . ج : مشاجب .

مشجب

(
mocajjab
) ا . ع . گستاخ و بىادب در خوراك .

مشجج

(
mocajjaj
) ص . ع . شكسته و سر شكافته .

مشجر

(
macjar
) ا . ع . روئيد نگاه درخت .

مشجر

(
macjar
) و (
mecjar
) ا . ع . كجاوه . و چوب هوده . و مركبى كوچكتر از هوده كه پوشش ندارد . ج : مشاجر .

مشجر

(
mecjar
) ا . ع . شترى كه درخت چرا مىكند . و سه‌پايه‌اى كه بر آن رخت و متاع اندازند . و سه‌پايهء گازر . ج : مشاجر .

مشجر

(
mocjer
) ص . ع . واد مشجر : رودبار بسيار درخت .

مشجر

(
mocajjar
) ا - ص . ع . آنچه بر صنعت درخت باشد . و ديباج مشجر : ديباى منقش به شكل درخت .

مشجر

(
mocajjar
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه داراى شكلهائى باشد مانا بدرخت . و زمين درختناك .

مشجرة

(
macjarat
) و (
moc -
) (
jerat
) ص . ع . ارض مشجرة : زمين درخت دار و بسيار درخت . و كذلك : ارض مشجرة .

مشجع

(
macje '
) ص . ع . نيك ديوانه .

مشجع

(
mocajje '
) ص . ع . دل دهنده . و دليركننده و تشجيع نماينده .

مشجعة

(
macja'at
) ا . ع . نام مردى .

مشجو

(
macju
) ص . پ . مأخوذ از تازى - غمگين و اندوهناك .

مشجو

(
macjovv
) ص . ع . اندوهناك .

مشجوب

(
macjub
) ص . ع . رجل مشجوب : مرد هلاك شده .

مشجوج

(
macjuj
) ص . ع . شكسته سر . و وتد مشجوج : ميخ شكسته سر .

مشجوع

(
macju '
) ص . ع . مغلوب در شجاعت .

مشح

(
macah
) م . ع . بهم سودن شكم ران و سوختن زير زانو از درشتى جامه و الفعل من سمع .

مشحاذ

(
mech z
) ا . ع . پشتهء فراخ . و زمين هموار فراخ و سر كوه .

مشحج

(
mechaj
) ا . ع . گورخر .

مشحذ

(
mechaz
) ا . ع . فسان . و سخت‌راننده .

مشحشح

(
mocahcah
) ص . ع . مرد كم خير و ناكس و بيقدر .

مشحط

(
machat
) م . ع . شحط شحطا و شحطا و شحوطا و مشحطا ر . شحط (
caht
) و (
cahat
) .

مشحط

(
mechat
) ا . ع . چوبكى كه نزديك درخت رز نهند تا بر زمين نيفتد .

مشحم

(
mocahham
) ص . ع . پيه‌دار . و نان با پيه پخته شده و يا آگندهء از پيه .

مشحم

(
mocahhem
) ص . ع . پيه بسيار خورنده . و پيه بسيار دارندهء در خانه . و صاحب شتران فربه .

مشحنزر

(
mochanzer
) ص . ع . مرد آمادهء دشنام مردم . و يا آنكه اندك دشنام مىدهد .

مشحنظر

(
mochanzer
) ص . ع . مرد چشم برآمده .

مشحون

(
machun
) ص . ع . پر شده و انباشته شده و بار شده . قوله تعالى :
فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ *
.

مشحون

(
machun
) ص . پ . مأخوذ از تازى - پر شده و ممتلى .

مشحئن

(
mocha'enn
) ص . ع .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3337 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )