مشايحة و شياحا : جد كرد در كار و پرهيز نمود . و مقاتله نمود .
مشايخ
(
mac yex
) ع . ج . مشيخة (
macayxat
) و (
macixat
) . و ج . ج . شيخ .
مشايخ
(
mac yex
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان پير . و مردمان صاحب رأى صائب . و دانشمند و مرشد . و پيرو در عقايد .
ج : مشايخان .
مشايخان
(
mac yex n
) پ .
ج . مشايخ .
مشايخى
(
mac yexi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - پاكى و طهارت و تقدس و ديانت و پرهيزگارى .
مشائر
(
mac 'er
) ع . ج . مشارة .
مشايصة
(
moc yasat
) ا . ع .
منافرت و رميدگى و جدائى از يكديگر . و بينهم مشايصة اى منافرة .
مشايصة
(
moc yasat
) م . ع . با همديگر داورى كردن در حسب و نسب .
مشايع
(
moc ye '
) ص . ع . لاحق و پس آينده .
مشايعان
(
moc ye ' n
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - مشايعت كنندگان .
مشايعان
(
moc ye ' ne
) ص . ع .
بصيغهء تثنيه . يق : هما مشايعان : آن دو نفر شريكاند .
مشايعة
(
moc ya'at
) م . ع .
شايع مشايعة و شياعا . ر . شياع .
مشايعت
(
moc ya'at
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - همراهى با مسافر تا او را به منزل رسانيده ويرا وداع كند . و نيز همراهى با جنازهء مرده تا ويرا به خاك سپارد . و نيز تا چند قدم همراهى با ميهمان .
مشائم
(
mac 'em
) ا . ع . چيزهاى مشئوم و منحوس و نامسعود .
مشائم
(
mac 'em
) ع . ج . مشيمة .
مشائن
(
mac 'en
) ا . ع . معايب و عيبها و چيزهاى قبيح .
مشائى
(
mac 'i
) ع . ج . مشآة .
مشائية
(
mac 'iat
) م . ع . شاء شيئا و مشاءة و مشائية ر . شئ .
مشاييط
(
mac biyt
) ع . ج : مشياط .
مشائيم
(
mac 'im
) ع . ج .
مشؤوم .
مشائين
(
macc 'in
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - گروهى از حكما كه در ادراك حقيقت اشياء بدلايل و علامات به مقصود فايز مىگردند .
مشب
(
mecabb
) ا . ع . گوسپند و گاو كهنسال و گاو دشتى كهنسال .
مشب
(
mocebb
) ص . ع . گاو كهنسال .
مشب
(
mocebb
) ا . ع . شير بيشه .
مشبح
(
mocabbah
) ا . ع . پوست باز كرده و خراشيده شده . و گليم سخت و درشت .
مشبر
(
macbar
) و
مشبرة
(
macbarat
) ا . ع . تقسيمات و گرههائى كه در روى نيم گز نشان مىكنند و آن را به نصف و ربع و ثمن تقسيم مىنمايند و بدانها چيزى را مىپيمايند . و جوى پستى كه از هر طرف در وى آب آيد . ج : مشابر .
مشبرق
(
mocabraq
) ص . ع .
ثوب مشبرق : جامهء بدباف و بريده .
مشبرم
(
mocabram
) ا . ع . آنچه از رسن و رشته پراكنده شود .
مشبع
(
mocba '
) ص . ع . سير و سير كرده . و رجل مشبع العقل : مرد بسيار عقل .
مشبع
(
mocbe '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - فتحه و كسره و ضمه كه پر خوانده شود يعنى از فتحه الف و از كسره يا و از ضمه واو پيدا كردد . و نيز سيركننده و بسيار . و فصل مشبع : تفصيل طولانى و مفصل .
مشبك
(
mocabbak
) ص . ع . هر چيز درهم آمده و درهم آميخته شده .
مشبك
(
mocabbak
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيزى شبكه شده و درهم در آورده و مانند پنجره شده و درهم داخل گشته .
مشبكة
(
mocabbakat
) ا . ع .
دام مانندى از آهن و جز آن .
مشبك قلعه
(
mocabbak - qal'e
) ا . پ . عود سوز و مجمر . و آسمان .
مشبل
(
mocbel
) ص . ع . لباءة مشبل : ماده شير با بچه .
مشبم
(
mocabbam
) ص . ع .
بزغالهء با چوب تپفوز بند و تپفوز بسته . المثل :
تفزق من صوت الغراب و تفرس الاسد المشبم : يعنى مىترسى از آواز زاغ و مىدرى شير دهان بسته را و اين مثل را دربارهء كسى گويند كه از كارهاى كوچك بترسد و در كارهاى بزرك اقدام نمايد .
مشبم
(
mocabbem
) ص . ع .
آنكه تپفوز بر زغاله مىبندد .
مشبوب
(
macbub
) ص . ع .
نيكو و جميل و خوب روى .
مشبوبة
(
macbubat
) ص . ع .
زنى كه از سرانداز و موى حسن وى افزوده شده باشد . و نار مشبوبة : آتش افروخته .
مشبوح
(
macbuh
) ص . ع .
رجل مشبوح الذراعين : مرد پهن بازو و بزرگ استخوان .
مشبورة
(
macburat
) ص . ع .
امراة مشبورة : زن با سخاوت .
مشبه
(
mocabbah
) ص . ع . مشكل شده و مبهم و نامعلوم . و مشوش و درهم . و